In order to fully operate this website you need to enable Javascript in your browser.
Σχετικά Άρθρα

Λευτέρης Γιοβανίδης: «Όλοι έχουμε κάπου έναν άγγελο που μας φυλάει»

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, 07.12.2017 11:10 |

Μαριάνθη Κουνιά


Ο σκηνοθέτης της παράστασης «Το άγαλμα που κρύωνε» μιλάει στα parapolitika.gr και τη Μαριάνθη Κουνιά.

Το βραβευμένο μυθιστόρημα του Χρήστου Μπουλώτη «Το άγαλμα που κρύωνε» ολοκληρώνει τον πρώτο κύκλο παραστάσεών του στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου και συνεχίζει τις παραστάσεις του στο πλαίσιο της παιδικής «μεταφερόμενης σκηνής» που για πρώτη φορά ιδρύουν οι οργανισμοί Μουσείο Μπενάκη, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, Θέατρο Θησείον.

Μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Λευτέρη Γιοβανίδη, το «Προσφυγάκι» ζωντανεύει επί σκηνής σε μία υπέροχη, διαδραστική μουσική παράσταση, η οποία καταφέρνει -με τον πλέον όμορφο και δημιουργικό τρόπο- να φέρει σε επαφή τα παιδιά με το ιδιαίτερο θέμα της προσφυγιάς.

Το «Άγαλμα που κρύωνε» έχει ιστορία που ξεκινά από παλιά. Από τότε που το μικρό μαρμάρινο αγόρι άφησε την πατρίδα του στη Μικρά Ασία, απ' όπου το φυγάδεψαν το 1922, και στεγάστηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Έκτοτε, το άγαλμα με την κάπα και το σκυλάκι, το «Προσφυγάκι», όπως το βάφτισε η κυρία Σέμνη, η διευθύντρια του μουσείου, δεν έχει πάψει να κρυώνει από μοναξιά και από νοσταλγία για την πατρίδα του. Κάποια στιγμή, όμως, τα πράγματα στην γκρίζα καθημερινότητα του μικρού μαρμάρινου αγοριού αρχίζουν να αλλάζουν απρόσμενα...

Το «Άγαλμα που κρύωνε» έχει αποσπάσει το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, καθώς επίσης και το Βραβείο του Λογοτεχνικού Περιοδικού «ΔΙΑΒΑΖΩ» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Εμείς μιλήσαμε με τον κ. Γιοβανίδη για την απόφασή του να σκηνοθετήσει αυτή την ιστορία κάνοντας την οικεία στα παιδιά μέσα από τη μαγεία της σκηνής.

Φέτος καταφέρατε να δημιουργήσετε θέατρο μέσα σε μουσείο, κάτι που έως τώρα δεν έχει ξαναγίνει. Πώς ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα; Ποιος είχε την ιδέα και πώς έγινε πράξη;

Το «Άγαλμα που κρύωνε», στην ιστορία που λέμε στα παιδιά, είναι ένα αρχαιοελληνικό άγαλμα που βρίσκεται μέσα σε μια αίθουσα μουσείου και τι πιο ιδανικό σκηνικό για την παράστασή μας από το να το ζωντανέψουμε μέσα σε ένα πραγματικό μουσείο. Και ειδικά στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς που είναι ένας ζωντανός χώρος, που συμβαίνουν διάφορες δράσεις. Η ιδέα ήταν του Μανόλη Σάρδη που είναι και ο παραγωγός αυτής της παράστασης. Θεωρώ σημαντικό να δίνουμε στα παιδιά την ευκαιρία να είναι μέρος της καθημερινότητάς τους η επίσκεψη σε ένα μουσείο.

Ποιες δυσκολίες συναντήσατε στην πραγματοποίηση αυτής της παράστασης;

Ήταν μια μοναδική εμπειρία μέσα στον χώρο ενός μουσείο να δημιουργείς μια θεατρική παράσταση. Και ειδικότερα για παιδιά. Το σκηνικό μας είναι μια φυσική συνέχεια του χώρου. Μια δυσκολία που αντιμετωπίσαμε είναι ότι τα αγάλματα είναι ακούνητα, αγέλαστα, αμίλητα. Αλλά βρήκαμε κάποιον τρόπο να τους δώσουμε ζωή.