Πολλοί από αυτούς που δεσπόζουν στον δηµόσιο διάλογο στην Ελλάδα προφανώς έχουν µπλέξει τη διεθνή πολιτική µε τις συζητήσεις στα πανεπιστηµιακά αµφιθέατρα και συνέδρια ή τους διαδρόµους του ∆ιεθνούς ∆ικαστηρίου στη Χάγη. Είναι προφανές από τις τοποθετήσεις τους στα µίντια αλλά και στις αίθουσες συσκέψεων ότι, σύµφωνα µε τον ιδεασµό τους, θα προτιµούσαν, το νιώθουν πιο δίκαιο και έντιµο, να δικάσουν τον Ντ. Τραµπ σιδηροδέσµιο στην Ολλανδία παρά να βρουν λογική στη σύλληψη, τη µεταφορά και τη δίκη του παράτυπου ηγέτη της Βενεζουέλας από την αµερικανική τακτική ∆ικαιοσύνη.

Τους εν λόγω δηµόσιους διανοούµενους, πολιτικούς, αναλυτές δεν επηρεάζει καθόλου στη σκέψη τους το τι έχουν κάνει ο Μαδούρο και η σύζυγός του. Το ότι, δηλαδή, επισήµως για την Ευρώπη, και όχι µόνον για τις ΗΠΑ, διατηρούσε την εξουσία έχοντας επιβάλει εκλογές βίας, τροµοκρατίας από τους παραστρατιωτικούς και τα καρτέλ των ναρκωτικών, νοθείας και δίωξης των πολιτικών του αντιπάλων. ∆εν τους απασχολεί καθόλου ποια είναι η πραγµατικότητα και η κατάληξη µιας από τις πλουσιότερες χώρες της Αµερικής ως προς το επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων της και διαφθοράς. Η απόλυτη ένδεια, ο αναλφαβητισµός, η αναγκαστική µετανάστευση, η µετατροπή του κράτους σε εξαγωγική δύναµη ναρκωτικών προς την παγκόσµια τροµοκρατία και τις εγκληµατικές οργανώσεις, το γεγονός του λαθρεµπορίου πετρελαίου, σπάνιων ορυκτών και χρυσού προς όφελος off shore εταιρειών και εγκληµατικών οργανώσεων του συστήµατος.

Τίποτα από όλα αυτά δεν µπαίνουν στον συλλογισµό τους. Ισχυρίζονται απλώς ότι η Αµερική του προέδρου Ντ. Τραµπ µε την παρέµβασή της µε στρατιωτικά µέσα για τη σύλληψη και την αποµάκρυνση του ζεύγους Μαδούρο παρέκαµψε το ∆ιεθνές ∆ίκαιο ως προς το απαραβίαστο των συνόρων και τη µη εµπλοκή στα εσωτερικά άλλης χώρας. Φυσικά και ισχύει αυτό. Αλλά οι ΗΠΑ δεν έκαναν εισβολή µε στόχο την κατοχή. ∆εν στράφηκαν στρατιωτικά ενάντια στο σύστηµα διοίκησης της Βενεζουέλας. ∆εν χειρίζονται την επόµενη ηµέρα σε επίπεδο διακηρύξεων και πρακτικής ως αποικιακή δύναµη. ∆εν έχουν θέσει υπό τις εντολές τους τις ένοπλες δυνάµεις και την Αστυνοµία της χώρας. ∆εν έχουν διορίσει αξιωµατούχο τους ως διοικητή της χώρας. Προτείνουν ουσιαστικά ένα συνεργατικό µοντέλο ως προς την αξιοποίηση των πετρελαϊκών αποθεµάτων και των κάθε τύπου ορυχείων ή άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, όπου οι αµερικανικές επιχειρήσεις θα προχωρήσουν σε επενδύσεις στις υποδοµές της χώρας που κατέστρεψε το σύστηµα διακυβέρνησης Τσάβες - Μαδούρο, για να ενεργοποιηθούν και πάλι οι παράγοντες πλούτου.

Οι επενδύσεις αυτές, πολλών δεκάδων δισ. δολαρίων, δεν µπορούν να υπάρξουν χωρίς κανόνες ∆ικαίου και πολιτική σταθερότητα στη χώρα, και για τον λόγο αυτό η Ουάσινγκτον και η προεδρία Τραµπ µιλούν για ευθύνη και για ηγεσία στη µεταβατική περίοδο. Ο πλούτος που θα προκύψει σε συνθήκες έννοµων εµπορικών συναλλαγών και όχι λαθρεµπορίου θα οδηγήσει σε πολύ πιο σηµαντική ευηµερία τον λαό και το κράτος της Βενεζουέλας απ' ό,τι σήµερα. Η διεθνής νοµιµότητα που θα προκύψει µε όρους δυτικού ∆ικαίου θα εµποδίσει στο µέλλον τα κεφάλαια των ναρκωτικών, πέραν των άλλων, να χρηµατοδοτούν, για παράδειγµα, τη «Χεζµπολάχ», τη «Χαµάς», τον «ISIS» και γενικά την τζιχάντ στην Εγγύς Ανατολή και την Ευρώπη.

Το ∆ιεθνές ∆ίκαιο, όπως λογίζεται και προβάλλεται στην Ελλάδα, εξυπηρετεί καθεστώτα αυταρχικά και παραγωγής και επιβολής τροµοκρατίας, όπως, για παράδειγµα, και εκείνο των Φρουρών της Επανάστασης στο Ιράν. ∆ιευκολύνει αυταρχικά γεωπολιτικά συστήµατα διείσδυσης µε βάση την Ασία να διαλύσουν και να υποδουλώσουν πολιτιστικά, στρατιωτικά, οικονοµικά, εµπορικά, κοινωνικά τη ∆ύση. ∆εν είναι δυνάµεις απελευθέρωσης των λαών οι ηγεσίες της Κίνας και της Ρωσίας. ∆εν είναι κάποιος παράδεισος οι περισσότερες χώρες των BRICS. Το ∆ιεθνές ∆ίκαιο είναι ένα πλαίσιο κανονικότητας και µη πολέµου. Κατάλληλο για διευθετήσεις στη βάση δεδοµένων που αποκτούν αντικειµενικότητα µέσω της αποδοχής και του σεβασµού που τυγχάνουν. Το ∆ιεθνές ∆ίκαιο δεν έσωσε την Κύπρο από την εισβολή της Τουρκίας. Ούτε µπόρεσε να αποκαταστήσει την τάξη αυτονοµίας και ανεξαρτησίας στο βόρειο τµήµα του νησιού, που τελεί υπό κατάληψη για µισό αιώνα. Η στρατηγική της ισχύος δηµιουργεί γεωπολιτικά και οικονοµικά δεδοµένα.

Το ∆ιεθνές ∆ίκαιο τα αναδεικνύει και τα οργανώνει σε κανονικότητα, άρα νόµο, υπαγορευµένα από τους ισχυρούς και τους νικητές σε κάθε περίοδο της Ιστορίας. Αν δεν εξοπλιστείς και δεν είσαι ισχυρός στις συµµαχίες σου ως κράτος και ως εθνική οντότητα, δεν υπάρχει ∆ίκαιο για να σε καλύψει µε τις προβλέψεις του. 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Παραπολιτικά''