Ακούγοντας στην πρωινή ενηµερωτική ζώνη του ραδιοφώνου των Παραπολιτικών (90,1 FM) έναν έγκριτο και µε εµπειρία δασολόγο, έγινε κατανοητό ότι η στρατηγική που έχει προκριθεί από το 1998 και ακολουθείται και σήµερα από τις κρατικές υπηρεσίες στην πυρόσβεση σε σχέση µε τα δάση δεν είναι επιτυχής. Αυτό προκύπτει εκ του αποτελέσµατος. Στο πεδίο δηλαδή, όπου κρίνονται όλες οι διαχειρίσεις κρίσεων σε επίπεδο manual και όχι περιπτωσιολογίας. Αναφέρθηκε ένα στοιχείο που προκαλεί σοκ. Αλλά οδηγεί και στη συγκεκριµένη κριτική περί της στρατηγικής που ακολουθείται ασχέτως συγκυρίας, κυβερνήσεων και συνθηκών. Από το 1998 µέχρι σήµερα έχουν αποτεφρωθεί 14.000.000 στρέµµατα δασικών και γεωργικών εκτάσεων στην Ελλάδα. Μυθώδης καταστροφή. Σε προηγούµενες δεκαετίες ήταν συνεχής η επίκληση από τις εκάστοτε κυβερνήσεις των περιορισµένων πόρων για τα µέσα πυρόσβεσης. Ιπτάµενα και επίγεια. Η έλλειψη πόρων που είχε ως αποτέλεσµα ελλείψεις στις συντονιστικές δοµές, στην αγορά τεχνολογιών, στον όγκο του προσωπικού και ούτως καθεξής.

Ναι, αλλά τα τελευταία χρόνια επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη δεν ισχύουν αυτά. Οι πόροι βρέθηκαν και από τα ευρωπαϊκά ταµεία. Το κράτος επένδυσε τεράστια κονδύλια για τη στήριξη της πυρόσβεσης. Υπουργείο συγκροτήθηκε για την πολιτική προστασία και τη διαχείριση κρίσεων, που στην καλοκαιρινή περίοδο επικεντρώνεται στη διαχείριση και τον περιορισµό των πυρκαγιών που είναι φυσικά δασικές και όχι αστικές. Πέρα από τα µέσα, που πλέον έχουν σηµαντική, αν όχι εντυπωσιακή, επάρκεια τόσο στον αέρα όσο και στο έδαφος, υπάρχουν επιχειρησιακά κέντρα τόσο σύγχρονα και επανδρωµένα που θα µπορούσαν να αξιολογηθούν ως τα πλέον σπουδαία στην Ευρώπη. Τα δάση και ο εντοπισµός των πυρκαγιών γίνεται σε σχεδόν άµεσους χρόνους µέσω δορυφορικών συνεργασιών, ενώ η δασοπυρόσβεση ενισχύεται από θερµικές κάµερες και αισθητήρες. Κι όµως το αποτέλεσµα είναι ισχνό.

Τα κονδύλια που επενδύονται για τη δασοπυρόσβεση αντιστοι χούν, λαµβανοµένου υπόψη και του προγράµµατος «ΑΙΓΙΣ», στα 3 δισ. ευρώ περίπου τον χρόνο. Αντιστοιχούν εν ολίγοις σε εκείνα του υπουργείου Άµυνας για στρατιωτικούς εξοπλισµούς. Αλλά το δάσος της ∆αδιάς κάηκε, αν και διέθετε µελετηµένες αντιπυρικές ζώνες. Η Βόρεια Εύβοια αποψιλώθηκε. Τοπικοί πληθυσµοί εγκαταλείπουν τις εστίες και τις περιουσίες και φεύγουν. Φέτος καίγεται η Αττικοβοιωτία και λίγο πριν χάθηκαν 43.000 στρέµµατα στο Ρέθυµνο στην Κρήτη. Το καλοκαίρι και µάλιστα µε τα µελτέµια του Αυγούστου µπροστά µας συνεχίζεται. Είναι νωρίς δηλαδή για απολογισµούς. Ήδη έχουν χαθεί πέντε πυροσβέστες. Υπάρχουν δηλαδή υψηλές δαπάνες επενδυµένες στην αναβάθµιση µέσω και τεχνολογιών. Αλλά καθόλου σκέψη και σοβαρή συζήτηση στη βάση της διεθνούς εµπειρίας.

Υπάρχει Πυροσβεστική Υπηρεσία ενισχυµένη και εκπαιδευµένη στις αστικές πυρκαγιές κατά πρώτο λόγο. Αλλά δεν υφίσταται ούτε προβλέπεται ∆ασική Υπηρεσία για την ανάσχεση των δασικών πυρκαγιών. Υπάρχει ένα δόγµα σωστό, που είναι ότι προτεραιότητα είναι η σωτηρία των ανθρώπινων ζωών, η δουλειά που κάνει πολύ καλά η Αστυνοµία µε τις εκκενώσεις, στη συνέχεια το µέληµα της σωτηρίας το δυνατόν των περιουσιών (σπίτια, αυτοκίνητα, επιχειρήσεις κ.λπ.), που επιτυγχάνει η Πυροσβεστική και καµία προτεραιότητα για τα δάση. Που συνεχίζουν «όµορφα» να καίγονται. Το έλλειµµα ∆ασικής Υπηρεσίας συγκροτηµένης, σύγχρονης και εκπαιδευµένης δεν υποκαθίσταται από την αναβάθµιση των µέσων της Πυροσβεστικής ή την αρτιότητα τεχνολογιών των επιχειρησιακών κέντρων. Είναι ώρα να σκεφθούν οι κυβερνητικοί αξιωµατούχοι και οι αρµόδιες κρατικές γραφειοκρατίες µια άλλη στρατηγική που θα φέρει καλύτερα αποτελέσµατα στο πεδίο. Η φιλολογία που ξεκίνησε από την Ευρώπη περί mega fires και κλιµατικής αλλαγής είναι υπεκφυγή. Ο υπερτουρισµός, που προέβαλαν χθες ως αιτία οι «Financial Times», παραµετροποίηση. Είναι η ώρα να οργανωθούµε καλύτερα και να προστατεύσουµε την επικράτειά µας πιο αποτελεσµατικά.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή