"Υποκατάστημα" της ΝΔ ονειρεύεται ο Σαμαράς

Τα τυπικά αποµένουν (όπως όλα δείχνουν) για την ανακοίνωση της δηµιουργίας κόµµατος από τον Αντώνη Σαµαρά. Ηδη, άλλωστε, στελέχη που έχουν αποφασίσει να συµπορευτούν µαζί του, όπως ο Μάριος Σαλµάς, ούτε λίγο ούτε πολύ ξεκίνησαν να συµπεριφέρονται ως υποψήφιοι βουλευτές του υπό ίδρυση πολιτικού φορέα. Την ώρα που ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός συνεχίζει σε όλα τα επίπεδα τις επαφές του, επιδιώκοντας να συγκροτήσει µια όσο το δυνατόν πιο αξιόµαχη οµάδα, που θα έχει τις προϋποθέσεις να κερδίσει µια θέση στην επόµενη Βουλή. Από τα µέχρι και σήµερα «σηµάδια», εκείνο που προκύπτει είναι η προσπάθεια που καταβάλλει ο Μεσσήνιος πολιτικός, προκειµένου να απενοχοποιήσει την ψήφο (κυρίως) των δυσαρεστηµένων Νεοδηµοκρατών.

Στο πλαίσιο αυτό, µε περισσή ένταση προβάλλει ένα επιχείρηµα που κάλλιστα θα µπορούσε να διατυπωθεί και στα έδρανα των µαθητών ενός ∆ηµοτικού Σχολείου. «∆εν έχω κανένα πρόβληµα µε τη Ν.∆. και τους ψηφοφόρους της», λέει µονότονα σε κάθε ευκαιρία, προσθέτοντας ότι µε εκείνο που έχει σοβαρό θέµα «είναι ο Μητσοτάκης και η υφιστάµενη κοµµατική δοµή».

Είναι προφανές ότι ο λόγος που προβάλλει το συγκεκριµένο επιχείρηµα έχει να κάνει µε την απέλπιδα προσπάθειά του να δελεάσει µερίδα των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόµµατος που για οποιονδήποτε λόγο αποφάσισαν να αποστασιοποιηθούν από την επιλογή που έκαναν στις εκλογές του ’23.

Με απλά λόγια, ο Σαµαράς θα επιδιώξει να δηµιουργήσει έναν πολιτικό φορέα, παρουσιάζοντάς τον κάτι σαν «υποκατάστηµα της Ν.∆.», έχοντας µία και µόνη στόχευση: να δει εκτός Μαξίµου τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όχι γιατί τον θεωρεί κακό πρωθυπουργό (όπως εσχάτως δηλώνει), αλλά επειδή δεν του έκανε τα χατίρια. Κακά τα ψέµατα, όπως το ’93, έτσι και τώρα, ο Σαµαράς είχε δει τον εαυτό του κάτι σαν «µεγαλοµέτοχο» της Παράταξης. Αν και ευεργετηµένος πολιτικά από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, δεν δίστασε, όταν βρήκε την ευκαιρία, να ανατρέψει την τότε κυβέρνηση της Ν.∆., προκειµένου να πάρει κεφάλι έναντι των υπολοίπων που βρίσκονταν στο πρώτο ράφι του νεοδηµοκρατικού προσωπικού.

