Καλοκαίρι του 2000. Στο γήπεδο της Καλαμάτας, πιασμένη από το χέρι του πατέρα μου, βρέθηκα για πρώτη φορά σε έναν ευρωπαϊκό αγώνα της ΠΣ Η Καλαμάτα. Ήμουν μικρό κορίτσι· δεν καταλάβαινα πολλά. Έβλεπα 22 ανθρώπους να τρέχουν στο γήπεδο και ρωτούσα ασταμάτητα: «Τι είναι το offside; Τι σημαίνει φάουλ; Πότε δίνεται πέναλτι;». Γύρω μου, μια κερκίδα που δεν σταματούσε να τραγουδά. Φωνές καθαρές, αυθεντικές, γεμάτες πίστη. Έτσι γνώρισα τη Μαύρη Θύελλα, μέσα από την απλότητα της αγάπης του κόσμου της.

Διαβάστε: Αντώνης Σαμαράς για την άνοδο της Καλαμάτας: "Να λυθεί το γηπεδικό και όλα θα πάνε καλά στη Super League" (Βίντεο)

Το ταξίδι της επιστροφής της Μαύρης Θύελλας

Χρειάστηκαν 26 χρόνια για να επιστρέψει η Καλαμάτα στη Super League, εκεί όπου πραγματικά ανήκει. Στο διάστημα αυτό περάσαμε δύσκολα. Μικρές και μεγάλες στιγμές, λάθη, παραλείψεις, απογοητεύσεις. Όμως κάθε δυσκολία δυνάμωσε ακόμη περισσότερο τον δεσμό της ομάδας με την τοπική κοινωνία. Γιατί η Μαύρη Θύελλα δεν είναι απλώς μια ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι θεσμός. Είναι συλλογική μνήμη. Είναι κομμάτι της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της πόλης.

Η επιστροφή μιας περιφερειακής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία δεν είναι μόνο αθλητική επιτυχία. Είναι μήνυμα ισόρροπης ανάπτυξης. Είναι απόδειξη ότι η περιφέρεια μπορεί να πρωταγωνιστεί. Όταν η Καλαμάτα αγωνίζεται στα «σαλόνια» της χώρας, δεν κερδίζει μόνο βαθμούς, κερδίζει ολόκληρη η πόλη. Ενισχύεται η τοπική οικονομία, κινητοποιείται η αγορά, δημιουργούνται ευκαιρίες. Και, κυρίως, εμπνέονται οι νέοι άνθρωποι να πιστέψουν στον τόπο τους.

μαυρη_θυελλα_φωτο__1___1_

Η συνεισφορά του συλλόγου είναι πολυεπίπεδη και βαθιά. Δίνει διέξοδο , καλλιεργεί πρότυπα, ενισχύει την κοινωνική συνοχή. Διδάσκει ότι η επιμονή και η πίστη μπορούν να νικήσουν τον χρόνο. Για τη δική μου γενιά, η Καλαμάτα είναι τα παιδικά μας χρόνια στις κερκίδες· για τη νέα γενιά, είναι η απόδειξη ότι μπορείς να ονειρεύεσαι μεγάλα όνειρα χωρίς να εγκαταλείπεις τον τόπο σου.

Η κατάκτηση του πρωταθλήματος μας έκανε όλους υπερήφανους. Όχι μόνο για την άνοδο, αλλά για τη διαδρομή. Γιατί αυτή η διαδρομή μάς ένωσε. Και όπως τότε, δίπλα στον πατέρα μου, έτσι και τώρα, θα είμαστε παρόντες και στις χαρές και στις λύπες.

Το ταξίδι που ξεκίνησε από τα τσιμέντα του αγαπημένου μας γηπέδου ελπίζουμε να συνεχιστεί και σε ένα νέο και σύγχρονο γήπεδο αντάξιο της ιστορίας μας αλλά και ικανό να στεγάσει τα όνειρα όλων των οπαδών και φιλάθλων που ακολουθούν την ιδέα που λέγεται Μαύρη Θύελλα.

Και η Μαύρη Θύελλα επέστρεψε εκεί όπου ανήκει: στην κορυφή, μαζί με την πόλη που τη γέννησε και τη στηρίζει.