In order to fully operate this website you need to enable Javascript in your browser.
Σχετικά Άρθρα

Το Brexit και οι αυτοκρατορίες του μέλλοντος

ΣΤΗΛΕΣ, 12.04.2019 11:20 |

Απόστολος Ρουμπάνης


Στις Βρυξέλλες, αν δεν είχαν τα νεύρα τους με όλο αυτό, θα γέλαγαν. Όπως γελά ο κόσμος ολόκληρος.

Πριν από λίγες εβδομάδες ο Πολωνός πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, φίλος της Βρετανίας, είχε πει ότι «θα πρέπει να έχει κρατηθεί μια ιδιαίτερη θέση στην κόλαση σε όσους προμόταραν το Brexit χωρίς έστω μια υποψία σχεδίου».

Υποψιάζομαι ότι στο μυαλό του Πολωνού βρισκόταν ο απίθανος Νάιτζελ Φάρατζ του UK Independence Party, που ανέμιζε το βρετανικό διαβατήριο για να δείξει πόσο σημαντικό είναι να ψηφίσουν οι συμπολίτες του να φύγουν από την ΕΕ και να ζήσουν ευτυχισμένοι στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον.

Είχε άδικο ο Πολωνός; Καθόλου. Το Brexit έχει βυθίσει τη Βρετανία στη χειρότερη πολιτική κρίση στη σύγχρονη ιστορία της.

Η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι πήγε στις Βρυξέλλες και διαπραγματεύτηκε ένα διαζύγιο. Στη διαπραγμάτευση, κάτι θα πάρεις κάτι θα δώσεις. Γύρισε πίσω στο Λονδίνο με ένα νομικό κείμενο σχεδόν 550 σελίδων που περιέγραφε το «διαζύγιο». Σε λίγα λεπτά πρόλαβαν και το μελέτησαν οι βουλευτές και έγιναν έξαλλοι. Αυτό το κείμενο δεν περνά.

Η Τερέζα Μέι άρχισε τις κομψές απειλές, τύπου «ή αυτό ή άτακτο Brexit». Ο χρόνος κυλούσε, η ημερομηνία της εξόδου πλησιάζε και το αδιέξοδο μεγάλωνε.

Στην εντυπωσιακή Βουλή των Κοινοτήτων γίνονταν ψηφοφορίες όλων των ειδών. Όλες στο κενό. Τελικό αποτέλεσμα: Ο χρόνος έληξε, στο Συντηρητικό Κόμμα ξέμειναν με την Τερέζα Μέι, η ίδια απέκτησε νεύρα με τους βουλευτές της που δεν ψήφιζαν το διαζύγιο.

Νεύρα απέκτησαν και οι Εργατικοί: «Συνήθης ύποπτος» στα νεύρα τους, ο ηγέτης τους Τζέρεμι Κόρμπιν που διστάζει να πει ανοικτά να γίνει νέο δημοψήφισμα.

Το μόνο που τελικά συμφώνησαν οι βουλευτές (με μία ψήφο διαφορά!) είναι ότι δεν θέλουν να φύγουν από την ΕΕ χωρίς… συμφωνία.

Στις Βρυξέλλες, αν δεν είχαν νεύρα με όλο αυτό, θα γέλαγαν. Όπως γελά ο κόσμος όλος.

Και τι έγινε μετά; Η Τερέζα Μέι έσπευσε στις Βρυξέλλες να παρακαλέσει για παράταση.

Πράγματι, μετά από έναν μίνι καβγά Εμανουέλ Μακρόν (σε σκληρή γραμμή) με Άνγκελα Μέρκελ (με μεγαλύτερη κατανόηση), η Βρετανία πήρε παράταση μέχρι το Halloween, δηλαδή την 31η Οκτωβρίου 2019. «Θα σας παρακολουθούμε» έσπευσε να δηλώσει ο Ντόναλντ Τουσκ.

Τι ακριβώς θα παρακολουθούν; Κανείς δεν ξέρει. Η Μέι δηλώνει… αισιόδοξη ότι θα περάσει τη Συμφωνία από τη Βουλή. Τόσο αισιόδοξη που μπορεί να περάσει και νωρίτερα. Πώς; Κανείς δεν ξέρει.

Φαίνεται ότι η Μέι δεν έχει ακούσει ότι στο κόμμα της είναι στα κάγκελα. Πού μπορεί να εδράζεται η αισιοδοξία της; Στο γεγονός ότι «ψήνει» διακομματική συμφωνία με τους Εργατικούς. Μα, οι Εργατικοί αυτή τη στιγμή δεν έχουν κανένα λόγο να βιάζονται. Και γιατί να το κάνει αυτό ο Κόρμπιν; Λίγοι τον συμπαθούν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, γιατί να τους κάνει λιγότερους;  

Στο Συντηρητικό Κόμμα οι βουλευτές έχουν χωριστεί σε τρία στρατόπεδα: Οι «σκληροί» που θέλουν Brexit εδώ και τώρα, οι μετριοπαθείς που βλέπουν την κατάσταση και θέλουν ένα soft Brexit (κοινώς, να μην απομακρυνθούν και πολύ από την ΕΕ) και οι μετανιωμένοι, αυτοί που εκτιμούν ότι πρέπει να τελειώσει αυτή η ιστορία και να παραμείνει το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ένωση.

Θα μπορούσε κάτι να αλλάξει από σήμερα μέχρι την 31η Οκτωβρίου; Κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν μπορεί να κάνει πρόβλεψη. Ή μάλλον: Η πλέον ασφαλής πρόβλεψη είναι ότι όλα μπορεί να συμβούν. Από το να ψηφιστεί με κάποιο μαγικό τρόπο η συμφωνία (ή μια άλλη συμφωνία), μέχρι να πέσει η κυβέρνηση, να γίνουν εκλογές, να γίνει νέο δημοψήφισμα, να ακυρωθεί συνολικά το Brexit.

Ίσως η μόνη ασφαλής πρόβλεψη που μπορεί να γίνει είναι ότι η Μέγκαν Μαρκλ -η Αμερικανή σύζυγος του πρίγκιπα Χάρι- σύντομα θα φέρει στον κόσμο ένα υγιέστατο μωράκι. Και ότι στις 31 Οκτωβρίου θα εορταστεί κανονικά το Halloween.

Και για να σοβαρευτούμε: O σπουδαίος Βρετανός πολιτικός, Ουίνστον Τσόρτσιλ, είχε πει κάποτε ότι οι αυτοκρατορίες του μέλλοντος είναι αυτοκρατορίες του μυαλού.

Μάλλον το λησμόνησαν αυτό οι συμπατριώτες του όταν πήγαν στην κάλπη και ψήφισαν Brexit.