Το στεγαστικό φέρνει κόσμο στο ΠΑΣΟΚ: Η επιτυχία της εκδήλωσης στο Περιστέρι, τι δηλώνει ο Λευτέρης Καρχιμάκης στο parapolitika.gr (Eικόνες & Βίντεο)

Το στεγαστικό  διατηρεί βαρύνουσα σημασία στην πολιτική αντιπαράθεση, με το ΠΑΣΟΚ να εξακολουθεί να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο εν λόγω θέμα και σε μία περίοδο όπου το κόμμα επιχειρεί να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο. Το βράδυ της Δευτέρας στο Δημαρχείο Περιστερίου έλαβε χώρα μία εκδήλωση - «ανάσα» για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπό τον Λευτέρη Καρχιμάκη, με μεγάλη ενέργεια, παλμό και κυρίως, έντονη παρουσία της νέας γενιάς. Χαρακτηριστικό ήταν ότι η αίθουσα γέμισε ασφυκτικά -με αρκετούς εξ'όσων ήρθαν να μένουν έξω-, γεγονός που ανέδειξε τον δείκτη ανταπόκρισης, ενώ στα «δυσάρεστα νέα» της βραδιάς ήταν το πώς «απαίτηση» όσων βρέθηκαν ήταν το επόμενο event να διεξαχθεί στο κλειστό «Ανδρέας Παπανδρέου» ούτως ώστε όλοι να χωρέσουν.







Στην εκδήλωση προβλήθηκε βιντεοσκοπημένο μήνυμα-τοποθέτηση του ευρωβουλευτή του κόμματος, Νικόλα Φαραντούρη. Για την θεματική συζήτησαν διεξοδικά οι Λευτέρης Καρχιμάκης, ο πρώην υπουργός Στέγασης του Βελγίου, Χρήστος Δουλκερίδης και η αρχιτέκτοντας, μέλος της ομάδας Cohub-Athens, Κατερίνα Σίλα Μπουκογιάννη, ενώ αξιοσημείωτο στοιχείο αυτής αποτέλεσαν οι παρουσίες από το όλον ΠΑΣΟΚ, όπως των βουλευτών Μιχάλη Κατρίνη, Παύλου Χρηστίδη, Πέτρου Παππά, Τάσου Νικολαϊδη και Γιώργου Μουλκιώτη αλλά και του προέδρου του ΕΕΑ, Γιάννη Χατζηθεοδοσίου και του ΕΒΕΑ, Γιώργου Καββαθά. 

Καρχιμάκης στο parapolitika.gr: Το 70% της γενιάς μου είναι καταδικασμένο να ζει στο παιδικό του δωμάτιο

Το parapolitika.gr βρέθηκε στο Δημαρχείο Περιστερίου και ρώτησε το συντονιστή της Ομάδας Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, Λευτέρη Καρχιμάκη για τους προβληματισμούς γύρω από το θέμα. Όπως σημείωσε, οι ανησυχίες γύρω από τη στέγη δεν είναι προϊόν συγκυριακό αλλά καθημερινότητα, ιδιαίτερα για τη νέα γενιά. «Το 70% της γενιάς μου είναι καταδικασμένο να ζει στο παιδικό του δωμάτιο», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας νέους 18 έως 35 ετών που, αντί να ανεξαρτητοποιούνται, παραμένουν στο σπίτι των γονιών τους λόγω οικονομικής αδυναμίας.

Ο κ. Καρχιμάκης στη δήλωση που παραχώρησε στο parapolitika.gr στάθηκε ιδιαίτερα και στο ζήτημα των κόκκινων δανείων, κάνοντας λόγο για «μάστιγα» και κατηγορώντας τα funds ότι λειτουργούν ως «νέα αρπακτικά», οδηγώντας πολίτες σε αδιέξοδο ακόμη κι όταν θέλουν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους.

Παράλληλα, παρουσίασε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για κοινωνική κατοικία, αξιοποίηση άδειων ακινήτων δήμων και Δημοσίου, κανόνες στην αγορά, όρια στη δράση των funds και προστασία της πρώτης κατοικίας. Επικαλέστηκε, μάλιστα, την ευρωπαϊκή εμπειρία, σημειώνοντας ότι η παρουσία του πρώην υπουργού Στέγασης του Βελγίου, Χρήστου Δουλκερίδη, αποδεικνύει πως οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ «δεν είναι ουτοπία, αλλά εφαρμοσμένη ευρωπαϊκή πολιτική».

Καρχιμάκης, Δουλκερίδης και Μπουλκογιάννη: Τι ανέφεραν για το στεγαστικό 

Ο Λευτέρης Καρχιμάκης δίνοντας έναν εμπειρικό τόνο κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, αφηγήθηκε τέσσερις ιστορίες ανθρώπων του περιάλλοντός του, καθεμία από τις οποίες φωτίζει διαφορετική πτυχή του στεγαστικού αδιεξόδου. Η πρώτη αφορούσε νέους που αδυνατούν να ανεξαρτητοποιηθούν λόγω οικονομικής ασφυξίας, το ελβετικό φράγκο, την επίδραση της Golden Visa στη διαθεσιμότητα κατοικιών και στην εκτόξευση των ενοικίων αλλά και τον «βραχνά» των κόκκινων δανείων.

Στο πεδίο των προτάσεων, ο Καρχιμάκης εστίασε στην αναμόρφωση του καθεστώτος της Golden Visa. Σύμφωνα με την πρότασή του, οι αγοραστές θα υποχρεούνται να διατηρούν τη χρήση του ακινήτου εφόσον αυτό φιλοξενεί επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ παράλληλα θα επιβάλλεται η εκμίσθωσή του με χαμηλο ενοίκιο, ενώ πρότεινε επίσης τη συστηματική καταγραφή κενών κτηρίων από τους δήμους για να αξιοποιηθούν ως χώροι στέγασης, κάτι που θα μπορούσε να σημάνει μακροπρόθεσμα την ένταξη 40.000 κατοικιών στην αγορά. 

Παράλληλα, έντονο ήταν το ενδιαφέρον και κατά την τοποθέτηση του Χρήστου Δουλκερίδη, πρώην υπουργού Στέγασης του Βελγίου και πρώην δημάρχου Βρυξελλών. Ο ομιλητής μετέφερε την εμπειρία μιας χώρας που αντιμετώπισε συστηματικά το πρόβλημα της στέγασης, περιγράφοντας την κατοικία ως θεμελιώδη προϋπόθεση αξιοπρεπούς διαβίωσης, «εξίσου κρίσιμη με το να τρέφεσαι». Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στο σοκ που βίωσε κατά την οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, όταν πληροφορήθηκε ότι πολίτες 30 έως 50 ετών εξακολουθούσαν να μοιράζονται στέγη με τους γονείς τους, κάτι αδιανόητο για τα βελγικά δεδομένα.

Μετέπειτα, η Σίλα Κατερίνα Μπουλκογιάννη, μέλος της ομάδας Cohab Athens, έθεσε το ζήτημα σε ευρύτερο πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι η ενίσχυση της ιδιοκατοίκησης αποτελεί αναγκαία συνθήκη, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η τρέχουσα πολιτική λειτουργεί προς αντίθετη κατεύθυνση. Η κυβερνητική προσέγγιση, όπως την περιέγραψε, ευνοεί την υπερσυγκέντρωση ακινήτων από funds και τη χρηματιστικοποίησή της, προτείνοντας την κατάργηση της golden visa και φορολογικά αντικίνητρα για τα κλειστά σπίτια.