Το ιδιαίτερα αγαπημένο έργο TOC TOC σε μια νέα εκδοχή ανεβάζει ο Κώστας Σπυρόπουλος στο Θέατρο Βρετάνια. Οι θεατές δίνουν ραντεβού κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00 για να παρακολουθήσουν το σπαρταριστό έργο, το οποίο και επιστρέφει στο σανίδι. Στο έργο παίζουν: Κώστας Σπυρόπουλος, Μιχάλης Μητρούσης, Μαρία Γεωργιάδου, Διονύσης Κλάδης, Στέλλα Κωστοπούλου, Δήμητρα Κόκκορη, Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Δημήτρης Κανέλλος.
Το TOC TOC είναι του Laurent Baffie και η προηγούμενη πορεία του στην Ελλάδα έχει συνδεθεί με πολύ μεγάλη προσέλευση (αναφέρονται ~300.000 θεατές στην περίοδο 2013–2016). Η πρεμιέρα της παράστασης είναι τη Δευτέρα, 5 Iανουαρίου και ενόψει αυτής, η Σάσα Σταμάτη και το parapolitika.gr «τρύπωσαν» στις πρόβες και μίλησαν στον σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή, Κώστα Σπυρόπουλο.
Ακολουθεί η συνέντευξη του Κώστα Σπυρόπουλου στη Σάσα Σταμάτη
Σάσα Σταμάτη: Κώστα, το TOC TOC επιστρέφει. Και επιστρέφει εκεί που ο κόσμος το θέλει: με γέλιο που “χτυπάει” νεύρο, όχι απλώς ατάκα. Τι είναι αυτό που σε κάνει να το ξαναπιάνεις στα χέρια σου;
Κώστας Σπυρόπουλος: Είναι από εκείνες τις κωμωδίες που δεν γερνάνε γιατί ακουμπάνε κάτι καθαρά ανθρώπινο: την ανάγκη μας να ελέγχουμε το χάος. Το TOC TOC είναι το πιο έξυπνο άλλοθι για να μιλήσουμε για τις αγωνίες μας, χωρίς να γίνουμε βαρείς. Μπαίνεις για να γελάσεις και βγαίνεις με μια περίεργη ανακούφιση — σαν να σε είδε κάποιος. Και ναι, το είχαμε ζήσει αυτό πολύ έντονα και παλιότερα, με τη μεγάλη επιτυχία του έργου.
Σάσα: Για να το πούμε “ξεκάθαρα”: μιλάμε για φαινόμενο. Ένα έργο που κουβαλάει ιστορία και προσδοκίες. Σε αγχώνει αυτό;
Κώστας: Με κρατάει σε εγρήγορση. Όταν υπάρχει μνήμη στο κοινό, δεν έχεις δικαίωμα να κάνεις κάτι πρόχειρο. Θέλω αυτή η επιστροφή να έχει λόγο ύπαρξης: να κουμπώνει στο σήμερα. Δεν αλλάζεις την καρδιά του έργου — είναι του Laurent Baffie, έχει ρυθμό και μηχανισμό ρολογιού.
Σάσα: Πάμε στο “ζουμί” που το κάνει απολαυστικό: οι ιδεοψυχαναγκασμοί. Θέλω να μου το περιγράψεις σαν να ανοίγεις την πόρτα του ιατρείου και βλέπεις τους ήρωες έναν-έναν.
Κώστας: Είναι έξι άνθρωποι σε μια αίθουσα αναμονής — και ο καθένας κουβαλάει τη δική του “τελετουργία” επιβίωσης. Έχεις τον άνθρωπο που παλεύει με τις ακούσιες εκρήξεις, τη νευρική παρόρμηση που τον προδίδει μπροστά στους άλλους. Έχεις εκείνον που φοβάται τα μικρόβια, που ο κόσμος του είναι απολυμαντικό και κανόνες. Έχεις τον υποχόνδριο, που κάθε αίσθηση γίνεται διάγνωση και κάθε σκέψη γίνεται πανικός. Υπάρχει ο τύπος που μετράει, επαναλαμβάνει, “κλειδώνει” τα πάντα σε αριθμούς και μοτίβα. Και φυσικά εκείνοι που δεν αντέχουν την ασυμμετρία, που θέλουν τα αντικείμενα, τις λέξεις, ακόμα και τη ζωή, σε τέλεια ευθεία. Όλα αυτά όμως δεν είναι “κόλπα” για γέλιο. Είναι τραύματα που έχουν μάθει να φοράνε κοστούμι κωμωδίας.
Σάσα: Άρα δεν τους κοροϊδεύετε.
Κώστας: Αν τους κοροϊδέψεις, χάνεται το έργο. Το κοινό γελάει γιατί αναγνωρίζει. Κάπου μέσα του λέει: “Κι εγώ το κάνω αυτό, απλώς πιο διακριτικά.” Το TOC TOC είναι μια ομαδική συνεδρία μεταμφιεσμένη σε φάρσα. Και εκεί κρύβεται η τρυφερότητά του.
Σάσα: Θέατρο Βρετάνια, Δευτέρα και Τρίτη. Δώσε μου το “ρεπορτάζ” καθαρά: πότε και ποιοι είστε.
Κώστας: Παίζουμε στο Θέατρο Βρετάνια, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Στη νέα εκδοχή είμαστε: Μιχάλης Μητρούσης, Μαρία Γεωργιάδου, Διονύσης Κλάδης, Στέλλα Κωστοπούλου, Δήμητρα Κόκκορη, Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Δημήτρης Κανέλλος κι εγώ.
Σάσα: Αυτός ο θίασος τι φέρνει; Γιατί εδώ δεν αρκεί να είσαι αστείος. Πρέπει να είσαι και ακριβής.
Κώστας: Είναι άνθρωποι με νεύρο, με ρυθμό και με γενναιότητα. Γιατί χρειάζεται γενναιότητα να εκτεθείς ως “εύθραυστος” σε κωμωδία. Θέλω να βλέπεις πάνω στη σκηνή ηθοποιούς που δεν φοβούνται να φανούν γελοίοι για να υπερασπιστούν κάτι πολύ σοβαρό: την ανθρώπινη αδυναμία.
Σάσα: Και τι λες στον θεατή που το έχει δει παλιά και σκέφτεται “θα είναι ίδιο”;
Κώστας: Του λέω: έλα για να γελάσεις αλλιώς. Το έργο κουβαλάει τη φήμη του — και δεν την αρνείται. Κουβαλάει και την ιστορία της επιτυχίας του. Αλλά κάθε φορά που ανοίγει αυτή η πόρτα της αναμονής, μπαίνουν άλλοι άνθρωποι. Κι όταν αλλάζουν οι άνθρωποι, αλλάζει και το θαύμα. Εμείς πάμε να κάνουμε το TOC TOC όχι απλώς ξεκαρδιστικό, αλλά και λίγο θεραπευτικό. Με την πιο απλή έννοια: να φύγεις πιο ανάλαφρος απ’ όσο ήρθες.
Σάσα: Κώστα, αυτό είναι το καλύτερο “ραντεβού” της εβδομάδας. Θα τα πούμε στο Βρετάνια.
