Όλο και μειώνονται τα περίπτερα κι οι πάγκοι με εφημερίδες στο κέντρο της Αθήνας. Στην Ομόνοια, από τέσσερις πάγκους με εφημερίδες, έχει απομείνει ένας. Η μείωση του αριθμού των περιπτέρων και σημείων πώλησης εφημερίδας οδηγεί στο να χαθεί ένα χαρακτηριστικό που συγκροτούσε τις γειτονιές της πρωτεύουσας.

Διαβάστε: Σαμοθράκη: 64χρονη έπεσε από ύψος 20 μέτρων στο Ρέμα του Φονιά (Εικόνες)

Εφημεριδοπώλης: "Έχουμε μείνει λίγοι πάγκοι"

Περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατεί, ο Κωνσταντίνος Λεβεντούρης, εδώ εφημεριδοπώλης στην Πανεπιστημίου, αναφέρει στο Orange Press Agency πως όταν ξεκινούσε τη δουλειά τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά και το επάγγελμα προσέφερε ακόμη σταθερότητα.

Οι λόγοι που δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν ο ίδιος και οι συνάδελφοί του είναι από τη μία οικονομικοί, καθώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες κι όσον αφορά τον έντυπο τύπο, ισχύει μάλλον προφανές: «Ζούμε πλέον σε μια ψηφιακή εποχή. Η πτώση στις πωλήσεις είναι τεράστια, ειδικά στα Κυριακάτικα φύλλα. Κάποτε πουλάγανε 500 χιλιάδες φύλλα κάθε Κυριακή και τώρα είναι γύρω στις 7, βαριά 10 χιλιάδες. Οπότε καταλαβαίνεις ότι είναι τεράστια η διαφορά. Έχουμε μείνει λίγοι πάγκοι, επτά στο σύνολο και προσπαθούμε να μείνουμε όρθιοι».


Το θετικό είναι ότι υπάρχει ακόμη κόσμος που τους στηρίζει ενεργά. «Αυτό μας λένε κιόλας ειδικά το Σάββατο βράδυ, ‘σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που υπάρχετε και παίρνουμε τον κυριακάτικο τύπο μας’, αλλά θέλουμε και στήριξη και από την πολιτεία και από το Δήμο κυρίως» προσθέτει. 

Ζητούν να χαρακτηριστεί παραδοσιακό το επάγγελμα

«Το επάγγελμά μας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παραδοσιακό, θα ήταν μια καλή ιδέα όπως ισχύει νομίζω και για τους κουλουράδες, με ό,τι οφέλη συνοδεύουν μία τέτοια απόφαση. Έγινε μια καλή κίνηση που εξαιρεθήκαμε από το τεκμαρτό, αυτό είναι μια καλή κίνηση για να μπορέσει να επιβιώσει το επάγγελμα, αλλά σίγουρα χρειάζονται και άλλη προσπάθεια».

Τη σημασία να μη χαθεί η «παράδοση» επισημαίνει κι ο Στάμος Μητσιάλης, που μίλησε στο Orange Press Agency καθώς κοίταζε τον πάγκο με τα μεταχειρισμένα βιβλία. Αναγνωρίζει μεν ότι «τα προϊόντα τα οποία πουλάνε τα περίπτερα μπορείς πλέον να τα βρεις σε όλα τα καταστήματα». Από την άλλη η ενδεχόμενη απώλειά τους, σημαίνει ότι θα εκλείψει μαζί κι «η καθημερινή επικοινωνία με τον περίπτερά, η αναμονή της εφημερίδας και γενικά όλα αυτά που χρειαζόμαστε. Προσωπικά είμαι άνθρωπος ο οποίος χρησιμοποιεί το περίπτερο όλη την ημέρα».

"Είναι για όλες τις ανάγκες τα περίπτερα"

«Να μην κλείσουν γιατί έτσι υπηρετούν τους πολίτες», λέει από τη μεριά της μιας κυρία που περιμένει στη στάση του λεωφορείου, στον ίδιο δρόμο. «Ό,τι έχω ανάγκη, μπορεί να είναι εισιτήρια, μπορεί να είναι κάτι άλλο, παγωτά, ό,τι είναι ανάγκη θα το βρω εκεί». «Βοηθάνε, βεβαίως και βοηθάνε», τονίζει. Γιατί όπως εξηγεί «μπορεί να σου λείψει ένα χαρτομάντηλο, μπορεί να πάθεις μια υπογλυκαιμία και να θέλεις να πάρεις μια καραμέλα. Είναι για όλες τις ανάγκες κι είναι πάρα πολλά εξυπηρετικά».

Μια κυρία διερωτάται: «γιατί να πας στο σούπερ μάρκετ; Είναι ορισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι κάνουν αυτή τη δουλειά, γιατί να τη χάσουνε; Δεν είναι πλούσιοι άνθρωποι, δεν είναι εύποροι, είναι άνθρωποι της βιοπάλης, γιατί να το χάσουν αυτό;» Όπως αναφέρει: «περνάς από το πεζοδρόμιο και θυμάσαι ότι θέλεις κάτι να πάρεις και μπορείς και το παίρνεις».