Η συνέπεια των λόγων και των πράξεων χαρακτηρίζει την πολιτική διαδρομή των ηγετών. Από το τι λένε και τι πράττουν (διαχρονικά) μπορεί κανείς να βγάλει πολλά και διαφορετικά συμπεράσματα. Επειδή, το παρελθόν, πολλές φορές αποτελεί οδηγό για το μέλλον έχει αξία να δούμε τι έλεγε (σ.σ. το αποκάλυψε το Σάββατο το «Καρφί») στις 4 Ιουλίου 1993 ο Αντώνης Σαμαράς σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην «Καθημερινή». «Εν ονόματι μιας δήθεν ιδεολογικής και κομματικής ενότητας ανεχθήκαμε την έκπτωση και τον ευτελισμό όλων των αξιών. Τώρα απαιτείται υπέρβαση αυτού του ψεύδους από ανθρώπους που προέρχονται από διαφορετικούς χώρους. Δεν θα επιτρέψω στη Ν.Δ. και αν ακόμη αλλάξουν οι πολιτικές συνθήκες, έστω και αν με καλέσουν να γίνω αρχηγό της». Μετά από 16 χρόνια, χωρίς κανείς να τον καλέσει, και έχοντας «κλείσει» την «Πολιτική Άνοιξη», ο Σαμαράς διεκδικεί την αρχηγία της Ν.Δ. Η συνέπεια των λόγων χαρακτηρίζει τον πολιτικό άνδρα. Τα σχόλια είναι περιττά.