Έγινα αποδέκτης µιας δήλωσης που έκανε πρόσφατα η Μαρία Καρυστιανού από την Κοζάνη. Ο λόγος που δεν έδωσα ιδιαίτερη σηµασία στα γενικόλογα µηνύµατα που ήθελε να περάσει ήταν γιατί µου κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον µια ατάκα της, που, κατά τη γνώµη µου, ήταν ολίγον αλαζονική και µου θύµισε πολύ έντονα την υπερφίαλη συµπεριφορά της "Μαντάµ Σουσού" στο οµώνυµο έργο του ∆ηµήτρη Ψαθά.

Η Μαρία Καρυστιανού µπροστά στις κάµερες χρησιµοποίησε τουλάχιστον δύο φορές τη φράση «ήρθαµε εδώ µε τους ντόπιους», δίχως να βλέπουµε ποιοι ακριβώς είναι οι «ντόπιοι» και πόσοι τον «αριθµό». Αλλά, ρε Μαρία, το ύφος σου και η αναφορά σου σε κάτι «ντόπιους» φαίνεται ότι δεν βγήκε και τόσο καλά προς τα έξω. Ας έλεγες απλώς «είµαστε εδώ µε τους κατοίκους της περιοχής». Το «ντόπιοι», πέραν του ότι ακούγεται κάπως υποτιµητικό, δίνει και την εντύπωση ότι ανάµεσα σε εσένα και σε αυτούς δεν υπάρχει καµία πραγµατικά εγκάρδια επαφή και ουσιαστική συναισθηµατική συνεννόηση, αλλά µια µάλλον περιφρονητική απόσταση, που σε διαχωρίζει επικοινωνια κά από το πραγµατικό νοιάξιµο για τα προβλήµατα των ανθρώπων της περιοχής.


Το σπορ του "αδειάσματος"

Κωµικές δικαιολογίες επινοεί κάθε φορά η Μαρία Καρυστιανού για να διαχωρίσει τη θέση της από πρόσωπα και καταστάσεις, και µάλιστα το κάνει µε έναν τρόπο που συναγωνίζεται επάξια στο σπορ του «αδειάσµατος» τον Αλέξη Τσίπρα. Όπως έκανε, για παράδειγµα, µε τον Νίκο Καραχάλιο, τον γνωστό επικοινωνιολόγο, µε τον οποίον είχε αρνηθεί να αποδεχτεί ότι είχε επαγγελµατικές επαφές, ενώ, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, τον είχαν καλέσει στο επιτελείο της οι ίδιοι, για να προετοιµάσει την κάθοδό της στην πολιτική σκηνή της χώρας.


"Είδε φως και μπήκε"

Εσχάτως η Μαρία Καρυστιανού επιχείρησε να µας πείσει ότι ούτε στην περίπτωση του γνωστού δηµοσιογράφου Θανάση Αυγερινού φέρει η ίδια κάποια ευθύνη για το γεγονός ότι ο συγκεκριµένος εµφανιζόταν προς τα έξω ως εκπρόσωπος Τύπου του κόµµατός της. ∆ηλαδή, σαν να λέµε «είδε φως και µπήκε» και, δίχως τη δική της έγκριση, το έπαιζε εκπρόσωπος της Ελπίδας για τη ∆ηµοκρατία; Και όλα αυτά συνέβαιναν χωρίς κάποιος από το περιβάλλον της να το αντιληφθεί ή να διορθώσει εγκαίρως την εικόνα που δηµιουργούνταν δηµοσίως; Σοβαρά τώρα;


