Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έχει βαρύνουσα σημασία για προφανείς λόγους, αλλά και για μία σειρά επιπλέον παραμέτρων οι οποίες καθιστούν τη συγκυρία έτι ιδιαίτερη.

Είναι ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ μετά τον Χένρι Κίσινγκερ που είναι ταυτόχρονα και Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας. Γνωρίζει την Ανατολική Μεσόγειο όσο και τα ειδικότερα ελληνικά ζητήματα από ιδία πείρα και όχι από σημειώματα.

Εξάλλου έχει στενή σχέση με την ελληνική διασπορά στις ΗΠΑ. Έχει νομοθετήσει για την περιοχή και σε σημαντικό βαθμό έχει διαμορφώσει την αμερικανική πολιτική για την Ανατολική Μεσόγειο.

Έρχεται σε μία συγκυρία όπου τα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα, κυρίως το πολυεστιακό της Μέσης Ανατολής όσο και το ρωσο-ουκρανικό, καθιστούν την ούτως ή άλλως κομβική γεωγραφική θέση της Ελλάδας επίκαιρη.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μακρά διαδικασία προσπάθειας απαγκίστρωσης από νευραλγικά σημεία του πλανήτη, δίνοντας βάρος στο δυτικό ημισφαίριο και προκειμένου να εξοικονομήσουν πόρους για να επικεντρωθούν σε αυτόν που θεωρούν βασικό ανταγωνιστή και αντίπαλο, την Κίνα.

Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρούν να διαμορφώσουν υποσυστήματα ασφαλείας κατά τόπους «αναθέτοντας» γεωπολιτικές υπεργολαβίες σταθεροποίησης ή προώθησης διευθετήσεων. Όχι πάντα με επιτυχία διότι ένα τμήμα του σχεδιασμού επιχειρούν να το διαχειριστούν και να το υλοποιήσουν businessmen απεσταλμένοι, προσωπικοί φίλοι του Αμερικανού προέδρου, με ελλιπή γνώση της πολυπλοκότητας των θεμάτων και των περιοχών, προτάσσοντας το deal making ως πανάκεια.

Ο Ρούμπιο από την πλευρά του έχει πλήρη αντίληψη των γεωπολιτικών διαστάσεων των ζητημάτων και εκφράζει την πιο βαθιά στρατηγική των ΗΠΑ. Η Ελλάδα έχει πλασαριστεί εν μέρει στην ενεργειακή διάσταση αυτής της υπό διαμόρφωση αρχιτεκτονικής μέσω και του Κάθετου Διαδρόμου ο οποίος συνιστά προτεραιότητα για την ενεργειακή πολιτική της Ουάσινγκτον και την προώθηση του αμερικανικού LNG. Πεδίο στο οποίο είναι ιδιαίτερα δραστήρια Αμερικανίδα πρέσβης Κίμπερλι Γκιλφόιλ, η οποία εισέπραξε δημόσια τα εύσημα από τον Μάρκο Ρούμπιο γι’ αυτόν τον λόγο. Αυτό είναι ένα μόνο τμήμα, σχετικά πρόσφατο, του πραγματικού γεωπολιτικού εκτοπίσματος της Ελλάδας η οποία σε συνδυασμό με την Κύπρο κυριαρχούν στον χάρτη, σε έναν εκτεταμένο γεωγραφικό χώρο από την Αδριατική μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και πέραν από αυτήν. Για να το πούμε συνοπτικά. Η Ελλάδα πρέπει να προτείνει το δικό της σχέδιο για την περιοχή, στη βάση των επιδιώξεών της, των συμφερόντων της και της σύγκλισής τους με τα αμερικανικά. Και να επιμείνει. Η καθαρή ατζέντα είναι κάτι που όλοι εκτιμούν και σέβονται, φίλοι, σύμμαχοι, εταίροι, αντίπαλοι, εχθροί.

Αν αναλωθεί για μία ακόμα φορά στην κλάψα, στις κοινοτοπίες, στις στρογγυλάδες και στις χλιαρότητες, οχυρωμένη μέχρι παρεξηγήσεως πίσω από την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου, που φανερώνει αδικαιολόγητη αδυναμία, θα στείλει λάθος μηνύματα και θα βγουν λάθος συμπεράσματα. Η ελληνική πλευρά οφείλει να εκπέμψει το σήμα και το στίγμα που έστειλε στην πρόσφατη κρίση στην Κύπρο με την ακαριαία και εντυπωσιακή κινητοποίηση και να το διατυπώσει ως μόνιμη πολιτική και βούληση. Είναι ευκαιρία.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή