Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση για τα όρια της ιατρικής, την ευθύνη των γιατρών, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι ασθενείς επιλέγουν γιατρό και θεραπεία. Ο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, Ανδρέας Φουστάνος, μιλώντας στο ΕΡΤnews, αναφέρθηκε στους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν όταν η ιατρική συνδέεται με το lifestyle, τη δημοφιλία και την προβολή, τονίζοντας παράλληλα την ανάγκη οι ασθενείς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε ιατρική πράξη.


Ανδρέας Φουστάνος: «Δεν μπορεί να μπλέκουν το lifestyle με την ιατρική»

Ο Ανδρέας Φουστάνος υπογράμμισε ότι οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται σωστά πριν από οποιαδήποτε ιατρική πράξη, ενώ την ίδια στιγμή οι γιατροί οφείλουν να τηρούν τους επιστημονικούς κανόνες και να θέτουν όρια όταν μια παρέμβαση δεν είναι προς όφελος της υγείας. «Δεν μπορεί να μπλέκουν το lifestyle με την ιατρική», τόνισε.

Ο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του ΙΣΑ ξεκαθάρισε παράλληλα ότι υπάρχουν γιατροί που τηρούν τα ιατρικά πρωτόκολλα και τους επιστημονικούς κανόνες, επισημαίνοντας πως ευθύνη του ασθενούς είναι να αναζητά τον κατάλληλο γιατρό πριν από οποιαδήποτε θεραπεία ή ιατρική παρέμβαση. «Ο ασθενής πρέπει πριν κάνει οποιαδήποτε ιατρική πράξη να ψάχνει και να βρίσκει τον κατάλληλο γιατρό», ανέφερε χαρακτηριστικά.


Η ιατρική πληροφόρηση στο διαδίκτυο και οι κίνδυνοι παραπληροφόρησης

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Φουστάνος και στην ιατρική πληροφόρηση που διακινείται μέσω διαδικτύου, χαρακτηρίζοντάς την σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτη. Όπως σημείωσε, η δυνατότητα οποιουδήποτε να δημοσιεύει και να προβάλλει ιατρικές απόψεις χωρίς ουσιαστικό έλεγχο μπορεί να οδηγήσει σε παραπληροφόρηση και να επηρεάσει ασθενείς που δεν διαθέτουν την απαραίτητη επιστημονική γνώση για να αξιολογήσουν όσα διαβάζουν.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Πολιτεία θα πρέπει να λάβει μέτρα για τον περιορισμό της παραπλανητικής ιατρικής πληροφόρησης στο διαδίκτυο. Παράλληλα, ανέφερε ότι ο υφιστάμενος Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας είναι παλαιός και δεν έχει προσαρμοστεί επαρκώς στα νέα δεδομένα που δημιουργεί το διαδίκτυο.


Τι μπορεί να κάνει το Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΙΣΑ

Αναφερόμενος στη συγκεκριμένη υπόθεση, ο Ανδρέας Φουστάνος εξήγησε ότι το Πειθαρχικό Συμβούλιο θα εξετάσει την υπόθεση όταν αυτή παραπεμφθεί σε αυτό, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν λόγοι επιβολής πειθαρχικών κυρώσεων. Όπως διευκρίνισε, η πειθαρχική διαδικασία είναι ανεξάρτητη από τη δικαστική διερεύνηση. Η υπόθεση περνά αρχικά από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιατρικού Συλλόγου και, εφόσον υπάρχουν ενδείξεις πειθαρχικού παραπτώματος, προωθείται στο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Οι κυρώσεις που μπορούν να επιβληθούν είναι εκείνες που προβλέπονται από τον Κώδικα. Όπως υπογράμμισε, το Πειθαρχικό Συμβούλιο δεν μπορεί να επιβάλει ούτε μεγαλύτερη ούτε μικρότερη ποινή από αυτή που προβλέπει το θεσμικό πλαίσιο για κάθε παράπτωμα.


«Ο Ιατρικός Σύλλογος δεν μπορεί να παρακολουθεί καθημερινά κάθε ιατρείο»

Ο κ. Φουστάνος αναφέρθηκε και στον ρόλο του Ιατρικού Συλλόγου, ξεκαθαρίζοντας ότι ο ΙΣΑ δεν έχει ως αρμοδιότητα την καθημερινή παρακολούθηση της λειτουργίας κάθε ιατρείου. Όπως εξήγησε, όταν ένας γιατρός ανοίγει ιατρείο, υποβάλλει αίτηση στον Ιατρικό Σύλλογο και πραγματοποιείται έλεγχος, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν ο χώρος πληροί τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει ως ιατρείο της συγκεκριμένης ειδικότητας. Ο Ιατρικός Σύλλογος μπορεί να πραγματοποιεί ελέγχους και στη συνέχεια, ωστόσο δεν είναι δυνατόν, όπως ανέφερε ο κ. Φουστάνος, να υπάρχει καθημερινή εποπτεία σε κάθε ιατρείο.


