Καθημερινές πινελιές (άνευ απόχρωσης) στην επικαιρότητα (08/02/2010)

Η σοφία του γήρατος

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος ήταν ανέκαθεν πληθωρικός και... υπερβολικός. Ενίοτε και πολιτικά αθυρόστομος. Φαίνεται ωστόσο ότι με την πάροδο των ετών, και τη συσσωρευμένη πολιτική εμπειρία που έχει αποκτήσει, ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Παπανδρέου αποτελεί σήμερα τη φωνή της ειλικρίνειας. «Να τελειώνουμε με το θέμα των προεκλογικών υποσχέσεων», είπε χαρακτηριστικά. Και εννοούσε... να τις ξεχάσουμε, όπως αποδεικνύει σε κάθε πολιτικό βήμα της η Κυβέρνηση του Γιώργου του Β' του Βραχνού.

Δεν το εννοεί

Η Λούκα Κατσέλη σήκωσε και πάλι το λάβαρο της εθνικής αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας. Δήλωσε ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει μόνη της, και δεν χρειάζεται τη βοήθεια κανενός για να βγει από την κρίση. Ας ελπίσουμε ότι δεν το εννοεί. Γιατί αν τα πιστεύει αυτά που λέει, θα γίνουμε οι φανατικότεροι οπαδοί του φανατικότερου επικριτή της. Του Μίμη Ανδρουλάκη.

Και εμείς έχουμε συμφέροντα

Εξαιρετικά ρηχή η πολιτική ανάλυση της «Daily Telegraph». Αποδίδουν τη θετική στάση των Βρετανών Συντηρητικών έναντι των Σκοπίων, σε επιχειρηματικά συμφέροντά τους στο γειτονικό κρατίδιο. Μα, εκείνοι οι οποίοι έχουν τα μεγαλύτερα συμφέροντα στα Σκόπια είναι οι Έλληνες επιχειρηματίες. Ανεξαρτήτως της στάσης μας έναντι των ανιστόρητων Σκοπιανών.

Η... μη ντροπή

Τη λέξη «ντροπή» χρησιμοποίησε η Άννα Διαμαντοπούλου για τον Κώστα Καραμανλή. Και επειδή «το μέσο είναι το μήνυμα», ας θυμηθούμε ορισμένα πράγματα για την Υπουργό Παιδείας. Την κάνει... ό, τι θέλει ο υφυπουργός της Γιάννης Πανάρετος, επειδή είναι εξ απορρήτων συνεργάτης του άλλοτε Γιωργάκη αλλά πάντα Τζέφρι. Έχει υφιστάμενη Γενική Γραμματέα τη Θάλεια Δραγώνα, η οποία έβγαλε από τα ρούχα του ακόμη και τον Μίκη Θεοδωράκη, με όσα υποστηρίζει για τον ελληνισμό. Το 2007, ήθελε να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, είδε ότι δεν την ακολουθούσε κανείς, στήριξε τον Γιώργο, τον έθεσε υπό προθεσμία αλλά την πρόλαβε... το Βατοπέδιο. Για τίποτα από τα παραπάνω η κα Διαμαντοπούλου, πολιτικό τέκνο του Κώστα Σημίτη, δεν έχει αισθανθεί ντροπή. Τα συμπεράσματα, δικά σας.

Το λάθος του 1833

Το 1833, τότε που αποφασίστηκε η αντικατάσταση του φοίνικα από τη δραχμή ως επίσημης νομισματικής μονάδας της Ελλάδας, έγινε το μοιραίο λάθος. Το οποίο σήμερα κοντεύει να γκρεμίσει την ευρωζώνη, με δεδομένο ότι το 2002, τη δραχμή τη διαδέχτηκε το ευρώ. Ο φοίνικας, που αναγεννάται από τις στάχτες του, είναι το νόμισμα που ταιριάζει στην Ελλάδα των... διαχρονικών πτωχεύσεων.

                                            Μάνος Οικονομίδης