Είµαστε στην περίοδο που τα social media γεµίζουν µε αφιερώµατα τύπου «οι τύποι που συναντάς στις διακοπές». Κορυφαία θέση στα σατιρικά βιντεάκια έχουν οι παρκαδόροι των πλοίων. Φωνακλάδες και νευρικοί, αποτελούν τον εφιάλτη κάθε οδηγού που αποφάσισε να χρυσοπληρώσει εισιτήριο αυτοκινήτου στο πλοίο. «Καλά να πάθουν», λένε κάποιοι άλλοι, «ειδικά αν δεν ξέρουν να παρκάρουν». Ίσως γιατί και στους µεν και στους δε οι παρκαδόροι θυµίζουν την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας.

Μια άλλη κατηγορία είναι οι προσκυνητές. Τους συναντάς στα σαλόνια των πλοίων, όπου καταλαµβάνουν περισσότερες θέσεις από το πλήθος τους, επικαλούµενοι συγγενείς που βρίσκονται κάπου αλλού και θα έρθουν αργότερα. Πιθανότατα δεν θέλουν να συγχρωτίζονται µε «αλλόθρησκους», γι’ αυτό είναι εφοδιασµένοι µε ταπεράκια και θερµός, προκειµένου να εγκαταλείψουν τη θέση τους µόνο όταν ακουστεί η εκφώνηση: «Το πλοίο πρόκειται να αφιχθεί…» ή όταν ο ενορίτης ιερεύς τούς αποδεσµεύσει µετά τη Λειτουργία για να ψηφίσουν το κόµµα «Νίκη».

Στα ίδια σαλόνια µπορείς να συναντήσεις τον εξαιρετικά οµιλητικό και φασαριόζο τύπο που νοσταλγεί τα παλιά ποστάλια και τα νησιά όπως ήταν τη δεκαετία του ’80. Είναι ικανός να καταγγείλει το κυλικείο, τους καµαρότους, τον λοστρόµο, τα µποφόρ, ενώ, όταν ακούγεται από τα µεγάφωνα η ανακοίνωση ότι µε εντολή λιµεναρχείου πρέπει το πλοίο να µειώσει ταχύτητα, ενηµερώνει εµπιστευτικά τους γύρω του ότι οι Τούρκοι µάς περιορίζουν, γιατί η κυβέρνηση δεν έχει κατοχυρώσει τις θαλάσσιες ζώνες. Μόνη λύση η Ελληνική Λύση! Είναι και εκείνες οι µεγάλες παρέες που σχηµατίστηκαν τον χειµώνα και ξεκινούν για να κάνουν τις διακοπές της ζωής τους, αλλά σύντοµα ανακύπτουν σοβαρές δυσκολίες συντονισµού. ∆ιαλύονται ταχύτατα και από την αρχική παρέα αποµένουν µία παιδίατρος και µία δικηγόρος να διατηρούν την «Ελπίδα». Συµβαίνει βέβαια και στις παλιοπαρέες.

Άλλος θέλει ερηµική παραλία, άλλος οργανωµένη µε ξαπλώστρες, οµπρέλες και cocktails. Άλλος θέλει να δει το µατς των προκριµατικών, άλλος ψαροταβέρνα και άλλος σούσι. Άλλος το θερινό σινεµά που προβάλλει «Ας περιµένουν οι γυναίκες» και άλλος να δει Νόλαν µε ΙΜΑΧ. Κάτι σαν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη µε ∆ιαµαντοπούλου, Γερουλάνο, Χριστοδουλάκη και λοιπούς. Κάποιοι άλλοι κάνουν διακοπές σε πολυτελείς βίλες, αλλά ακούν Θανάση και Χατζηφραγκέτα, για να θυµούνται τις παλιές διακοπές τους στα κάµπινγκ ή τις πιο πρόσφατες σε σκάφη εφοπλιστών. ΕΛΑΣ το µεγαλείο σου! Υπάρχουν, βέβαια, και αυτοί στα παρηκµασµένα τουριστικά θέρετρα. Η νέα διευθύντρια της µονάδας, οι λιγοστοί θαµώνες και εργαζόµενοι βρίζουν τον παλιό ξενοδόχο που άνοιξε νέο µπουτίκ χοτέλ, αποκαθηλώνουν τη φωτογραφία του και ετοιµάζουν τα ψαροντούφεκα της συριζοσπαστικής Αριστεράς.

Υπάρχουν και αυτοί που επιλέγουν πάντα το ίδιο µέρος, βαδίζουν µε βήµα έως την κατασκήνωση, έχοντας πάντα µαζί τους κράνη, σηµαίες και καδρόνια, σε περίπτωση που κληθούν για επαναστατική γυµναστική. Ενώ τα βράδια παρακολουθούν στο βίντεο και κοπιάρουν τις φιγούρες του ∆ηµήτρη Κουτσούµπα στο ζεϊµπέκικο. Τέλος, υπάρχουν και οι οικογένειες που επιλέγουν τον τόπο καταγωγής τους. Οι γονείς πηγαινοέρχονται στις δουλειές τους. Και όταν είναι εκεί το τριήµερο, προσπαθούν να τα χωρέσουν όλα: ποδήλατο, πεζοπορία, βουτιές, διάβασµα για τις τεχνολογικές εξελίξεις και κυβερνητικό πρόγραµµα επόµενης τετραετίας! Καλές διακοπές!

*συµβούλου στρατηγικής, επικοινωνίας και πολιτικής διαχείριση

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά