Υπάρχουν στιγµές και συγκυρίες στην Ιστορία όπου το βάθος των θεσµών ενός εθνικού κράτους, πόσω µάλλον µιας αυτοκρατορίας, πρώην ή νυν, κινεί την εξέλιξη και επηρεάζει εµβληµατικά την παγκόσµια ισορροπία ισχύος και της δεσπόζουσας κουλτούρας. Στους θεσµούς του Ηνωµένου Βασιλείου, ο κορυφαίος είναι το Στέµµα σε τέτοιου τύπου καµπές.

Για τις ΗΠΑ, την ηγετική δύναµη της ∆ύσης, µε βάση πέραν του Ατλαντικού, είναι ο Λευκός Οίκος. Ο πρόεδρος. Η διαφορά σε µια συνάντηση κορυφής µεταξύ του Αγγλου βασιλιά και του Αµερικανού προέδρου είναι ότι ο ένας κυβερνά, ενώ ο άλλος δεν έχει εκτελεστική, αλλά συµβολική αρµοδιότητα στις στρατηγικές αποφάσεις και επιλογές. Ουσιαστικά, όµως, µιλάµε για την κορυφαία συνάντηση των Αγγλοσαξόνων. Και στον πόλεµο και στην ειρήνη.

Η επαφή, οι φωτογραφίες, η υποδοχή στην Ουάσινγκτον, τα ευέλικτα πρωτόκολλα, η λάµψη, τα σχόλια, ακόµα και ο αυτοσαρκασµός έχουν τον ρόλο τους. Αλλά η κοινή φωτογραφία του προεδρικού ζεύγους των ΗΠΑ µε το βασιλικό ζεύγος του κυρίαρχου θρόνου στην Ευρώπη αποτελεί από µόνη της µια υπέρβαση του «τέλους της Ιστορίας». Tης παγκοσµιοποίησης των τελευταίων τριάντα ετών και του διεθνισµού, της απεθνικοποίησης των κρατών, του αποχαρακτηρισµού των κοινωνιών, των «ανοιχτών συνόρων», της woke ατζέντας, της απαξίωσης των αξιών της ∆ύσης ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού.

Η οµιλία του βασιλιά Καρόλου στην κοινή συνεδρίαση της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, η πρώτη µετά το 1991 και την εποχή της µητέρας του, Ελισάβετ, δεν είχε µόνο συµβολισµούς. Αλλά και περιεχόµενο. Χειροκροτήµατα και ενθουσιώδη αποδοχή από το σύνολο της θεσµικής οµοσπονδιακής Αµερικής. Ρεπουµπλικανών και ∆ηµοκρατικών. Ουσιαστικά, ακυρώνονται η πορεία και οι παραδοχές µετά το τέλος του Ψυχρού Πολέµου. Η ∆ύση αναζητά και διατυπώνει εκ νέου τη διάθεσή της για πορεία στην Ιστορία.

Ο Κάρολος µίλησε για την αξία του χριστιανισµού ως υπέρτατου κώδικα ηθικής και συνοχής, όχι µόνο στην ευρωπαϊκή ∆ύση, αλλά και στην ατλαντική ∆ύση. Μίλησε για αξίες που συνδέουν την έννοια της ελευθερίας µε την ανάσχεση του βαρβαρισµού, που καταργεί τις ατοµικές ελευθερίες. Ο Ρεπουµπλικανός πρόεδρος και πολιτικός ηγέτης της «MAGA», Ντ. Τραµπ, βρίσκει εύφορο έδαφος συντονισµού και σύγκλισης µε την Ευρώπη των θρόνων –της αριστοκρατικής της δηλαδή καταγωγής στην παγκόσµια ισχύ και συνοχή–, έχοντας ως συνοµιλητή τον πολύ έµπειρο διπλωµατικά και ώριµο ως άνθρωπο και θεσµικό ηγέτη βασιλιά Κάρολο του κορυφαίου Στέµµατος στην άλλη όχθη του Ατλαντικού.

Η αναζήτηση της νέας αφετηρίας βασίζεται σε κάποια ιστορικά ορόσηµα που δηµιούργησαν το µεταπολεµικό όραµα της ενιαίας ∆ύσης στα ερείπια της Ευρώπης, αλλά µε την αισιοδοξία, τις θεωρήσεις και τα οράµατα των νικητών για έναν νέο κόσµο ελευθερίας, δηµοκρατίας, εµπορίου, ευηµερίας και αρχών υπέρ των εθνών και των λαών. Ουσιαστικά, µε πολύ συγκεκριµένο τρόπο ο Αµερικανός πρόεδρος, Ντ. Τραµπ, και ο βασιλιάς της Βρετανίας αλλά και επικεφαλής της Κοινοπολιτείας του Ηνωµένου Βασιλείου συµφώνησαν και πρόταξαν µια επανεκκίνηση.

Υποδεχόµενος το βασιλικό ζεύγος της Βρετανίας, ο πρόεδρος Τραµπ υπήρξε πολύ σαφής και συγκεκριµένος για τις θετικές διαθέσεις του: «Οι Αµερικανοί δεν είχαν πιο στενούς φίλους από τους Βρετανούς … πριν από οκτώ δεκαετίες ο Ουίνστον Τσόρτσιλ και ο Φράνκλιν Ρούζβελτ συναντήθηκαν σε ένα (πολεµικό) πλοίο στον Βόρειο Ατλαντικό, για να σκιαγραφήσουν ένα όραµα για έναν ελεύθερο κόσµο µετά τον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο. Ο µοναδικός αυτός δεσµός ελπίζουµε ότι θα παραµείνει πάντα έτσι».

Από την πλευρά του, ο βασιλιάς Κάρολος, στο πλαίσιο της οµιλίας του προς το Κογκρέσο και το αµερικανικό έθνος, όχι µόνον ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση Τραµπ, αλλά, αφού διατύπωσε την επαναβεβαίωση της ειδικής σχέσης ΗΠΑ - Βρετανίας, προσδιόρισε µε τον επιδραστικό τρόπο που τον χαρακτηρίζει τον νέο ατλαντισµό: «Η συµµαχία που έχουν χτίσει τα δύο έθνη µας ανά τους αιώνες είναι πραγµατικά µοναδική. Αποτελεί µέρος αυτού που ο Χένρι Κίσινγκερ περιέγραψε ως “ανερχόµενο όραµα” των Κένεντι για µια ατλαντική συνεργασία, που βασίζεται σε δίδυµους πυλώνες: την Ευρώπη και την Αµερική. Πιστεύω ότι αυτή η νέα συνεργασία είναι σήµερα πιο σηµαντική από ποτέ. Η δέσµευση των Ενόπλων ∆υνάµεων των ΗΠΑ και των συµµάχων τους βρίσκεται στην καρδιά του ΝΑΤΟ, έχοντας δεσµευθεί ο ένας για την άµυνα του άλλου».

Η Ευρώπη είναι µια Κοινωνία των Εθνών στη συγκρότησή της και αυτό δεν µπορεί να αλλάξει µε την ενιαία νοµισµατική ζώνη και αγορά. Η νέα «εγκάρδια συµφωνία» µε τις ΗΠΑ δεν είναι ένα ζήτηµα που θα προκύψει αυτοµάτως. Οµως η αφετηρία της διαδικασίας ήταν η 4ήµερη επίσκεψη του βασιλικού ζεύγους της Βρετανίας στην Ουάσινγκτον. Μπορεί αυτή να µείνει στη µνήµη από τη φωτογραφία του ζεύγους Ντόναλντ και Μελάνια Τραµπ και του βασιλικού ζεύγους Καρόλου και Καµίλα στους µεγαλοπρεπείς χώρους του Λευκού Οίκου, όµως οι εξελίξεις στο πεδίο έχουν ήδη προκύψει.

Η πρόταση της Ουάσινγκτον για µια διεθνή παρουσία συµµαχικών δυνάµεων στα Στενά του Ορµούζ υπό την επωνυµία «Maritime Freedom Construct» και η συµµαχία της Βρετανίας µε οκτώ έθνη της Ευρώπης για την ασφάλεια της Βόρειας Θάλασσας αποτελούν αρχικά βήµατα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"