Με οκτώ λιτούς, αλλά ιδιαίτερα συμβολικούς στίχους αποχαιρέτησε ο Ορφέας Περίδης τον Γιώργο Μαζωνάκη. Το ποίημα συνδέει τη Νίκαια και το ουράνιο τόξο που εμφανίστηκε την ώρα του τελευταίου αποχαιρετισμού με εικόνες φωτός, πόνου και φυγής. Ο τίτλος του αντιστρέφει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του Μαζωνάκη, το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά».

Διαβάστε: Άγρια κόντρα Τσαγκαρουσιάνου & Δούκα με αφορμή τον Γιώργο Μαζωνάκη: "Αυτός ο καραγκιόζης κατέχει τα πρωτεία της αχρειότητας" - "Ξεπεσμός και εμπάθεια"



Ορφέας Περίδης: Το ποίημα που αφιέρωσε στον Γιώργο Μαζωνάκη

Ο Ορφέας Περίδης δημοσίευσε την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου στους λογαριασμούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το ποίημα με τίτλο «Στα παλιά δεν θέλω να ξαναγυρίσω», αφιερώνοντάς το στον τραγουδιστή που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών. Η αυθεντική ανάρτηση περιλαμβάνει οκτώ στίχους. 

Ο τραγουδοποιός έγραψε:

«Στη Νίκαια βγήκε το ουράνιο τόξο. Ύδωρ και αίμα εδώ οι άνθρωποι. Μαύρη πέτρα ρίχνω πίσω. Στα παλιά δε θέλω να ξαναγυρίσω, Χρωμάτων έκρηξη στον αέρα. Εδώ σταυρώνονται οι άνθρωποι νύχτα-μέρα. Μαύρη πέτρα ρίχνω πίσω. Στα παλιά δε θέλω να ξαναγυρίσω».



Η ανατροπή ενός τραγουδιού-σταθμού

Ο τίτλος του ποιήματος δεν είναι τυχαίος. Αποτελεί μια συγκινητική αντιστροφή του «Θέλω να γυρίσω», της μεγάλης επιτυχίας που ερμήνευσαν ο Γιώργος Μαζωνάκης και οι Goin’ Through και κυκλοφόρησε το 1999. Το τραγούδι, σε στίχους του Νίκου Βουρλιώτη και μουσική των Τάκη Μπουγά και Μιχάλη Παπαθανασίου, μιλούσε για τη νοσταλγία της παλιάς γειτονιάς, τις παρέες και τα νεανικά χρόνια στη Νίκαια και την Κοκκινιά. Υπήρξε μία από τις πρώτες επιτυχημένες συναντήσεις του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού με το ελληνικό hip hop και εξελίχθηκε σε κομβικό τραγούδι της πορείας του Μαζωνάκη. 



Εκεί όπου ο Μαζωνάκης τραγουδούσε την επιθυμία της επιστροφής, ο Περίδης προσθέτει την άρνηση: «Στα παλιά δε θέλω να ξαναγυρίσω». Η μεταστροφή αυτή μετατρέπει τη νοσταλγία σε οριστικό αποχαιρετισμό, χωρίς ωστόσο να διαγράφει τη γειτονιά και τις μνήμες που σημάδεψαν τον τραγουδιστή.

Το ουράνιο τόξο πάνω από τη Νίκαια

Η αναφορά του Περίδη στη Νίκαια συνδέεται τόσο με την καταγωγή και τα τραγούδια του Μαζωνάκη όσο και με τις εικόνες από την εξόδιο ακολουθία του, η οποία τελέστηκε τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας. Ακολούθησε η ταφή στο Γ΄ Νεκροταφείο, παρουσία συγγενών, φίλων, συνεργατών και χιλιάδων θαυμαστών.  Την ώρα του αποχαιρετισμού, ένα ουράνιο τόξο εμφανίστηκε στον ουρανό της Νίκαιας και καταγράφηκε από τα κινητά των παρευρισκομένων. Αυτή η πραγματική εικόνα γίνεται η αφετηρία του ποιήματος και συναντά τη «μαύρη πέτρα», το «ύδωρ και αίμα» και τους ανθρώπους που «σταυρώνονται νύχτα-μέρα», σε έναν σύντομο αποχαιρετισμό γεμάτο αντιθέσεις ανάμεσα στο φως και στο πένθος.

Την ώρα του αποχαιρετισμού, ένα ουράνιο τόξο εμφανίστηκε στον ουρανό της Νίκαιας και καταγράφηκε από τα κινητά των παρευρισκομένων.

Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη διαπιστώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 στο νοσοκομείο «Ελπίς». Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, διακομίστηκε χωρίς αναπνοή και σφυγμό, ενώ οι προσπάθειες καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης δεν είχαν αποτέλεσμα.