Η ατμόσφαιρα γύρω από το Σαντιάγο Μπερναμπέου στην αναμέτρηση της Ρεάλ Μαδρίτης με την Αθλέτικ Μπιλμπάο (4-2) το βράδυ του Σαββάτου, "μύριζε" ιστορία από πολύ νωρίς. Ήταν ξεκάθαρα η μέρα του Ντάνι Καρβαχάλ, η μέρα που ένας ζωντανός θρύλος με έξι κατακτήσεις Champions League, ένας παίκτης που έχει το έμβλημα της Ρεάλ Μαδρίτης "χαραγμένο" στο δέρμα του, θα έλεγε το οριστικό αντίο. Ο σύλλογος φρόντισε να του χαρίσει ένα αντίο αντάξιο της τεράστιας προσφοράς του, ξεκινώντας από τα μεγάφωνα του γηπέδου, όπου το όνομά του ακούστηκε τελευταίο κατά την ανάγνωση της αρχικής ενδεκάδας. Μια θέση που παραδοσιακά ανήκει στους μεγαλύτερους αστέρες της ομάδας, ώστε να γνωρίσει την απόλυτη και μυθική αποθέωση.

Η τελευταία παράσταση στο χορτάρι

Η κερκίδα των οργανωμένων στο νότιο πέταλο είχε ετοιμάσει ένα τεράστιο κορεό που αποτύπωνε το μακρύ ταξίδι του. "Το όνειρο ενός παιδιού. Ο θρίαμβος ενός θρύλου", έγραφε το εντυπωσιακό πανό, το οποίο απεικόνιζε τον μικρό τότε Καρβαχάλ δίπλα στον Αλφρέδο Ντι Στέφανο, από την ημέρα που τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος στο προπονητικό κέντρο του Βαλντεμπέμπας. Στο αγωνιστικό κομμάτι, η επιρροή του ήταν άμεση, καθώς μόλις στο 12ο λεπτό έβγαλε την ασίστ για το γκολ του Γκονθάλο, με όλους τους συμπαίκτες του να τρέχουν να αγκαλιάσουν τον Ισπανό μπακ αντί για τον σκόρερ, την ώρα που το γήπεδο φώναζε ρυθμικά το όνομά του.

Η πιο φορτισμένη στιγμή της αναμέτρησης, ωστόσο, ήρθε στο 82ο λεπτό. Ο πίνακας έδειξε την αλλαγή του, μια αλλαγή γεμάτη συμβολισμούς, καθώς τη θέση του πήρε ένας πρωτοεμφανιζόμενος νεαρός από τις ακαδημίες, ο Μάνου Σεράνο. Πριν αποχωρήσει από το χορτάρι, οι παίκτες της Αθλέτικ Μπιλμπάο συμμετείχαν στην τιμητική στιγμή, κάνοντας "πασίγιο" στον Ισπανό άσο. Ο Καρβαχάλ αγκάλιασε έναν προς έναν τους συμπαίκτες του, παρέδωσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού στον Φέντε Βαλβέρδε και βγήκε από τον αγωνιστικό χώρο μέσα σε ένα ξέσπασμα συναισθημάτων, όπου τον περίμεναν οι φίλοι του από την εθνική Ισπανίας, Ουνάι Σιμόν και Λαπόρτ, καθώς και η οικογένειά του.


Το "αντίο" του Αλάμπα και το δακρυσμένο φινάλε του αρχηγού

Μετά τη λήξη του αγώνα, ακολούθησε το επίσημο τελετουργικό του συλλόγου, με την αρχή να γίνεται για τον Νταβίντ Αλάμπα. Μετά από ένα βίντεο με τις καλύτερες στιγμές των πέντε ετών του στη Μαδρίτη και των 11 τίτλων του, ο Αυστριακός αμυντικός πήρε το μικρόφωνο εμφανώς συγκινημένος. Ευχαρίστησε τον κόσμο για τη στήριξη, ειδικά κατά τη διάρκεια του σοβαρού τραυματισμού του στο γόνατο, αναβίωσε τη θρυλική εικόνα με την καρέκλα και στη συνέχεια έδωσε το σύνθημα για να αποθεωθεί ο συμπαίκτης του.

Όταν ήρθε η σειρά του Καρβαχάλ, τα 27 τρόπαιά του μιλούσαν από μόνα τους. Ένα βίντεο παρουσίασε την πορεία του από παιδί των ακαδημιών μέχρι το απόλυτο είδωλο της πρώτης ομάδας. Με το μικρόφωνο στο χέρι, περπάτησε προς το κέντρο του γηπέδου και ξέσπασε σε λυγμούς ακούγοντας το γήπεδο να τραγουδά "πώς να μην σε αγαπώ, αφού έγινες πρωταθλητής Ευρώπης ξανά και ξανά". Ο Καρβαχάλ ευχαρίστησε θερμά τον πρόεδρο Φλορεντίνο Πέρεθ, τονίζοντας πως δεν δίστασε να του ανανεώσει το συμβόλαιο μόλις 24 ώρες μετά τον δικό του σοβαρό τραυματισμό. Ζήτησε το χειροκρότημα για τους παλιούς θρύλους της ομάδας, όπως ο Κριστιάνο, ο Ράμος, ο Κασίγιας και ο Ζιντάν, ενώ ευχαρίστησε με τρεμάμενη φωνή την οικογένειά του που του έδωσε "φως στο σκοτάδι".

Κλείνοντας τη βραδιά, ο θρυλικός αρχηγός ζήτησε από τον κόσμο να τον θυμάται με περηφάνια για τα όσα έδωσε για αυτή τη φανέλα. "Χθες, σήμερα και πάντα... Hala Madrid!", αναφώνησε, πριν τα παιδιά του πάρουν το μικρόφωνο για να φωνάξουν με τη σειρά τους ένα παιδικό "Hala Madrid", κλείνοντας την αυλαία σε ένα πραγματικά επικό και κινηματογραφικό φινάλε.