Τα γεγονότα εκείνης της εποχής είναι λίγο-πολύ γνωστά, όπως και οι µετέπειτα συνέπειες από τη βίαιη πτώση µιας κυβέρνησης, που, ενώ είχε ψηφιστεί από σχεδόν το 50% του ελληνικού λαού, στηριζόταν στην ψήφο του Κατσίκη, µέχρι να έρθει ο Συµπιλίδης, µε παρότρυνση Σαµαρά, και να την ανατρέψει. Οπως τότε, έτσι και σήµερα, ο πρώην πρόεδρος της Πολιτικής Ανοιξης και πρώην πρόεδρος της Ν.∆. δεν σκέφτηκε και, φυσικά, δεν σεβάστηκε ούτε δευτερόλεπτο τα εκατοµµύρια των ανώνυµων Νεοδηµοκρατών που έδιναν µάχες απέναντι στο σκληρό (τότε) σύστηµα του Ανδρέα Παπανδρέου. Πρόταξε τα «θέλω» του, επιφέροντας τη µέγιστη ζηµιά στην Παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραµανλής. Σαν να µην πέρασε µια µέρα, αυτό ακριβώς επιχειρεί και στον παρόντα χρόνο, επειδή ο Μητσοτάκης δεν υπέκυψε στις πιέσεις του, τη µία να τον κάνει Πρόεδρο ∆ηµοκρατίας, την άλλη επίτροπο και σχεδόν µόνιµα… υποβολέα. Είναι τόσο βαρύς ιδεολόγος ο Σαµαράς, που, αν ο σηµερινός πρωθυπουργός είχε υποκύψει στα διαχρονικά αιτήµατά του, δεν θα είχε κανένα θέµα, ούτε µε τον Γεραπετρίτη ούτε µε τον Σκέρτσο ούτε µε όσα τώρα προτάσσει για να φτιάξει το «υποκατάστηµά του». Αλλωστε, το ’12 απέδειξε περίτρανα ότι µπροστά στην ικανοποίηση των «θέλω» του δεν δίστασε να ηγηθεί κυβέρνησης µε τη συµµετοχή του ΠΑΣΟΚ και της ∆ΗΜ.ΑΡ. Μάλιστα, ο ίδιος είχε δώσει και ποσοστά στη διαχείριση της εξουσίας στους «τρισκατάρατους» ΠΑΣΟΚους.

Αν, λοιπόν, κάτι µας έχει διδάξει η διαχρονική συµπεριφορά του Αντώνη Σαµαρά, είναι ότι πρόκειται περί ενός πολιτικού καιροσκόπου, που «εµπορεύεται» ό,τι βρει, προκειµένου πρωτίστως να κάνει ζηµιά σε όσους τολµούν να αµφισβητούν το µεγαλείο του και δευτερευόντως να πετύχει τα όποια σχέδιά του.


Αξίζει...

Από µια σχετικώς αξιόπιστη πηγή πληροφορήθηκα ότι εδώ και καιρό έχει υπάρξει προσπάθεια προκειµένου να έρθουν πιο κοντά Μητσοτάκης και Βενιζέλος (και προφανώς δεν αναφέροµαι στον Ελευθέριο).

Η Ντόρα σκέφτεται να µην είναι υποψήφια

Αν και σε κάτι τέτοιες περιστάσεις στελέχη όπως την Ντόρα Μπακογιάννη τα «επιστρατεύουν», κάτι µου λέει ότι η πρώην υπουργός έχει αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόµενο να µην είναι εκ νέου υποψήφια. Εδώ που τα λέµε, δεν έχει και πολύ άδικο, δεδοµένου ότι, έχοντας διανύσει µια τόσο µεγάλη και, κυρίως, σηµαντική (κατά κοινή παραδοχή) διαδροµή, δεν έχει κανέναν λόγο να παλεύει για µια έδρα στην επόµενη Βουλή Αν και για την ίδια αποτελεί κάτι σαν τυπική διαδικασία η επανεκλογή της, κάτι µου λέει ότι εσχάτως προσανατολίζεται προς την οικειοθελή αποχώρηση. Με την ευκαιρία, πάντως, να σας πω ότι µέσα στο καλοκαίρι έπεσε στα χέρια µου µια δηµοσκόπηση (αν δεν κάνω λάθος της MRB), σύµφωνα µε την οποία η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων αντιµετωπίζει θετικά τη συµµετοχή της Ντόρας στο Επικρατείας. Λογικό, εκτός από αναµενόµενο...

Ενδιαφέρει...

Μια µάχη από αυτές που θα ταρακουνήσουν συθέµελα και το πολιτικό σύστηµα κυοφορείται εσχάτως στο επιχειρηµατικό παρασκήνιο.

Στη χόβολη

  • Ενας από τους υπερµάχους της υποψηφιότητας Φλωρίδη στην Α’ Θεσσαλονίκης µαθαίνω ότι ήταν ο στενός (διαχρονικά) φίλος του Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Οπως µου λένε, ο τελευταίος έπαιξε και κάποιον ρόλο προκειµένου να πειστεί ο Κιλκισιώτης πολιτικός και να πέσει στη µάχη του σταυρού των επόµενων εκλογών.
  • Με την ευκαιρία, να σας πω ότι δεν αποκλείεται µέχρι τα τέλη του µήνα να ανακοινωθεί και επισήµως η υποψηφιότητα Φλωρίδη στην Α’ Θεσσαλονίκης.
  • Μόνο έκπληξη δεν προκάλεσε σε όσους γνωρίζουν το παρασκήνιο η πρόσφατη κριτική που άσκησε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Γιάννης Μπρατάκος, στην κυβέρνηση. Βλέπετε, ο πάλαι ποτέ στενός συνεργάτης του Μητσοτάκη έχει αποφασίσει (παρά τα αντιθέτως θρυλούµενα) να κρατήσει κάποιες αποστάσεις από την κυβέρνηση στον δρόµο προς τις εκλογές.
  • Ο κύριος σε κάθε ευκαιρία την πέφτει σε όποιον βρει µπροστά του και µοιάζει µε κυβερνητικό, την ίδια στιγµή που συγγενικό του πρόσωπο απολαµβάνει της εµπιστοσύνης δεύτερου κυρίου, που κατοικοεδρεύει εντός του Μεγάρου Μαξίµου.
  • Την ίδια ώρα που ο Μητσοτάκης σχεδόν απέκλεισε την πιθανότητα ανασχηµατισµού στο υφιστάµενο κυβερνητικό σχήµα, ο γραµµατέας της Ν.∆., Κωνσταντίνος Κυρανάκης, έχει καταλήξει στις αλλαγές που θα κάνει σε επίπεδο κοµµατικής οργάνωσης. Από τα λίγα που καταλαβαίνω, ενδέχεται να βρεθούµε µπροστά σε δοµικές ανακατατάξεις, από το Οργανωτικό µέχρι την επικοινωνία.
  • Κυκλοφορεί εντόνως στην πιάτσα (την πολύ στενή) ότι ετοιµάζεται µια δυνατή υποψηφιότητα για την Περιφέρεια Αττικής, απέναντι σε αυτήν του νυν περιφερειάρχη, Νίκου Χαρδαλιά. Εδώ που τα λέµε, οι επόµενες αυτοδιοικητικές είναι µια ευκαιρία για πολλούς πρωτοκλασάτους των κοµµάτων να επιχειρήσουν µια θεαµατική µετάβαση σε δήµους και περιφέρειες.
  • ∆υσκολεύουν τα δεδοµένα για τον Πολάκη στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν και στην Κουµουνδούρου είχαν µια ευκαιρία να πετύχουν την πολιτική νεκρανάσταση, προτάσσοντας τα αριστερά κόµπλεξ τους, προτίµησαν να περιθωριοποιήσουν τον αψύ Σφακιανό, που, εδώ που τα λέµε, θέλει δυο-τρεις ∆ούρου στην καθισιά του.
  • Και µιας και αναφέρθηκα στον Πολάκη, να σας πω (για την ακρίβεια, να σας γράψω) ότι εσχάτως κάποιοι (όχι λίγοι) στα Χανιά έχουν αρχίσει να τον προτρέπουν να διεκδικήσει ως ανεξάρτητος υποψήφιος τον µητροπολιτικό δήµο. Και κάτι άλλοι θεωρούν ότι θα µπορούσε να «χτυπήσει» και την περιφέρεια, απέναντι στον ανίκητο (µέχρι στιγµής) Σταύρο Αρναουτάκη.
  • Κάτι περίεργα έχει αρχίσει και κάνει στην ελληνική επικράτεια ο Οικουµενικός Πατριάρχης, Βαρθολοµαίος, εξέλιξη που ενοχλεί, εκτός από τους ντόπιους ιεράρχες, και την κυβέρνηση. Μάλιστα, εξ όσων µαθαίνω, δεν αποκλείεται άµεσα ο πρόεδρος Μητσοτάκης να στείλει µήνυµα προς το Φανάρι.

Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας «Παραπολιτικά»