Ιστορίες από τον εξώστη (του ΣΥΡΙΖΑ)

Σήµερα θα σας µεταφέρω κάποιες σπαρταριστές ειδήσεις από την Κουµουνδούρου, κατά την περίοδο που το κόµµα είχε εισέλθει σε τροχιά διάλυσης µε ευθύνη του Σωκράτη Φάµελλου, ο οποίος ήθελε να µετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε… νεκρή συνιστώσα της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα:

  • Ιστορία πρώτη: Όσο ήταν πρόεδρος ο Σ. Φάµελλος στα κεντρικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ υπήρχε µια θυρωρός, η οποία κάθε πρωί τον καληµέριζε µε τις δέουσες υποκλίσεις και τον προσήκοντα σεβασµό. Η ίδια κυρία, ενώ πληρωνόταν από την Κουµουνδούρου, όταν έγινε η περίφηµη εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα στο «Παλλάς», εκτελούσε -µες στην τρελή χαρά- χρέη ταξιθέτριας για λογαριασµό του πρώην πρωθυπουργού και ήταν αυτή που έστειλε τον Σ. Φάµελλο -µαζί µε άλλα στελέχη- στον εξώστη του συγκεκριµένου θεάτρου.
  • Ιστορία δεύτερη: Ακόµη και µετά τη δηµιουργία νέου κόµµατος από τον Αλ. Τσίπρα, σε όλα τα γραφεία της Κουµουνδούρου υπήρχε η αφίσα του. Ο Σ. Φάµελλος, όπως και πολλοί υπάλληλοι, συνέχιζαν να τον έχουν σαν «εικόνισµα» στον χώρο εργασίας τους. Μετά την παραίτηση του Σ. Φάµελλου δόθηκε τελικά εντολή για την αποκαθήλωση των αφισών και των πορτραίτων του Αλ. Τσίπρα, η «εικόνα» του οποίου κατέληξε στους κάδους της οδού Πειραιώς.
  • Ιστορία τρίτη: Στο τηλεφωνικό κέντρο της Κουµουνδούρου υπήρχε κολληµένο επάνω στις συσκευές το όνοµα και το τηλέφωνο του ∆. Τεµπονέρα. ∆εν ξέρω εάν αυτό είχε συµβεί µε δική του ευθύνη, αλλά τον είχαν κοτσάρει σε περίοπτη θέση ως «εργατολόγο» και σε όποιον τον έψαχνε για προσωπική του υπόθεση, οι υπάλληλοι του ΣΥΡΙΖΑ έδιναν το τηλέφωνό του.
  • Ιστορία τέταρτη: Στο κτίριο της Κουµουνδούρου, και συγκεκριµένα από τη µεριά του τοίχου που βλέπει στην οδό Πειραιώς, υπάρχει αναρτηµένο ένα τεράστιο πανό για τα Τέµπη από την περίοδο Κασσελάκη. Μαθαίνω ότι είναι θέµα χρόνου να το «ξεκρεµάσουν», βάζοντας στη θέση του ένα άλλο «λάβαρο» µε συνθήµατα που θα θυµίζουν ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ».


Τα λιμά η Δούρου, τα "μεγάλα κεφάλια" ο Παππάς

Η Ρένα Δούρου πασχίζει με νύχια και με δόντια να αποδείξει ότι είναι σε θέση να διευρύνει τις συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ, ανοίγοντας διαύλους επικοινωνίας και με τη Νέα Αριστερά και με το ΠΑΣΟΚ. Σε ό,τι αφορά τη Νέα Αριστερά, κάποιοι την είδαν να πίνει προ ημερών καφέ στη οδό Βαλαωρίτου στο Κολωνάκι με τον πρώην υπουργό Γ. Σταθάκη, τον οποίο -ως γνωστόν- δεν θέλει να βλέπει μπροστά του ούτε ζωγραφιστό ο Π. Πολάκης. Επίσης, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με την Π. Πέρκα και τη Σ. Αναγνωστοπούλου, ενώ ψάχνεται και με τον Ευ. Τσακαλώτο.

Τώρα σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ, εκείνος που φέρεται να συνομιλεί μαζί της είναι ο Θ. Μαργαρίτης, ο οποίος ταυτόχρονα είναι και κολλητός του Ν. Μπίστη, που σήμερα βρίσκεται στην ΕΛΑΣ του Αλ. Τσίπρα. Άρα, το δίδυμο Μαργαρίτη-Μπίστη, με τον έναν στο ΠΑΣΟΚ και τον άλλο στην ΕΛΑΣ, μάλλον είναι δύσκολο να αποτελέσει αξιόπιστο «σχήμα» στο σενάριο σύγκλισης των προοδευτικών δυνάμεων. Το μεγάλο παιχνίδι σε επίπεδο συνεννοήσεων με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, εάν πρόκειται να το κάνει κάποιος, αυτός δεν είναι άλλος από τον Ν. Παππά.

Όσο η Ρένα Δούρου συνομιλεί με τα λιμά του ΠΑΣΟΚ, ο ίδιος και κάποιοι εκ των στενών του συνεργατών είναι σε θέση να «κουβεντιάζουν» με πρόσωπα-κλειδιά από το επιτελείο του Ν. Ανδρουλάκη. Και -όπως έχω ξαναγράψει- το επόμενο διάστημα μπορεί να εκπλαγούμε από τις εξελίξεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Ο Αλ. Τσίπρας έχει πιάσει ταβάνι στις δημοσκοπήσεις και η βελόνα του ΠΑΣΟΚ μπορεί να ξεκολλήσει, εφόσον η Χαριλάου Τρικούπη συμμαχήσει με την Κουμουνδούρου, για να τον στείλουν από κοινού… αδιάβαστο στις εθνικές εκλογές.


Τα όμορφα κινήματα όμορφα τα καπηλεύονται

Το κίνημα των Τεμπών αποδείχθηκε τελικά μια τεράστια επικοινωνιακή φούσκα, την οποία φρόντισαν να «σπάσουν» -με τις τυχοδιωκτικές συμπεριφορές και τις επαναστατικές ονειρώξεις τους- οι ίδιοι που επιχείρησαν να το μετατρέψουν με δόλιο τρόπο σε αντικυβερνητικό μέτωπο. Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά, λύκοι που χάρηκαν στην αναμπουμπούλα μιας εθνικής τραγωδίας από ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα, βρήκαν την ευκαιρία να επενδύσουν στο χρηματιστήριο του πόνου και της οδύνης τα κομματικά συμφέροντά τους. Περιφέροντας τις ιδεοληψίες τους, τις «ψεκασμένες» θεωρίες τους, επάνω στα μνήματα των αδικοχαμένων συμπολιτών μας στα Τέμπη. Τα θλιβερά απότοκα αυτής της ετερόκλητης ώσμωσης, όπου βρήκε πεδίο δόξης λαμπρόν «η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα», άρχισαν να αποκαλύπτονται στην πορεία του χρόνου. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε όσα κωμικοτραγικά λαμβάνουν χώρα στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Διότι το «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» μεταξύ αυτών που καπηλεύτηκαν το κίνημα των Τεμπών -νομίζοντας ότι οι ανυποψίαστοι πολίτες που κατέβηκαν στους δρόμους καλοπροαίρετα ήταν εν δυνάμει οπαδοί των πολιτικών πεποιθήσεών τους- ξεκίνησε εδώ και έναν χρόνο, θυμίζοντας την περίοδο των «αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα.

Στην αρχή ακροδεξιοί και ακροαριστεροί ήταν όλοι μαζί για την ανατροπή των μνημονίων και όσο πλησίαζαν οι εθνικές εκλογές διαχώρισαν τα «μαγαζιά» τους, μοιράζοντας την… πάνω και την… κάτω πλατεία Συντάγματος. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τα Τέμπη. Η Μαρία Καρυστιανού «έπαιξε» με το θρησκόληπτο κοινό της Ακροδεξιάς, των αντιεμβολιαστών και των πολέμιων του Προσωπικού Αριθμού και της έκδοσης νέων ταυτοτήτων, ενώ ο Πάνος Ρούτσι, που έκανε και απεργία πείνας στο Σύνταγμα, έγινε «σύμβολο» της απέναντι ιδεολογικής πλευράς. Των συλλογικοτήτων της άκρας Αριστεράς, των καλλιτεχνών με αριστερές θέσεις και απόψεις. Και όλοι καταλάβαμε τι ρόλο βάραγε τελικά ο καθένας τους σε αυτή την ιστορία.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή