Οι ΗΠΑ είναι σαφές ότι δεν βοµβαρδίζουν ενεργειακούς στόχους στο Ιράν και στα Στενά του Ορµούζ. Όταν µάλιστα η πολεµική αεροπορία του Ισραήλ έπληξε διυλιστήρια στην επικράτεια του Ιράν παρενέβησαν µε δηµοσιότητα προκειµένου να αποτρέψουν τέτοια πρακτική, στις συνθήκες πολέµου που εξελίσσεται. Συνεπής ήταν και η στάση τους σε σχέση µε το κρίσιµο για το Ιράν και την εξαγωγή πετρελαίου και πολύ περισσότερο φυσικού αερίου από την πλευρά του, νησί Χαργκ. Έπληξαν στο νησί στρατιωτικούς στόχους αλλά όχι τις ενεργειακές υποδοµές.

Απολύτως αντίθετη και τροµοκρατική είναι η στρατηγική που ακολουθεί το καθεστώς της Τεχεράνης. Πλήττει εµπορικά πλοία πέριξ του Ορµούζ αλλά και πιο µακριά όπου φθάνει η εµβέλεια των πυραύλων του ή τα µη επανδρωµένα στην επικράτεια των γειτονικών αραβικών κρατών. Υπάρχουν και πληροφορίες για τοποθέτηση ναρκών στο πέρασµα των Στενών, που σηµαίνει µεσοπρόθεσµη εµπλοκή στις διεθνείς µεταφορές ενέργειας, προϊόντων, λιπασµάτων. Θα διερωτηθεί κάποιος, µπορεί να υπάρξουν κανόνες σε έναν πόλεµο; Η απάντηση είναι ναι, αρκεί οι εµπλεκόµενες πλευρές να ακολουθούν την ίδια πρακτική, στη βάση της αµοιβαιότητας. Στην προκειµένη περίπτωση η Τεχεράνη δεν ακολουθεί αυτήν τη λογική. Ρισκάρει το χάος και για την ίδια την οικονοµία της, πλήττει µη πολεµικούς στόχους όπως τα εµπορικά πλοία και κρίσιµες εγκαταστάσεις στα κράτη των Αράβων στον Κόλπο προκειµένου να δηµιουργήσει αναταραχή στις αγορές χρήµατος και ενέργειας. Η Τεχεράνη δεν σέβεται καν το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν πλήττουν τέτοιου τύπου υποδοµές της χώρας. Μάλιστα ασκεί καταχρηστική εξουσία στο διεθνές πέρασµα των Στενών απειλώντας εµπορικά πλοία των ΗΠΑ και της ∆ύσης ή των λογιζόµενων συµµάχων της, όπως ακριβώς είχαν κάνει και οι εκπρόσωποί τους, Χούθι, από την Υεµένη στο πέρασµα της Ερυθράς Θάλασσας σε προηγούµενο χρόνο.

Η προστασία των πλοίων είναι αµυντική κίνηση υπέρ των εµπορικών στόλων και των ναυτικών και όχι επιθετική ενάντια του Ιράν

Από την πλευρά των ΗΠΑ υπήρξε έκκληση του προέδρου Τραµπ, παρά τις στρατιωτικές δυνατότητες των ενόπλων δυνάµεων της οµοσπονδίας, να υπάρξει διεθνής παρουσία, συνδροµή και συντονισµός στην προστασία των εµπορικών πλοίων στο Ορµούζ. Κάλεσε ευρωπαϊκές δυνάµεις (Γαλλία, Βρετανία), την Ιαπωνία, τη Νότιο Κορέα, ακόµη και την Κίνα πρώτον, να συνδράµουν µε δυνάµεις του ναυτικού τους και δεύτερον, να διακηρυχθεί η ανάγκη τα Στενά και τα εµπορικά πλοία, ασχέτως σηµαίας και ιδιοκτησίας, να µην µπουν στον πόλεµο.

Η αντίδραση στην έκκληση αυτή ήταν µάλλον άνευρη ή και αρνητική. Όσον αφορά την Ευρώπη, αρνητική είναι η Γερµανία, αλλά και η ισχυρή ναυτική δύναµη Βρετανία, µε τη Γαλλία ν’ ακολουθεί µε επαµφοτερίζουσα στάση. Το ζήτηµα της επέκτασης της επιχείρησης «Ασπίδες» που εξελίσσεται στην Ερυθρά, ευρωπαϊκής ταυτότητας, στο Ορµούζ. όσο και κάποιοι να µιλούν για εµπλοκή στον πόλεµο σε µια τέτοια περίπτωση η πραγµατικότητα είναι άλλη. Η προστασία των πλοίων και στην Ερυθρά ή την Ανατολική Μεσόγειο όπως και στα Στενά του Ορµούζ είναι αµυντική κίνηση υπέρ των εµπορικών στόλων και των ναυτικών και όχι επιθετική ενάντια του Ιράν. Ούτε ήταν άλλωστε στην Ερυθρά εµπλοκή στη θερµή σύγκρουση Ισραήλ µε τη Χαµάς, τη Χεζµπολάχ ή σε πόλεµο µε την Υεµένη.

Πάντως και στις «Ασπίδες» δεν συµβάλλει στο σύνολό της η Ευρώπη, αλλά κάποιες χώρες εκ των ναυτικών δυνάµεων αυτής όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Ελλάδα. Υπάρχει ένα πρόβληµα σε πολλές ευρωπαϊκές ηγεσίες που συνεδρίασαν και για το θέµα αυτό στις Βρυξέλλες. Προτιµούν να πολεµούν τη διοίκηση Τραµπ στις ΗΠΑ ή να αµφισβητούν την ηγεσία Νετανιάχου στο Ισραήλ, παρά το ισλαµικό καθεστώς στην Τεχεράνη που ασκεί βία και τροµοκρατία στη διεθνή οικονοµία και στους εµπορικούς στόλους. Σε ένα τέτοιο παζλ ιδιαίτερης σηµασίας ήταν το άρθρο-παρέµβαση του ισχυρού Έλληνα εφοπλιστή κ. Β. Μαρινάκη στη βρετανική εφηµερίδα «Daily Τelegraph» όπου προτείνει παραγωγικό συντονισµό ισχυρών πλοιοκτητών διεθνώς, χωρών µε κρίσιµες ενεργειακές υποδοµές και αποθέµατα από την πλευρά των Αράβων της περιοχής και των ΗΠΑ προκειµένου να διασφαλισθούν οι εφοδιαστικές αλυσίδες, τα πλοία και τα πληρώµατα επί αυτών.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή