Το επιτελείο Τσίπρα ζήλεψε τη Μαντάµ Σουσού

Η εκπρόσωπος του Αλέξη Τσίπρα, η κυρία Θεώνη Κουφονικολάκου (φωτό), η οποία µου θυµίζει σε ξανθό τη Γαλλίδα ηθοποιό Οντρέ Τοτού, που είχε πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Αµελί», εκπέµπει µια ακατανόητη έπαρση στις δηµόσιες εµφανίσεις της, δείχνοντας ότι εκεί στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού αρχίζει και αναπτύσσεται ένας αφ’ υψηλού ελιτισµός που θα τον ζήλευε και η Μαντάµ Σουσού στο οµώνυµο σατιρικό µυθιστόρηµα του ∆ηµήτρη Ψαθά. Η κ. Κουφονικολάκου, η οποία, αν δεν κάνω λάθος, την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ απέκτησε επαγγελµατικές περγαµηνές και αξιοποιήθηκε σε διάφορα πόστα της εξουσίας, χωρίς αυτό να σηµαίνει ότι δεν το άξιζε, αν µη τι άλλο θα έπρεπε να απαντά µε µεγαλύτερο σεβασµό στις ηγεσίες, στους βουλευτές και στα στελέχη του εναποµείναντος ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς που έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους για συνεργασία µε τον Αλ. Τσίπρα. Και όχι να τους εξευτελίζει γλυκά, παριστάνοντας ότι «δεν τους βλέπει» ή «δεν τους έχει ανάγκη» µόνο και µόνο για να περάσει το µήνυµα της απαλλαγής του Αλ. Τσίπρα από τα βαρίδια του παρελθόντος. ∆ηλαδή τι; Να κηρύξει αθώο τον πρώην πρωθυπουργό, χρεώνοντας τη ζηµιά που έπαθε ως προσωπικότητα στις τελευταίες εκλογικές αναµετρήσεις σε αυτούς που σήµερα θέλουν να ξαναείναι µαζί του. 

«Αυτός ο φορέας δεν έχει καµία ανάγκη να παρακαλέσει ή να επιδιώξει συγκλίσεις µε κανέναν άλλον φορέα αυτήν τη στιγµή. Στόχος είναι να στηριχθούµε απολύτως στις δικές µας δυνάµεις», δήλωσε χθες στη «Ναυτεµπορική» η κ. Κουφονικολάκου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο Αλ. Τσίπρας στοχεύει στην αυτοδυναµία χωρίς να υπολογίζει στη συνδροµή άλλων πολιτικών σχηµατισµών.

Βέβαια εδώ γεννάται ένα ερώτηµα, δεδοµένου πως αυτά που λέει η κ. Κουφονικολάκου δεν συνάδουν µε τις διακηρύξεις του κ. Γ. Σιακαντάρη, ο οποίος σπατάλησε εργατοώρες το προηγούµενο διάστηµα ώστε να φτιάξει ένα κείµενο θέσεων για το κόµµα του Αλ. Τσίπρα, δίνοντας έµφαση στις συνεργασίες ανάµεσα στις δυνάµεις της σοσιαλδηµοκρατίας, της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας. Η κ. Κουφονικολάκου µάς διαµηνύει ότι ο Αλ. Τσίπρας δεν έχει ανάγκη κανέναν και ο Σιακαντάρης παιδεύεται να του βρει συµµάχους.


Δύο ηθοποιοί σε ρόλο κονφερασιέ...

