Οι γάτες τρέφουν τα ίδια συναισθήματα με τους σκύλους, αλλά τα εκδηλώνουν διαφορετικά, σύμφωνα με πρωτοποριακή επιστημονική έρευνα. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μετά από εκτεταμένη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Current Biology. Τα αποτελέσματα ανατρέπουν την κοινή αντίληψη ότι τα αιλουροειδή είναι απόμακρα και ανεξάρτητα πλάσματα, αποκαλύπτοντας ότι δημιουργούν βαθιές συναισθηματικές σχέσεις με τους ανθρώπους τους.

Διαβάστε: Νομίζετε ότι ο σκύλος σας καταλαβαίνει μόνο την αγάπη; Ξέρει και πότε είστε στεναχωρημένοι


Πώς μετρήθηκαν τα συναισθήματα των γατών

Η επιστημονική ομάδα εφάρμοσε στα αιλουροειδή την ίδια μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση των συναισθηματικών δεσμών σε ανθρώπινα βρέφη και σκύλους. Το πρωτόκολλο, γνωστό ως δοκιμή ασφαλούς βάσης, περιλαμβάνει τρεις διακριτές φάσεις διάρκειας δύο λεπτών η καθεμία. Στην πρώτη φάση, το ζώο και ο φροντιστής του βρίσκονται μαζί σε άγνωστο χώρο. Ακολουθεί η φάση του αποχωρισμού, όπου το ζώο παραμένει μόνο. Τέλος, έρχεται η κρίσιμη στιγμή της επανένωσης, όπου ειδικοί παρατηρητές καταγράφουν και αναλύουν τις αντιδράσεις.


Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της έρευνας

Από τα εβδομήντα γατάκια ηλικίας τριών έως οκτώ μηνών που συμμετείχαν στο πείραμα, το 64,3% επέδειξε ασφαλή συναισθηματική προσκόλληση στον άνθρωπο που τα φροντίζει. Στο υπόλοιπο 35,7% των περιπτώσεων, παρατηρήθηκαν διαφορετικά μοτίβα ανασφαλούς προσκόλλησης. Το αγχώδες μοτίβο κυριάρχησε με ποσοστό 84%, ενώ ακολούθησαν το αποφευκτικό με 12% και το αποδιοργανωμένο με 4%. Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν και στις ενήλικες γάτες άνω του ενός έτους, όπου το 65,8% από τις 38 γάτες που αξιολογήθηκαν έδειξε ασφαλή προσκόλληση.


Σύγκριση με σκύλους και ανθρώπινα βρέφη

Οι γάτες τρέφουν τα ίδια συναισθήματα με τους σκύλους, όπως αποδεικνύεται από τα συγκριτικά στατιστικά στοιχεία. Το ποσοστό ασφαλούς προσκόλλησης στα αιλουροειδή (65,8%) είναι σχεδόν ταυτόσημο με αυτό των ανθρώπινων βρεφών (65%) και ξεπερνά ακόμη και αυτό των σκύλων (58%). Αυτή η ομοιότητα οδήγησε τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι οι γάτες είναι εξαιρετικά προσαρμόσιμα κοινωνικά όντα. Μπορούν να ζήσουν τόσο ανεξάρτητα όσο και να αναπτύξουν βαθιές συναισθηματικές σχέσεις με τους ανθρώπους που τις φροντίζουν.


Η εκπαίδευση επηρεάζει τα συναισθήματα των γατών

Για να διερευνήσουν αν η εκπαίδευση μπορεί να διαμορφώσει τον τρόπο που οι γάτες τρέφουν συναισθήματα, οι επιστήμονες διεξήγαγαν πρόσθετο πείραμα. Μια ομάδα 39 γατών παρακολούθησε πρόγραμμα κοινωνικοποίησης διάρκειας έξι εβδομάδων, ενώ άλλες 31 γάτες αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά: δεν εντοπίστηκαν σημαντικές διαφορές στην αναλογία ασφαλούς ή ανασφαλούς προσκόλλησης μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, το 81% των γατών διατήρησε την ίδια συμπεριφορά προσκόλλησης δύο μήνες μετά την αρχική αξιολόγηση. Αυτό υποδηλώνει ότι το συναισθηματικό στυλ διαμορφώνεται νωρίς και παραμένει σταθερό, με πιθανή επιρροή από κληρονομικούς παράγοντες όπως η ιδιοσυγκρασία.


Γιατί οι γάτες εκδηλώνουν διαφορετικά τα συναισθήματά τους

Αν και οι γάτες τρέφουν τα ίδια συναισθήματα με τους σκύλους, οι ειδικοί συμφωνούν ότι τα εκδηλώνουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Η μελέτη δεν επικεντρώθηκε σε εμφανείς χειρονομίες όπως το γάβγισμα ή το κούνημα της ουράς, αλλά στη φυσιολογική αντίδραση κατά την επανένωση. Οι γάτες με ασφαλή προσκόλληση μειώνουν το επίπεδο άγχους τους και εξισορροπούν την ανάγκη για σωματική επαφή με την εξερεύνηση του χώρου όταν επιστρέφει ο ιδιοκτήτης τους. Αντίθετα, οι ανασφαλείς γάτες παραμένουν ταραγμένες, αποφεύγουν την επαφή ή εναλλάσσονται ανάμεσα στην αναζήτηση και την απόρριψη της προσοχής.


Τα νιαουρίσματα αποκαλύπτουν τα πραγματικά συναισθήματα

Για να αποκλείσουν την πιθανότητα οι διαφορές στη συμπεριφορά να οφείλονται απλώς στο στρες, η ερευνητική ομάδα μέτρησε επίσης τη συχνότητα των νιαουρισμάτων κατά τη φάση του αποχωρισμού. Οι γάτες με ασφαλή ή αγχώδη προσκόλληση νιαούριζαν με παρόμοια συχνότητα, ενώ εκείνες με αποφευκτική ή αποδιοργανωμένη προσκόλληση ήταν σημαντικά πιο σιωπηλές, παρόλο που βίωναν την ίδια κατάσταση μοναξιάς. Η ερευνήτρια Kristyn Vitale εξήγησε ότι όταν οι γάτες εξαρτώνται από έναν άνθρωπο, αυτή η συμπεριφορά προσκόλλησης είναι ευέλικτη και οι περισσότερες τη χρησιμοποιούν ως πηγή παρηγοριάς και ασφάλειας.


Η εξελικτική προσαρμογή των γατών στον άνθρωπο

Η Vitale συνεργάστηκε με τις Alexandra C. Behnke και Monique AR Udell από το Τμήμα Ζωικών και Επιστημών Βοσκοτόπου του Πανεπιστημίου του Όρεγκον για αυτή την πρωτοποριακή μελέτη. Οι ειδικοί συμφωνούν ότι ο συναισθηματικός δεσμός με τους ανθρώπους αποτελεί πιθανώς μια ευέλικτη εξελικτική προσαρμογή. Αυτή η ικανότητα προσκόλλησης μπορεί να εξελίχθηκε από τη σχέση απογόνου και φροντιστή, βοηθώντας τα αιλουροειδή να επιβιώσουν και να ευδοκιμήσουν σε ανθρωπογενή περιβάλλοντα. Έτσι, οι γάτες τρέφουν τα ίδια συναισθήματα με τους σκύλους, αλλά τα εκδηλώνουν διαφορετικά, προσαρμόζοντας τη συμπεριφορά τους στις μοναδικές τους ανάγκες και στον τρόπο επικοινωνίας τους με τον ανθρώπινο κόσμο.