Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης Κικίλιας δημοσίευσε ένα βίντεο από υποβρύχια κατάδυση στα κρυστάλλινα νερά της Αμοργού, στέλνοντας μήνυμα για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Μέσα από την ανάρτησή του, εξήρε την πρωτοβουλία των ψαράδων του νησιού για τη δημιουργία του προγράμματος «Αμοργόραμα», υπογραμμίζοντας ότι η διαφύλαξη του θαλάσσιου πλούτου αποτελεί κοινή ευθύνη πολιτείας και τοπικών κοινωνιών.


Η ανάρτηση του Βασίλη Κικίλια

«Κάτω από το νερό, όλα σωπαίνουν.
Δεν ακούς τίποτα. Μόνο τις σκέψεις σου, μέχρι και που αυτές αδειάζουν.

Βούτηξα στα νερά της Αμοργού. Και βγήκα στην επιφάνεια με μια σκέψη: αυτό που μας χαρίστηκε απλόχερα, υποχρεούμαστε να το διαφυλάξουμε.

Στην Αμοργό το κάνουν. Οι ίδιοι οι ψαράδες οργανώθηκαν και ζήτησαν θεσμικά μέτρα για να προστατέψουν τη θάλασσά τους.

Έτσι γεννήθηκε το Αμοργόραμα. Καθαρές ακτές. Περιοχές που ξεκουράζονται για να ξαναγεμίσουν ψάρια. Βιώσιμη αλιεία που σέβεται τους μήνες που η ζωή αναγεννιέται.

Και σήμερα δεν είναι ιδέα λίγων. Θεσμοθετήθηκε με Προεδρικό Διάταγμα, πρόγραμμα με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, επιστημονική καθοδήγηση από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Και το Λιμενικό μας εκεί, να επιβλέπει και να στηρίζει.

Τίποτα από αυτά δεν έγινε μόνο του. Ο Πρωθυπουργός στάθηκε από την πρώτη στιγμή δίπλα στους ψαράδες της Αμοργού. Αναγνώρισε το όραμά τους και ανέλαβε να το κάνει πράξη, με τη δέσμευση ότι η Πολιτεία θα είναι εκεί, μαζί τους.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ενέταξε το Αμοργόραμα σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα και εξασφάλισε τη χρηματοδότηση και τον επιστημονικό συντονισμό του.
Και ο Σταύρος Παπασταύρου με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έδωσαν στην πρωτοβουλία επιστημονική βάση και θεσμική στέγη, τα δεδομένα, τους κανόνες και τα εργαλεία που μετατρέπουν μια ιδέα σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη θάλασσα.

Αυτό είναι το κράτος που πιστεύω. Το κράτος που στέκεται δίπλα σε ανθρώπους που ξέρουν τη θάλασσά τους καλύτερα από τον καθένα και τους δίνει τα εργαλεία να τη φυλάξουν.

Γιατί το «απέραντο γαλάζιο», οφείλεις να το προστατεύσεις και αυτό το γνωρίζουν οι ψαράδες, οι δύτες, όσοι είχαμε την τύχη να βουτήξουμε στα αμοργιανά νερά και να δούμε έναν άλλον κόσμο.

Το φως που πέφτει από πάνω σε δέσμες. Το μπλε που δεν τελειώνει πουθενά. Για λίγα δευτερόλεπτα ξεχνάς πού αρχίζει η θάλασσα και πού σταματάς εσύ.

Δεν είναι τυχαίο που από αυτά τα νερά ξεκίνησε η ελληνική αγωνιστική ελεύθερη κατάδυση. Στο Καταδυτικό Κέντρο της Αιγιάλης φυτεύτηκε ένας σπόρος που κατέκτησε τον κόσμο. Αθλητές από όλο τον κόσμο βουτούσαν στα νερά της Αμοργού, η Ελλάδα μπήκε στον χάρτη ενός από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα αθλήματα. Όλα ξεκίνησαν εδώ, σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων.

Το απέραντο γαλάζιο δεν είναι μόνο για τις κάμερες. Είναι δικό μας. Και το προστατεύουμε μαζί».