«Δεν μπορεί να υπάρχει γιατρός της μόδας»

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του ΙΣΑ όταν η συζήτηση στράφηκε στη σχέση της ιατρικής με το lifestyle, ιδιαίτερα στον χώρο της αισθητικής ιατρικής. Όπως είπε, υπάρχουν ασθενείς που επιθυμούν να αλλάξουν την εμφάνισή τους και ενδέχεται να παραβλέπουν κινδύνους ή να ζητούν από τον γιατρό παρεμβάσεις που δεν είναι ιατρικά ενδεδειγμένες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο γιατρός έχει την ευθύνη να θέσει όρια και να αποτρέψει τον ασθενή από μια επικίνδυνη ή ακατάλληλη πράξη.

«Η ιατρική έχει όρια. Δεν μπορεί να γίνει ό,τι ο καθένας έχει στο μυαλό του», σημείωσε. Παράλληλα, επέκρινε την πρακτική προβολής γιατρών μέσα από τη λογική του lifestyle και της δημοφιλίας. «Είναι δυνατόν να υπάρχει γιατρός της μόδας;», διερωτήθηκε, υπογραμμίζοντας ότι ένας γιατρός δεν πρέπει να επιλέγεται επειδή είναι δημοφιλής ή επειδή τον προτείνουν φίλοι και γνωστοί, αλλά με βάση την επιστημονική του κατάρτιση και την ειδικότητά του.

Όπως ανέφερε, η προβολή στο διαδίκτυο και στα μέσα ενημέρωσης μπορεί να δημιουργήσει προσδοκίες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, καθώς ορισμένοι γιατροί εμφανίζονται να υπόσχονται αποτελέσματα που δεν είναι επιστημονικά εφικτά ή ασφαλή.


«Όχι όλοι οι γιατροί, αλλά κάποιοι κοιτούν το χρήμα»

Στο ερώτημα εάν το οικονομικό κίνητρο μπορεί να οδηγήσει γιατρούς στην παράκαμψη κανόνων, ο Ανδρέας Φουστάνος ήταν κατηγορηματικός ότι δεν πρόκειται για γενικευμένο φαινόμενο. «Όχι όλοι», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι υπάρχουν πολλοί γιατροί που ασκούν την ιατρική με βάση τους κανόνες και τα επιστημονικά πρωτόκολλα.

Αναγνώρισε, ωστόσο, ότι, όπως συμβαίνει σε όλα τα επαγγέλματα, υπάρχουν και περιπτώσεις ανθρώπων που δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στο οικονομικό όφελος παρά στο εάν μια πράξη είναι προς όφελος του ασθενούς.


«Ο γιατρός πρέπει να κοιτάζει μόνο την υγεία του ασθενούς»

Ο κ. Φουστάνος υπογράμμισε ότι όταν υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία του ασθενούς και στην ασφάλεια της ιατρικής πράξης, προτεραιότητα πρέπει να έχει αποκλειστικά η υγεία του ασθενούς. «Εάν σου ζητάει κάτι παράλογο και εσύ βλέπεις ότι αυτό που ζητάει θα οδηγήσει σε βλάβη της υγείας του, δεν θα το κάνεις», σημείωσε, παραπέμποντας στην ιατρική δεοντολογία και στον όρκο του Ιπποκράτη.

Ιδιαίτερα στον χώρο της αισθητικής ιατρικής, πρόσθεσε, οι ασθενείς δεν θα πρέπει να περιμένουν «θαύματα» ή μια πλήρη μεταμόρφωση της εμφάνισής τους. Η ιατρική δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους μόδας, διαφήμισης ή lifestyle, αλλά στη βάση επιστημονικών κανόνων, πρωτοκόλλων και της ασφάλειας του ασθενούς.

«Δεν μπορεί να μπλέκουν το lifestyle με την ιατρική», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η εικόνα ενός γιατρού ως «θαυματοποιού» δεν έχει σχέση με την πραγματική άσκηση της ιατρικής. Ο ίδιος προειδοποίησε, τέλος, και για την παρουσίαση «νέων μεθόδων» ως θαυματουργών λύσεων. Μια νέα μέθοδος, όπως είπε, δεν μπορεί να εφαρμόζεται στους ασθενείς απλώς και μόνο επειδή είναι καινούργια· πρέπει πρώτα να αξιολογείται και να δοκιμάζεται επιστημονικά.