Η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που στηρίχθηκε µάλιστα από υψηλή και άνετη πλειοψηφία, βάζει τα πράγµατα στη θέση τους ως προς τις δυνατότητες που υφίστανται από τις πραγµατικές συνθήκες στην οργανική σχέση µεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Τουρκία δεν µπορεί να έχει µια περαιτέρω πορεία ή και αξιοσηµείωτη πρόοδο ως προς την ένταξή της στην Ευρώπη. Αυτό δεν είναι αποτέλεσµα µιας ερµηνείας ή µιας οπτικής απέναντι σε µια άλλη.

Διαβάστε: Γιατί τα Στενά του Ορµούζ επηρεάζουν εκλογικά την Ελλάδα

Είναι ότι η Τουρκία αποτελεί ένα κράτος της Ασίας, µε όλα τα χαρακτηριστικά που πολλές χώρες της Ασίας έχουν. Είναι πολιτειακά µόνο κατ’ όνοµα δηµοκρατία, µε ορατό, κυρίαρχο και εκθετικό τον αυταρχισµό στο πολιτικό επίπεδο, όπου οι ηγεσίες της αντιπολίτευσης είναι στη φυλακή -η περίπτωση Ιµάµογλου χαρακτηριστική-, αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο οι δήµαρχοι ή περιφερειάρχες που επικράτησαν στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές και δεν συνάδουν µε τον κύκλο του ισλαµικού κόµµατος του Ερντογάν, του AKP, επίσης υπό διωγµό ή έκπτωση του αξιώµατός τους.

Από το 2016 και µετά επίσης, στον διακηρυγµένο πόλεµο του καθεστώτος εναντίον των οπαδών του ρεύµατος Γκιουλέν, για λόγους εθνικής ασφαλείας, όπως υποστηρίχθηκε, σωρεύονται στις φυλακές µε πολύ βαριές ποινές στρατιωτικοί, δικαστικοί, καθηγητές πανεπιστηµίου, ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι. Πέραν του επιπέδου αναφοράς αυτού, η Τουρκία συνεχίζει να έχει υπό κατοχή εδάφη στο βόρειο τµήµα της Κύπρου, µε παρουσία στο πεδίο σηµαντικών στρατιωτικών δυνάµεων, ενώ διατηρεί από το 1995 µε απόφαση της Εθνοσυνέλευσης casus belli σε βάρος της Ελλάδας στην περίπτωση που αυτή ασκήσει τα νόµιµα από πλευράς ∆ιεθνούς ∆ικαίου της Θάλασσας δικαιώµατά της. Εµφανής είναι και η αναθεωρητική και επεκτατική διάθεσή της µε τις αναφορές στην Οθωµανική Αυτοκρατορία και την πίεση της «Γαλάζιας Πατρίδας» απέναντι σε όλα τα κράτη και τις δυνάµεις της Ανατολικής Μεσόγειου αλλά και την Ευρώπη.

Το κράτος των Τούρκων, µε έτος ίδρυσης το 1923, είναι στηριγµένο σε µια σειρά εθνοκαθάρσεων και θρησκευτικών διωγµών των µη µουσουλµάνων.

∆εν είναι ένα εθνικό κράτος µε πληθυσµό που συναντήθηκε και απέκτησε πατρίδα. Είναι οι οπισθοφυλακές του Τζένγκις Χαν που ήρθαν στη ∆υτική Ασία από τις στέπες του Καυκάσου. Η ιστορία της Τουρκίας δεν συµπίπτει ακριβώς µε αυτό που ονοµάζεται ιστορικά Οθωµανική Αυτοκρατορία, ούτε πολύ περισσότερο έχει κάποια σχέση µε την Ιωνία, την Τροία ή την πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Απλώς κατέλαβε όχι µόνον εδάφη αλλά και ιστορίες άλλων λαών της περιοχής και πολύ περισσότερο την οντότητα της Ανατολικής Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας, του Βυζαντίου των 1.000 χρόνων πριν από τους Τούρκους στην περιοχή. Και επιχειρεί µε «γέφυρα» κάτι που δεν σχετίζεται µε τις συγκεκριµένες φυλές του «πυρήνα» της να έρθει σε λειτουργική αλληλεξάρτηση και οργανική σύνδεση µε την Ευρώπη. Το Ευρωκοινοβούλιο έθεσε µε τρόπο αντικειµενικό, χωρίς ισχυρισµούς εθνικού χαρακτήρα και περιττές παραποµπές, παρά µόνο µε κανονιστικές και νοµικές διατυπώσεις, το όριο του συνδέσµου µεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας. Η µυθολογία περί πορείας ένταξης κάπου εδώ βρίσκει τα όριά της στην πραγµατικότητα και όχι σε φαντασιώσεις.

Μπορεί η Τουρκία να είναι µέλος του ΝΑΤΟ. Η µόνη ασιατική χώρα. Αλλά αυτή η ένταξη µετά το τέλος του Β΄ ΠΠ δεν της δίνει διαβατήριο για συµµετοχή της στη «λέσχη» των χριστιανικών κρατών της Ευρώπης. Αν η Τουρκία για λόγους στρατηγικούς ή και καιροσκοπικούς επιχειρηµατικούς από κάποιες ευρωπαϊκές δυνάµεις βρισκόταν σε προχωρηµένες συνοµιλίες ένταξης, τότε θα έπρεπε να ξεκινήσουν συζητήσεις και µε δυνάµεις των Αράβων, την Αίγυπτο, το Ισραήλ. Η έννοια και η έκταση της δυνατής διεύρυνσης της επονοµαζόµενης Ευρώπης θα πρέπει να τεθεί στο τραπέζι. Άλλο συµφωνίες οικονοµικές, ενεργειακές, εµπορικές, τεχνολογικές, επενδυτικές µε τρίτες χώρες και άλλο ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη, ακόµη και σε σχέση µε τις χρηµατοδοτήσεις τύπου SAFE.

Γιατί η Τουρκία είναι µια ασιατική δύναµη που ακουµπά στη Μεσόγειο ή διατηρεί τον έλεγχο σε εδάφη που ακουµπούν την ευρωπαϊκή επικράτεια, όπως η Ανατολική Θράκη, αλλά από καµία όψη δεν είναι Ευρώπη.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή