"Ποιος θα μας πάρει στα σοβαρά, αν δεν πιστεύουμε εμείς στη δύναμή μας;", άρθρο του Λευτέρη Αυγενάκη

Για χρόνια, η διεθνής συζήτηση για την Ελλάδα περιστρεφόταν γύρω από την κρίση, τα ελλείμματα και την αβεβαιότητα. Σήμερα, η χώρα μας συμμετέχει στη συζήτηση για την ασφάλεια των θαλασσών, τη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου, την ενεργειακή επάρκεια της Ευρώπης και τις μεγάλες τεχνολογικές προκλήσεις. Πρόκειται για μια βαθιά πολιτική μεταβολή. Δεν αρκεί, όμως, να την περιγράφουμε. Οφείλουμε να κατανοούμε πώς συντελέστηκε και τι απαιτείται για να έχει διάρκεια.

Στη διεθνή σκηνή, κανείς δεν σου παραχωρεί ρόλο επειδή απλώς τον διεκδικείς. Πρέπει να μπορείς να στηρίξεις τις θέσεις σου, να εκπληρώνεις τις δεσμεύσεις σου και να διαθέτεις την ισχύ για να προστατεύεις τα συμφέροντά σου. Γι’ αυτό η οικονομική ανάκαμψη, η δημοσιονομική συνέπεια, οι μεταρρυθμίσεις και η ενίσχυση της άμυνας αποτελούν και πυλώνες της εξωτερικής μας πολιτικής. Η στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη συνέδεσε αυτές τις προτεραιότητες και αποκατέστησε, βήμα βήμα, τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας.

Η συμμετοχή μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δίνει στην Ελλάδα τη δυνατότητα να παρεμβαίνει σε κρίσιμες διεθνείς συζητήσεις. Ως μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη, έχουμε και άμεση ευθύνη απέναντι στις απειλές κατά της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας. Η παρουσία μας στην ευρωπαϊκή επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ», στην Ερυθρά Θάλασσα, αποτελεί έμπρακτη συμβολή στην προστασία μιας ζωτικής εμπορικής οδού.

Στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, οι συνεργασίες μας επιτρέπουν να συνομιλούμε με χώρες που δεν έχουν πάντοτε τις ίδιες επιδιώξεις. Η χρησιμότητα αυτού του ρόλου εξαρτάται από τη συνέπειά μας. Επιδιώκουμε διάλογο με την Τουρκία, επιμένοντας στον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και απορρίπτοντας τις απειλές πολέμου. Υπερασπιζόμαστε μια λύση στο Κυπριακό, χωρίς να αποδεχόμαστε τη συνεχιζόμενη κατοχή ως τετελεσμένο.

Το επόμενο μεγάλο πεδίο είναι η συνδεσιμότητα. Τα ενεργειακά δίκτυα, τα λιμάνια και οι θαλάσσιες μεταφορές καθορίζουν ήδη τις νέες ισορροπίες. Έργα ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Αίγυπτο και την Κύπρο μπορούν να ενισχύσουν την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και να δώσουν ουσιαστικό περιεχόμενο στον ρόλο της Ελλάδας ως γέφυρας με την ευρύτερη περιοχή.

Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι λύθηκαν όλες οι εγχώριες αδυναμίες ή ότι το διεθνές περιβάλλον έγινε λιγότερο επικίνδυνο. Ακριβώς γι’ αυτό χρειάζονται σταθερή κατεύθυνση και πολιτική σοβαρότητα. Η Ελλάδα απέκτησε ξανά τη δυνατότητα να επηρεάζει εξελίξεις που την αφορούν άμεσα.

Το στοίχημα της επόμενης ημέρας είναι να μετατρέψουμε αυτή τη δυνατότητα σε διαρκή εθνική ισχύ και σε χειροπιαστό όφελος για την κοινωνία.