Από τη Νέα Υόρκη, όπου οι διπλωματικές διεργασίες εντάθηκαν στο περιθώριο της 81ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, αναδείχθηκε εκ νέου η στρατηγική σχέση Ελλάδας και Ισραήλ, καθώς και η σημασία της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, αναφέρθηκε από το βήμα του ΟΗΕ στην Τουρκία και στον πρόεδρό της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χαρακτηρίζοντάς τον «τύραννο» και υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία «παραβιάζει συστηματικά το Διεθνές Δίκαιο» έναντι της Ελλάδας.

Στην ομιλία του ο Νετανιάχου έκανε επίσης ειδική αναφορά στην Κύπρο, λέγοντας ότι η Τουρκία «κατέχει παράνομα» το «βόρειο τμήμα της». Οι αναφορές αυτές εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο της στενής πολιτικής και αμυντικής συνεργασίας Αθήνας και Ιερουσαλήμ, αλλά και της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ίδια η ισραηλινή πλευρά έχει περιγράψει την τριμερή συνεργασία ως «συμμαχία δημοκρατιών» στην περιοχή, με πεδία συνεργασίας την οικονομία, την ενέργεια, τις υπηρεσίες πληροφοριών, την άμυνα και την πολιτική.

Οι αναφορές Νετανιάχου στην Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο

Παράλληλα η νέα εποχή στις διμερείς αμυντικές σχέσεις αποτυπώνεται και στην πρόσφατη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η διακρατική συμφωνία προβλέπει την ανάπτυξη ενός αντιαεροπορικού, αντιβαλλιστικού και αντι-drone συστήματος με ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται σε 3,035 δισ. ευρώ, ενώ προβλέπεται συμμετοχή του ελληνικού αμυντικού και τεχνολογικού οικοσυστήματος που υπερβαίνει το 25%, με 19 ελληνικές εταιρείες να συμμετέχουν ήδη στις σχετικές διαδικασίες.

Η ολοκλήρωση του προγράμματος έχει ορίζοντα 35 μηνών, ενώ η ελληνική πλευρά έχει αναφέρει ότι το σύστημα θα παραδίδεται σταδιακά έως την πλήρη επιχειρησιακή του ετοιμότητα. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα νέα κεφάλαια στην αμυντική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλαπλές και αλληλένδετες προκλήσεις, η Αθήνα δίνει έμφαση στην ενίσχυση των μηχανισμών αμυντικής και διπλωματικής συνεργασίας. Η ελληνική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα συνδέσει την περιφερειακή σταθερότητα με τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, τον διάλογο και την επίλυση των διαφορών με ειρηνικά μέσα.

Οι αναφορές του Νετανιάχου στην Ελλάδα και την Κύπρο αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον μέσα σε αυτό το περιφερειακό πλαίσιο. Η Άγκυρα έχει αντιδράσει σε ελληνικές πρωτοβουλίες στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ έχει προχωρήσει στην προκλητική ανακήρυξη θαλασσίων πάρκων. Όσο το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και η ρητορική περί γκρίζων ζωνών τίθενται πεισματικά στο τραπέζι από την Άγκυρα, τόσο οι απαντήσεις διατυπώνονται πιο ηχηρά. Ο Νετανιάχου, με κάθε ευκαιρία, διαμηνύει πως στέκεται στο πλευρό της Ελλάδος όχι μόνο σε επίπεδο διπλωματίας και άμυνας, αλλά και ενέργειας.

Στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε, από την πλευρά του, στην ανάγκη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, αλλά και στο Κυπριακό.

Η ομιλία Νετανιάχου στον ΟΗΕ

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου υπερασπίστηκε, κατά την ομιλία του στον ΟΗΕ, έντονα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στο Ιράν, στη Γάζα και σε άλλα μέτωπα της Μέσης Ανατολής.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός απέρριψε επίσης τις κατηγορίες ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα, επαναλαμβάνοντας τη θέση της ισραηλινής κυβέρνησης σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τους στόχους τους.

Νωρίτερα, σε μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του προς τον ΟΗΕ, ο Παλαιστίνιος πρόεδρος, Μαχμούντ Αμπάς, δήλωσε ότι οι ισραηλινές πολιτικές απειλούν «την ίδια τη ζωή και την ύπαρξη του παλαιστινιακού λαού στην πατρίδα του».

Ο Αμπάς υποστήριξε επίσης ότι οι πολιτικές αυτές θέτουν σε κίνδυνο τη λύση των δύο κρατών, η οποία αποτελεί διεθνώς υποστηριζόμενο πλαίσιο για την επίλυση της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης.

Οι διαφορετικές τοποθετήσεις των δύο πλευρών αποτυπώνουν το ευρύτερο διπλωματικό και πολιτικό χάσμα που εξακολουθεί να υπάρχει γύρω από τον πόλεμο στη Γάζα, τη λύση των δύο κρατών και το μέλλον της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης.