Λόβρο Μάγερ: Από το χέρι του Μόντριτς, στα κιτρινόμαυρα της ΑΕΚ - Η βραδιά που άλλαξε τα πάντα, η οικογένεια και η... ταμπέλα (Βίντεο)

Το μικρό παιδί που συνόδευσε τον Λούκα Μόντριτς στην τελευταία του παράσταση με τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ, μεγάλωσε, έγινε συμπαίκτης του στην εθνική ομάδα και πλέον ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο της καριέρας του στην ΑΕΚ. Η διαδρομή του Λόβρο Μάγερ, οι συγκρίσεις με τον θρύλο της Κροατίας, οι δυσκολίες, οι μεγάλες μεταγραφές και ο ποδοσφαιριστής που έρχεται να απογειώσει με την κλάση του τη μεσαία γραμμή της "Ένωσης".

Διαβάστε: ΑΕΚ, μεταγραφές: Τα δεδομένα με την άφιξη του Μάγερ στην Ολλανδία - Πότε και πού θα υποβληθεί σε ιατρικά (Βίντεο)

Υπάρχουν ιστορίες που μοιάζουν να έχουν γραφτεί από κάποιον σεναριογράφο. Στιγμές που περνούν απαρατήρητες όταν συμβαίνουν, αλλά χρόνια αργότερα αποκτούν ξεχωριστή σημασία. Μία από αυτές αφορά τον Λόβρο Μάγερ και τον Λούκα Μόντριτς. Το 2008, σε ένα από τα τελευταία παιχνίδια του Μόντριτς με τη φανέλα της Ντιναμό Ζάγκρεμπ πριν αναχωρήσει για την Τότεναμ, ένα μικρό αγόρι κρατούσε το χέρι του κατά την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο. Το όνομά του ήταν Λόβρο Μάγερ.


Κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνο το παιδί θα εξελισσόταν σε διεθνή ποδοσφαιριστή, θα φορούσε την ίδια φανέλα με τον κορυφαίο Κροάτη της σύγχρονης εποχής και θα πανηγύριζε μαζί του ένα μετάλλιο σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Σήμερα, στα 28 του χρόνια, ο Μάγερ ετοιμάζεται να φορέσει τη φανέλα της ΑΕΚ, κουβαλώντας μαζί του όχι μόνο σπουδαίες παραστάσεις από κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, αλλά και μια από τις πιο όμορφες ιστορίες του κροατικού ποδοσφαίρου.

Ένα παιδί που... γεννήθηκε σε μια νέα Κροατία

Ο Λόβρο Μάγερ γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1998 στο Ζάγκρεμπ, σε μια περίοδο όπου η Κροατία είχε αφήσει πίσω της τις πιο δύσκολες στιγμές της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας και προσπαθούσε να χτίσει ξανά την ταυτότητά της. Σε αντίθεση με τον Λούκα Μόντριτς, ο οποίος μεγάλωσε μέσα στις τραγικές συνθήκες του πολέμου και βίωσε τον ξεριζωμό, ο Μάγερ ανήκε στην πρώτη γενιά Κροατών ποδοσφαιριστών που μεγάλωσαν σε ένα πιο σταθερό περιβάλλον.

Το ποδόσφαιρο αποτελούσε ήδη κομμάτι της καθημερινότητας. Η επιτυχία της εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ του 1998 είχε γεμίσει τα παιδιά της χώρας όνειρα και φιλοδοξίες, ενώ η Ντιναμό Ζάγκρεμπ είχε καθιερωθεί ως το μεγαλύτερο φυτώριο ταλέντων των Βαλκανίων. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον μεγάλωσε ο Λόβρο Μάγερ. Υπάρχουν εικόνες που αποκτούν αξία μόνο όταν περάσουν τα χρόνια. 

Τον Μάιο του 2008, η Ντιναμό Ζάγκρεμπ ετοιμαζόταν να αποχαιρετήσει τον Λούκα Μόντριτς, ο οποίος είχε ήδη συμφωνήσει να συνεχίσει την καριέρα του στην Τότεναμ. Κατά την είσοδο των ομάδων, δίπλα στον αρχηγό της Ντιναμό βρισκόταν ένα δεκάχρονο παιδί. Ήταν ο Λόβρο Μάγερ. Η φωτογραφία εκείνης της στιγμής πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Χρόνια αργότερα όμως έγινε viral σε ολόκληρο τον κόσμο, όταν ο μικρός συνοδός του Μόντριτς μετατράπηκε σε συμπαίκτη του στην εθνική Κροατίας. Η ζωή είχε κάνει έναν ολόκληρο κύκλο.

Η... ταμπέλα "ο επόμενος Μόντριτς" για τον Λόβρο Μάγερ

Οι άνθρωποι των ακαδημιών της Ντιναμό κατάλαβαν πολύ γρήγορα ότι ο Μάγερ διέφερε από τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του. Δεν ξεχώριζε για τη δύναμη ή την ταχύτητά του. Ξεχώριζε γιατί έβλεπε πράγματα που οι υπόλοιποι δεν έβλεπαν. Το αριστερό του πόδι ήταν εξαιρετικό, η πρώτη επαφή με την μπάλα σχεδόν άψογη, ενώ οι κάθετες πάσες του θύμιζαν ποδοσφαιριστές πολύ μεγαλύτερης ηλικίας. Από πολύ μικρός αγαπούσε τον ρόλο του οργανωτή.


Ήθελε πάντα να αγωνίζεται πίσω από τον επιθετικό, να δημιουργεί, να μοιράζει παιχνίδι και να ελέγχει τον ρυθμό. Δεν άργησαν λοιπόν να εμφανιστούν οι πρώτες συγκρίσεις. "Ο νέος Μόντριτς". Ήταν μια ταμπέλα που τον ακολουθούσε σε κάθε επίπεδο της ποδοσφαιρικής του εξέλιξης. Όχι μόνο επειδή φορούσε συχνά το "10", αλλά και επειδή διέθετε παρόμοια τεχνική κατάρτιση, αντίληψη του χώρου και δημιουργική σκέψη.

Από τις συγκρίσεις με τον Μόντριτς… στο ίδιο γήπεδο με τον θρύλο

Οι συγκρίσεις ανάμεσα στους δύο Κροάτες ξεκίνησαν πολύ νωρίς. Το ίδιο περιβάλλον, η ίδια ποδοσφαιρική σχολή της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, το ίδιο χαρακτηριστικό στοιχείο. Την ικανότητα να βλέπουν το παιχνίδι ένα βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους και οι "μαγικές" κάθετες. Ο Μάγερ μεγάλωσε με το όνομα του Μόντριτς να ακούγεται συνεχώς δίπλα στο δικό του. Το αριστερό του πόδι, η τεχνική του κατάρτιση, η δημιουργικότητα και η αγάπη του για τον ρόλο του οργανωτή έκαναν πολλούς στην Κροατία να αναρωτιούνται αν είχε εμφανιστεί ο διάδοχος του κορυφαίου μέσου στην ιστορία της χώρας.

Ωστόσο, ο ίδιος ποτέ δεν προσπάθησε να γίνει αντίγραφο του Μόντριτς. Ακολούθησε διαφορετικό δρόμο. Ο Μόντριτς εξελίχθηκε σε έναν από τους πληρέστερους μέσους όλων των εποχών, ενώ ο Μάγερ χρειάστηκε να προσαρμόσει το παιχνίδι του στις απαιτήσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου, μετατρέποντας τον εαυτό του από κλασικό "δεκάρι" σε έναν πιο ευέλικτο μεσοεπιθετικό. Η στιγμή που οι δύο ποδοσφαιριστές βρέθηκαν ξανά μαζί δεν ήταν απλώς συμβολική.

Ο Μάγερ είχε πλέον κερδίσει τη θέση του στην εθνική ομάδα της Κροατίας. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ, οι δύο τους αποτέλεσαν μέρος της ομάδας που χάρισε ακόμη μία μεγάλη επιτυχία στην Κροατία, κατακτώντας την τρίτη θέση στον κόσμο. Για τον Μάγερ, η εμπειρία είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Δίπλα του πλέον δεν βρισκόταν το είδωλο που θαύμαζε μικρός, αλλά ένας συμπαίκτης από τον οποίο μπορούσε να μάθει καθημερινά.

Η "έκρηξη" στη Λοκομοτίβα και η βραδιά που άλλαξε τα πάντα

Η Λοκομοτίβα αποτέλεσε το ιδανικό περιβάλλον για την εξέλιξη του Μάγερ. Εκεί απέκτησε απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Δεν περιοριζόταν από αυστηρές τακτικές οδηγίες, αλλά είχε τη δυνατότητα να κινείται σε όλο το επιθετικό τρίτο, να ζητά συνεχώς την μπάλα και να αξιοποιεί στο έπακρο τη δημιουργικότητά του. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.

Σε δύο μόλις χρόνια κατέγραψε 34 γκολ σε 62 συμμετοχές, αναδείχθηκε καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος για τη σεζόν 2017-18 και μπήκε στο στόχαστρο όλων των μεγάλων συλλόγων της χώρας. Η κορυφαία στιγμή του ήρθε απέναντι στη Ντιναμό. Σε ένα ντέρμπι απέναντι στον επίσης σπουδαίο Ντάνι Όλμο, ο Μάγερ σημείωσε δύο γκολ και οδήγησε τη Λοκομοτίβα στην πρώτη νίκη της ιστορίας της απέναντι στη Ντιναμό Ζάγκρεμπ ύστερα από 28 αποτυχημένες προσπάθειες.

Ήταν η εμφάνιση που δεν άφηνε πλέον κανένα περιθώριο αμφισβήτησης και η Ντιναμό αποφάσισε να φέρει πίσω το παιδί που είχε μεγαλώσει στις ακαδημίες της.  Ισπανός μεσοεπιθετικός εξελίχθηκε γρήγορα στον ηγέτη της Ντιναμό και θεωρήθηκε από πολλούς ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος. Για ένα διάστημα ο Μάγερ βρέθηκε στη δύσκολη θέση να πρέπει να περιμένει. Να αποδείξει ότι μπορούσε να γίνει ο παίκτης γύρω από τον οποίο θα χτιζόταν η ομάδα.

Το οικογενειακό υπόβαθρο που... έχτισε την προσωπικότητα του Μάγερ

Πίσω από έναν ποδοσφαιριστή που έχει μάθει να αφήνει τη δουλειά του να μιλάει μέσα στο γήπεδο, υπάρχει ένα οικογενειακό περιβάλλον που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Ο Λόβρο Μάγερ μεγάλωσε στο Ζάγκρεμπ σε μια οικογένεια που του έδωσε σταθερές βάσεις, με έμφαση στην πειθαρχία, την εκπαίδευση και τη σκληρή δουλειά. Οι γονείς του, Έγκον και Αντόνια Μάγερ, στάθηκαν δίπλα του από τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, βοηθώντας τον να ακολουθήσει το όνειρό του χωρίς να χάσει την ισορροπία του.

Ο ίδιος δεν ήταν ποτέ ο ποδοσφαιριστής που αναζητούσε τη δημοσιότητα. Αντίθετα, όσοι τον γνωρίζουν μιλούν για έναν χαμηλών τόνων άνθρωπο, που προτιμά τη δουλειά και την καθημερινή βελτίωση από τα φώτα της δημοσιότητας.

Ο πατέρας που ήθελε να τον δει αθλητή

Ο πατέρας του, Έγκον Μάγερ, είχε σημαντική επιρροή στην αθλητική του διαδρομή. Ο μικρός Λόβρο μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου ο αθλητισμός είχε σημαντική θέση και από νωρίς έμαθε τη σημασία της προσπάθειας και της συνέπειας. Μάλιστα, πριν το ποδόσφαιρο γίνει ο απόλυτος δρόμος του, υπήρχε η σκέψη να ακολουθήσει διαφορετική αθλητική πορεία, όμως η αγάπη του για την μπάλα ήταν εκείνη που τελικά επικράτησε. Η οικογένειά του δεν προσπάθησε να δημιουργήσει έναν ποδοσφαιριστή με κάθε κόστος. Αντίθετα, του έδωσε τον χώρο να ανακαλύψει μόνος του τι πραγματικά αγαπούσε.

Και εκείνος επέλεξε το ποδόσφαιρο. Η μητέρα του, Αντόνια, αποτέλεσε επίσης σημαντικό στήριγμα στην πορεία του. Σε συνέντευξή της είχε μιλήσει για τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσε τον γιο της, τονίζοντας ότι ποτέ δεν του έλεγε πως ήταν καλός απλώς για να τον ενθαρρύνει, αλλά πάντα επέμενε στην ειλικρίνεια και στη συνεχή προσπάθεια. Αυτή η νοοτροπία φαίνεται να ακολούθησε τον Μάγερ σε όλη του την καριέρα. Παρά το γεγονός ότι από μικρός χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Κροατίας και συχνά συγκρίθηκε με τον Λούκα Μόντριτς, δεν άφησε ποτέ αυτές τις προσδοκίες να τον παρασύρουν.

Η παιδεία πριν από την κορυφή

Ένα στοιχείο που ξεχωρίζει στην ιστορία του Μάγερ είναι ότι η οικογένειά του έδινε πάντα σημασία και στην εκπαίδευση. Παρά το γεγονός ότι από μικρός ακολούθησε απαιτητικό πρόγραμμα προπονήσεων, ολοκλήρωσε κανονικά τη σχολική του εκπαίδευση και είχε ενδιαφέρον για ακαδημαϊκή συνέχεια, πριν οι απαιτήσεις του επαγγελματικού ποδοσφαίρου κάνουν δύσκολο τον συνδυασμό των δύο. Αυτό το υπόβαθρο βοήθησε στη δημιουργία ενός ποδοσφαιριστή με καθαρό μυαλό και ωριμότητα, στοιχεία που φαίνονται στον τρόπο που διαχειρίζεται τόσο τις επιτυχίες όσο και τις δυσκολίες.