Ψάχνει αφορμές ως δικαιολογία

Ειλικρινά, δεν ξέρω τι ιδέα έχει για τον εαυτό της η πολιτευτής της Ν.∆. στην Ανατολική Αττική κ. Βάσω Κόλλια, η οποία εσχάτως έγινε γνωστή στο πανελλήνιο και από κάτι προνοµιακές εξυπηρετήσεις που έκανε ως γενική γραµµατέας στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραµανλή και του Αντώνη Σαµαρά, αλλά, επειδή έπεσε στην αντίληψή µου µια θυµωµένη ανάρτησή της στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου κράζει τους εν δυνάµει «συναγωνιστές» της στην περιοχή, καλό θα είναι να συγκρατήσει τα νεύρα της. Το γεγονός ότι η ίδια εδώ και καµιά εικοσαετία παλεύει να εκλεγεί βουλευτής στην Ανατολική Αττική και δεν τα καταφέρνει, ενώ το κόµµα την έχει «τιµήσει» δε όντως σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις, δείχνει, αν µη τι άλλο, πως κάτι δεν κάνει σωστά ή δεν είναι σε θέση να κερδίσει την εµπιστοσύνη του εκλογικού σώµατος της Ν.∆. Οπότε ποιος ο λόγος να θυµώνει µε αυτούς, δηλαδή τους συναγωνιστές της, που αλωνίζουν στην Ανατολική Αττική και προβάλλουν τις δραστηριότητές τους; Η µόνη εξήγηση που µπορώ να δώσω σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η κ. Βάσω Κόλλια ψάχνει αφορµές µε την γκρίνια της για να δικαιολογήσει την ενδεχόµενη «συµπόρευσή» της µε τον Αντώνη Σαµαρά.


Ποιοι, θελω να ξερω ποιοι

Ποιοι στενοί συνεργάτες του Νίκου Ανδρουλάκη βρίσκονται στα µαχαίρια επειδή βλέπουν µε διαφορετικό µάτι τον τρόπο αντιπαράθεσης µε τον Αλέξη Τσίπρα; Η κόντρα τους εκκινεί από το δίληµµα «να βαράµε µόνο Μητσοτάκη ή Τσίπρα µαζί µε τον Μητσοτάκη;».


Ο Τσίπρας και η καταπολέμηση της διαπλοκής

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι τυχερός που δεν ζουν οι ∆. Κοντοµηνάς και Στ. Ψυχάρης, ούτε οι Π. Παναγόπουλος και Β. Βαρδινογιάννης. Σίγουρα θα είχαν να µας εξιστορήσουν και µια ενδιαφέρουσα ιστορία για το πώς ο ίδιος πολέµησε τη διαπλοκή όσο ήταν πρωθυπουργός.


Μετάνοια

Τη δεκαετία του 2000 στο Σύνταγµα κυκλοφορούσε ένας ηλικιωµένος µε ένα πλακάτ που έγραφε «Μετανοείτε». Τον έφερα στο µυαλό µου βλέποντας τις τελευταίες συνεντεύξεις του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δεν έχει αφήσει «µετάνοια» για «µετάνοια» µε όρους αυτοκριτικής: «Έπαθα και έµαθα από την απλή αναλογική», «είχα αυταπάτες», «τώρα απέκτησα εµπειρία», «εµπιστεύτηκα λάθος ανθρώπους», «έχω αλλάξει». Βέβαια, όλα αυτά θα µπορούσε να τα πει µε µία φράση: «Ψηφίστε µε, γιατί θέλω να µοιάσω στον Μητσοτάκη».


Αφηνίασαν

∆εν ξέρω εάν ο Σταύρος Θεοδωράκης έχει σκοπό να εµπλακεί εκ νέου µε την πολιτική, αλλά έχω διαπιστώσει ότι έχουν αφηνιάσει εναντίον του όλα τα «άκρα», ∆εξιάς και Αριστεράς, επειδή σχολιάζει την επικαιρότητα µε τρόπο που δεν ικανοποιεί τις «εκδικητικές» τους ορέξεις απέναντι στον Κ. Μητσοτάκη. Ως πολιτικός και επικεφαλής του «Ποταµιού», δεν µπορεί να κατηγορηθεί ότι δεν πήγε να βάλει πλάτη όταν η χώρα βρισκόταν στο χείλος της καταστροφής. Και τον Αλέξη Τσίπρα προθυµοπο ήθηκε να βοηθήσει όταν έγινε πρωθυπουργός, αλλά εκείνος ένιωθε δικό του άνθρωπο τον Πάνο Καµµένο.

Δημοσιεύθηκε στο Secret των Παραπολιτικών