In order to fully operate this website you need to enable Javascript in your browser.

Από τον πυρσό του '79 στο «αξίζουμε καλύτερα» του 2017

STORIES, 14.11.2017 19:16 |

Δημήτρης Γιαννακόπουλος


Μια ιστορική αναδρομή στα δέκα συνέδρια που προηγήθηκαν, 19 χρόνια μετά τον θάνατο του ιδρυτή, Κωνσταντίνου Καραμανλή

Η Νέα Δημοκρατία αλλάζει, διευρύνεται, καινοτομεί, ανοίγει διάπλατα τις πόρτες της στην κοινωνία και διαμορφώνει μαζί με τους πολίτες το πρόγραμμα της. Το 11ο τακτικό Συνέδριο Αρχών και Θέσεων που θα πραγματοποιηθεί στις 16 και 17 Δεκεμβρίου στην Αθήνα, επιστεγάζει τη σύγχρονη πολιτική σκηνή καθώς για πρώτη φορά στην κομματική διαδικασία θα υπάρχει διευρυμένη συμμετοχή των πολιτών που με την εμπειρία., τη γνώση και τις αναφορές του θα συμβάλλουν στον σχεδιασμό της επόμενης μέρας για την Ελλάδα. Το «Οξυγόνο στην Ελλάδα » ξεκίνησε να δίνεται στο 10ο Συνέδριο του Απριλίου του 2016 όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεσμεύτηκε για την εξέλιξη της Νέας Δημοκρατίας «σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα που παράγει πολιτική από τα κάτω προς τα πάνω». Η «ιδωμένη από τα κάτω ιστορία» αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά η φενάκη και το πρόσχημα της Αριστεράς για την κατάληψη της εξουσίας και την παγίδευση των πολιτών σε μια διαρκή πολιτισμική υποβάθμιση στα όρια της κοινωνικό – οικονομικής εξαθλίωσης.

 

 

Αυτή τη φορά, η Νέα Δημοκρατία, πιστή στις παρακαταθήκες του ιδρυτή της Κωνσταντίνου Καραμανλή, προτάσσει την ενεργή παρουσία των πολλών διατρυπώντας τα στεγανά και τις παρωχημένες αγκυλώσεις του παρελθόντος με κεντρικό σύνθημα «Αξίζουμε καλύτερα». Από το 1979 έως τα σήμερα, τα συνέδρια της Ν.Δ. διακρίνονταν ανέκαθεν για το χνάρι που άφηναν στην εποχή τους και τις ριζοσπαστικές θέσεις που επιβεβαιώνονταν ιστορικά. To parapolitika.gr παρουσιάζει σήμερα τα 10 συνέδρια της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης, της μοναδικής που άντεξε στους καιρούς της άκρατης παροχολογίας, της μοναδικής που διατήρησε τη δυναμική της στα μνημονιακά χρόνια κι εκείνης που σχεδιάζει την επόμενη μαζί με τον λαό.

 

1ο Συνέδριο

«Η ελευθερία της αγοράς με... κράτος»

Μπορεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να κρατούσε αποστάσεις από τον κομματικό μηχανισμό, όμως το 1ο Συνέδριο της ΝΔ (5-7 Μαΐου 1979) στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής ήταν και το πρώτο που έκανε κόμμα κατά τη Μεταπολίτευση. «Θα ήθελα να εκφράσω την ευχή να μας μιμηθούν και οι αντίπαλοι, για το καλό το δικό τους και του τόπου», κατέληγε στην ιστορική του ομιλία, κατά την οποία τέθηκε ο «ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός» και αναγνωρίστηκε «η ελευθερία της αγοράς, με τη ρυθμιστική όμως παρέμβαση του κράτους, χάριν της κοινωνικής δικαιοσύνης». Δύο χρό νια μετά, τον Ιούνιο του 1981, ο Γεώργιος Ράλλης συγκάλεσε έκτακτο συνέδριο για την απλή επικύρωση των προγραμματικών θέσεων λόγω των επερχόμενων τότε εκλογών, στις οποίες η Νέα Δημοκρατία ηττήθηκε. Ο διάδοχός του επί μία τριετία, Ευάγγελος Αβέρωφ, επέλεξε να συμμαζέψει τα οικονομικά του κόμματος, να συσπειρώσει τη διαιρεμένη σε διάφορες τάσεις Κοινοβουλευτική Ομάδα, καθώς και να ασκήσει ολοκληρωτική αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, καταφέρνοντας στις ευρωεκλογές του 1984 να μειώσει την ψαλίδα της διαφοράς.

 

2ο Συνέδριο

Ο συναινετικός φιλελεύθερος Κ. Μητσοτάκης

Στο 2ο Συνέδριο (Θεσσαλονίκη, 14-16 Φεβρουαρίου 1986), παρά το γεγονός ότι η Ν.Δ. προερχόταν από δύο συνεχόμενες ήττες και μετρούσε κοινοβουλευτικές απώλειες λόγω της αποχώρησης του Κωστή Στεφανόπουλου και ομάδας 9 βουλευτών, ο πρόεδρός της, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πέτυχε να τη «μετακινήσει» προς το φιλελεύθερο Κέντρο και να αξιοποιήσει στελέχη της «καραμανλικής» πτέρυγας, όπως τον Μιλτιάδη Εβερτ, ως επικεφαλής της Οργανωτικής Επι τροπής. Από τη μια μεριά, διηύρυνε το πολιτικό του στίγμα και, από την άλλη, «καθησύχασε» τους «καραμανλικούς», ενώ παράλληλα άλλαξε το καταστατικό. Αποτέλεσμα τούτου ήταν στις δημοτικές εκλογές του ίδιου έτους η Νέα Δημοκρατία να εκλέξει δημάρχους σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη τους Μιλτιάδη Εβερτ, Ανδρέα Ανδριανόπουλο και Σωτήρη Κούβελα, αντίστοιχα, και να αποκτήσει μεγάλη δυναμική στις απανωτές εθνικές αναμετρήσεις της διετίας 1988-1990.

 

3ο Συνέδριο

Πόλεμος για την «Ειρηνική Επανάσταση»

Οι προσωπικές αντιπαραθέσεις και, φυσικά, το ιδεολογικό χάος κυριάρχησαν στο 3ο Συνέδριο (Χαλκιδική, 22-24 Απριλίου 1994), που εν πολλοίς διεξήχθη στο… ημίφως της δημοσιότητας. «Υπάρχουν όρια στην ιδεολογία μας. Από τη μια μεριά είναι ο σοσιαλισμός και από την άλλη ο νεοφιλελευθερισμός», είπε στην εισαγωγική του ομιλία ο Μιλτιάδης Εβερτ, μετατρέποντας σε αρένα το συνεδριακό κέντρο. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διαφώνησε έντονα με την αντιπολιτευτική τακτική του διαδόχου του, ενώ αποχώρησε ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος. Τελικώς, εγκρίθηκε το νέο καταστατικό και υιοθετήθηκε το σύνθημα της «Ειρηνικής επανάστασης με αξιοπιστία», στο πλαίσιο του «ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού». Το σύνθημα αποτελούσε επινόηση του τότε γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού, Κώστα Καραμανλή.

 

4ο Συνέδριο