Δεν ξέρω γιατί, αλλά παρακολουθώντας τη χθεσινή εκδήλωση στο Θησείο, όπου ο Αλ. Τσίπρας ανακοίνωνε τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, ανακάλεσα στη μνήμη μου την ιστορική ρήση του Βύρωνα Πολύδωρα «Αγγαρεία κάνω, ποινή εκτίω». Διότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν σου έδινε την εντύπωση ότι έχει πίστη σε αυτό που πάει να κάνει, αλλά πως πρέπει να το κάνει επειδή κάποιοι του το ζήτησαν. Μπορεί να πέφτω και έξω. Όμως οι μεγάλες επιστροφές πρέπει να συνδυάζονται και με συγκλονιστικές στιγμές, ειδικά όταν αυτοί που «ξαναέρχονται» μας δίνουν «ραντεβού με την Ιστορία». Χθες στο Θησείο δεν είχαμε ραντεβού του Αλ. Τσίπρα με την Ιστορία, αλλά με δύο ηθοποιούς, που σε ρόλο κονφερασιέ συντόνιζαν μια υποτονική κομματική μάζωξη με φίλους και συγγενείς, δίχως παλμό και ενθουσιασμό και με την κοινωνία απούσα. Και το έκαναν αυτό με κακοπροαίρετους εξυπνακισμούς και κρύα αστεία, όπως οι αρλεκίνοι και οι γελωτοποιοί των παλαιών βασιλιάδων.

Ο Αλ. Τσίπρας με τη χθεσινή του εμφάνιση όχι μόνο δεν κέρδισε το στοίχημα της μεγάλης επιστροφής, αλλά έφαγε «παγωτό» από την κοινωνία, η οποία του γύρισε την πλάτη και δεν τον τίμησε με τη μαζική της παρουσία στη φιέστα που οργάνωσε με τον Σαουλίδη, τον Μπίστη και τον Τεμπονέρ


Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει Αλεξανδράκη στην ΕΥΔΑΠ

Οι πρόσφατες συναντήσεις των εκπροσώπων των εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για το νομοσχέδιο που έφερε το υπουργείο Οικονομικών φαίνεται να είχαν και άλλου τύπου αποτελέσματα. Η σχέση που αναπτύχθηκε έχει ιδιαίτερη σημασία ενόψει των κρίσιμων εκλογών για την ανάδειξη των δύο εκπροσώπων των εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ύστερα από αλλεπάλληλες συναντήσεις, επαφές και συσκέψεις πολιτικών και συνδικαλιστικών στελεχών που προέρχονται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, διαμορφώνεται σαφής γραμμή στήριξης προς το Προοδευτικό Ψηφοδέλτιο και τον σημερινό εκπρόσωπο στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΥΔΑΠ, Γιώργο Αλεξανδράκη.

Μάλιστα, στελέχη που συμμετείχαν στις σχετικές συζητήσεις φέρονται να ξεκαθάρισαν πως οποιαδήποτε προσπάθεια πολιτικής σύγχυσης ή έμμεσης νομιμοποίησης συνεργασιών με τη Νέα Δημοκρατία βρίσκεται εκτός της πολιτικής γραμμής που έχει χαράξει το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.


Ζουρλός πετροπόλεμος

Η αντιπολιτευτική στρατηγική του ΠΑΣΟΚ διακρίνεται από έναν ιδιότυπο απομονωτισμό και μια ακατανόητη περιχαράκωση με στοιχεία φοβικότητας, που μας θυμίζει ώρες ώρες κάτι αντικοινωνικούς τύπους, δηλαδή τους «τρελούς» σε κάτι χωριά της επαρχίας που σκαρφάλωναν στις μάντρες και πέταγαν πέτρες στους περαστικούς όταν αυτοί πήγαιναν όλοι μαζί στην εκκλησία ή σε κανένα πανηγύρι. Κάπως έτσι ξεχωρίζει και το ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη, που αντί για στρατηγικής σημασίας «ανοίγματα» εκεί που κρίνεται το παιχνίδι της αναγνώρισης της συστημικής επιρροής του, εμφανίζει μια ηττοπάθεια στα όρια της πολιτικής δειλίας, εξαντλώντας τις δυνατότητές του σε έναν ζουρλό πετροπόλεμο από το ταμπούρι της Χαριλάου Τρικούπη. Έτσι όμως δεν οικοδομείται ένα κόμμα με κυβερνητικά χαρακτηριστικά, μήτε και ο αρχηγός του θα καταφέρει ποτέ να χτίσει πρωθυπουργικό προφίλ.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή