∆ηλώσεις που µείνανε δηλώσεις
Άρθρο γνώμης
Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε ένα βιβλίο 762 λέξεων στο οποίο εξηγεί τη δική του θέση, ο Αντώνης Σαµαράς, από την πλευρά του, έδωσε µια τηλεοπτική συνέντευξη διάρκειας 108 λεπτών. Προσέγγισαν µόνο µέρος του παλιού κοινού τους
Στα τέλη του 2025 το µεγάλο ερώτηµα ήταν πότε και πώς θα επανεµφανιστούν στο προσκήνιο δύο πρώην πρωθυπουργοί: ο Αντώνης Σαµαράς και ο Αλέξης Τσίπρας. Τα επιτελεία τους και οι οπαδοί τους προσδοκούσαν ότι οι επανεµφανίσεις θα ανέτρεπαν το σκηνικό. Στην αρχή του 2026 το πρόσωπο που παραλαµβάνει τη σκυτάλη φαίνεται να είναι η Μαρία Καρυστιανού. Ενα πρόσωπο πολύ διαφορετικό σε σχέση µε τους δύο προαναφερθέντες πολιτικούς, που έχουν πολλά κοινά.
Αµφότεροι, προερχόµενοι από τα σπλάχνα των παρατάξεών τους, βρέθηκαν στο προσκήνιο την ίδια περίοδο, όταν τελείωνε η εποχή της αστακοµακαρονάδας και άρχιζε η εποχή των µνηµονίων. Βρέθηκαν στην ηγεσία Ν.∆. (2009) και Συνασπισµού (2008), αντιστοίχως, κερδίζοντας δύο ισχυρούς αντιπάλους, την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Φώτη Κουβέλη, οι οποίοι αποχώρησαν δηµιουργώντας νέα κόµµατα - ∆ηµοκρατική Συµµαχία και ∆ηµοκρατική Αριστερά. Την περίοδο 2009-2012 έκαναν δυναµική αντιπολίτευση στον ΓΑΠ πρωτοστατώντας στον αντιµνηµονιακό αγώνα, ενώ µετά τον εκλογικό σεισµό του 2012 και την καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ αποτέλεσαν το ζεύγος του νέου δικοµµατισµού µέχρι το 2015.
Οι αντιπαραθέσεις τους στο Κοινοβούλιο έµειναν ιστορικές, τα πρώτα χρόνια µε τον Αντώνη Σαµαρά πρωθυπουργό και τον Αλέξη Τσίπρα αρχηγό αξιωµατικής αντιπολίτευσης και στη συνέχεια µε ανεστραµµένους ρόλους. Στην Ιστορία επίσης έχει µείνει η «µη συνάντηση παράδοσης-παραλαβής» τον Ιανουάριο του 2015. Σηµείο καµπής στην πορεία και των δύο το δηµοψήφισµα, καθώς µετά την επικράτηση του «Οχι» ο Αντώνης Σαµαράς παραιτήθηκε από την προεδρία της Νέας ∆ηµοκρατίας, ενώ ο διάδοχός του στην πρωθυπουργία προχώρησε στην περιβόητη «κωλοτούµπα». Μετά την αποχώρηση από την πρωθυπουργία αµφότεροι παρέµειναν στην προεδρία των κοµµάτων τους, αναλαµβάνοντας τον ρόλο του αρχηγού αξιωµατικής αντιπολίτευσης µέχρι να έρθει η επόµενη ήττα. Για τον Αντώνη Σαµαρά ήταν το δηµοψήφισµα και για τον Αλέξη Τσίπρα οι δύο βουλευτικές εκλογές του 2023. Παρά ταύτα, οι νέοι πρόεδροι Ν.∆. (Μεϊµαράκης - Μητσοτάκης) και ΣΥΡΙΖΑ (Κασσελάκης - Φάµελλος) είχαν τη στήριξή τους µέχρι ένα σηµείο.
Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι και οι δύο βρέθηκαν εκτός των Κοινοβουλευτικών Οµάδων των οποίων λίγα χρόνια πριν ηγούντο, µε διαφορά λίγων µηνών. Ο Αντώνης Σαµαράς διεγράφη από τη Νέα ∆ηµοκρατία τον Νοέµβριο του 2024 και ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβριο του 2025. Οι σηµαντικότερες οµοιότητες όµως είναι αυτές που επηρεάζουν τη σηµερινή πολιτική επιρροή τους. Οι δύο πολιτικοί διετέλεσαν πρωθυπουργοί σε συµµαχικές κυβερνήσεις και υπό τους σκληρούς περιορισµούς των µνηµονίων. Εχασαν στην πορεία έναν κυβερνητικό εταίρο που προερχόταν από διάσπαση του απέναντι πολιτικού χώρου (∆ΗΜ.ΑΡ. και ΑΝ.ΕΛ., αντιστοίχως), γεγονός που έκανε ακόµα πιο δύσκολη τη διακυβέρνηση.
Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε ένα βιβλίο 762 λέξεων στο οποίο εξηγεί τη δική του θέση, ο Αντώνης Σαµαράς, από την πλευρά του, έδωσε µια τηλεοπτική συνέντευξη διάρκειας 108 λεπτών. Προσέγγισαν µόνο µέρος του παλιού κοινού τους. Είναι πολλοί εκείνοι που θυµούνται τα Ζάππεια και το Πρόγραµµα Θεσσαλονίκης που δεν εφαρµόστηκαν. Και δεν ακούν τις δικαιολογίες των µνηµονίων ή της έλλειψης αυτοδυναµίας. Αυτό είναι το µεγαλύτερο πλεονέκτηµα της Μαρίας Καρυστιανού. ∆εν µπορούν ακόµη να της προσάψουν τον στίχο της Σµαρούλας Μαραγκουδάκη, που κάποτε είχε ερµηνεύσει µοναδικά η Πίτσα Παπαδοπούλου: «∆ηλώσεις που µείνανε δηλώσεις».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ''
Αµφότεροι, προερχόµενοι από τα σπλάχνα των παρατάξεών τους, βρέθηκαν στο προσκήνιο την ίδια περίοδο, όταν τελείωνε η εποχή της αστακοµακαρονάδας και άρχιζε η εποχή των µνηµονίων. Βρέθηκαν στην ηγεσία Ν.∆. (2009) και Συνασπισµού (2008), αντιστοίχως, κερδίζοντας δύο ισχυρούς αντιπάλους, την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Φώτη Κουβέλη, οι οποίοι αποχώρησαν δηµιουργώντας νέα κόµµατα - ∆ηµοκρατική Συµµαχία και ∆ηµοκρατική Αριστερά. Την περίοδο 2009-2012 έκαναν δυναµική αντιπολίτευση στον ΓΑΠ πρωτοστατώντας στον αντιµνηµονιακό αγώνα, ενώ µετά τον εκλογικό σεισµό του 2012 και την καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ αποτέλεσαν το ζεύγος του νέου δικοµµατισµού µέχρι το 2015.
Οι αντιπαραθέσεις τους στο Κοινοβούλιο έµειναν ιστορικές, τα πρώτα χρόνια µε τον Αντώνη Σαµαρά πρωθυπουργό και τον Αλέξη Τσίπρα αρχηγό αξιωµατικής αντιπολίτευσης και στη συνέχεια µε ανεστραµµένους ρόλους. Στην Ιστορία επίσης έχει µείνει η «µη συνάντηση παράδοσης-παραλαβής» τον Ιανουάριο του 2015. Σηµείο καµπής στην πορεία και των δύο το δηµοψήφισµα, καθώς µετά την επικράτηση του «Οχι» ο Αντώνης Σαµαράς παραιτήθηκε από την προεδρία της Νέας ∆ηµοκρατίας, ενώ ο διάδοχός του στην πρωθυπουργία προχώρησε στην περιβόητη «κωλοτούµπα». Μετά την αποχώρηση από την πρωθυπουργία αµφότεροι παρέµειναν στην προεδρία των κοµµάτων τους, αναλαµβάνοντας τον ρόλο του αρχηγού αξιωµατικής αντιπολίτευσης µέχρι να έρθει η επόµενη ήττα. Για τον Αντώνη Σαµαρά ήταν το δηµοψήφισµα και για τον Αλέξη Τσίπρα οι δύο βουλευτικές εκλογές του 2023. Παρά ταύτα, οι νέοι πρόεδροι Ν.∆. (Μεϊµαράκης - Μητσοτάκης) και ΣΥΡΙΖΑ (Κασσελάκης - Φάµελλος) είχαν τη στήριξή τους µέχρι ένα σηµείο.
Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι και οι δύο βρέθηκαν εκτός των Κοινοβουλευτικών Οµάδων των οποίων λίγα χρόνια πριν ηγούντο, µε διαφορά λίγων µηνών. Ο Αντώνης Σαµαράς διεγράφη από τη Νέα ∆ηµοκρατία τον Νοέµβριο του 2024 και ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβριο του 2025. Οι σηµαντικότερες οµοιότητες όµως είναι αυτές που επηρεάζουν τη σηµερινή πολιτική επιρροή τους. Οι δύο πολιτικοί διετέλεσαν πρωθυπουργοί σε συµµαχικές κυβερνήσεις και υπό τους σκληρούς περιορισµούς των µνηµονίων. Εχασαν στην πορεία έναν κυβερνητικό εταίρο που προερχόταν από διάσπαση του απέναντι πολιτικού χώρου (∆ΗΜ.ΑΡ. και ΑΝ.ΕΛ., αντιστοίχως), γεγονός που έκανε ακόµα πιο δύσκολη τη διακυβέρνηση.
Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε ένα βιβλίο 762 λέξεων στο οποίο εξηγεί τη δική του θέση, ο Αντώνης Σαµαράς, από την πλευρά του, έδωσε µια τηλεοπτική συνέντευξη διάρκειας 108 λεπτών. Προσέγγισαν µόνο µέρος του παλιού κοινού τους. Είναι πολλοί εκείνοι που θυµούνται τα Ζάππεια και το Πρόγραµµα Θεσσαλονίκης που δεν εφαρµόστηκαν. Και δεν ακούν τις δικαιολογίες των µνηµονίων ή της έλλειψης αυτοδυναµίας. Αυτό είναι το µεγαλύτερο πλεονέκτηµα της Μαρίας Καρυστιανού. ∆εν µπορούν ακόµη να της προσάψουν τον στίχο της Σµαρούλας Μαραγκουδάκη, που κάποτε είχε ερµηνεύσει µοναδικά η Πίτσα Παπαδοπούλου: «∆ηλώσεις που µείνανε δηλώσεις».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ''