Η δεύτερη θητεία Τραµπ στην προεδρία των ΗΠΑ προβλεπόταν ότι θα ήταν διαφορετική από την πρώτη. Μετά τις ταραχές του Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο, η προσπάθεια του συστήµατος εξουσίας που έλεγχαν οι ∆ηµοκρατικοί να στείλει στη φυλακή τον πρώην πλέον πρόεδρο έπεισε τον Ντ. Τραµπ ότι τυχόν επιστροφή του στην προεδρία θα σηµάνει αποκλεισµό όλων των γραφειοκρατιών του επονοµαζόµενου «βαθέος κράτους» των ΗΠΑ.

Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Ντ. Τραµπ, είτε από την πλευρά των ∆ηµοκρατικών και των µηδενιστών φιλελευθέρων της woke ατζέντας και της γεωπολιτικής της παγκοσµιοποίησης, του τέλους των εθνών και των «ανοιχτών συνόρων» είτε οι φιλόδοξοι για το χρίσµα και οι υποστηρικτές τους από την πλευρά των Ρεπουµπλικανών, απέτυχαν να ανακόψουν την ισχυρή και τελικά νικηφόρα πορεία του αρχικά στις προκριµατικές εκλογές και τελικά στις προεδρικές. Ο Ντ. Τραµπ ορκίσθηκε και πάλι πρόεδρος των ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2025.

Οπως είχε εκτιµηθεί, την κυβέρνησή του δεν τη συγκρότησαν πρόσωπα εκλεκτά ή συµβατά µε τα ειωθότα της Ουάσινγκτον ως προς τη διοίκηση της οµοσπονδίας, αλλά πρόσωπα στη συντριπτική τους πλειονότητα του στενού του κύκλου ή πρωταγωνιστές του κινήµατος Make America Great Again στο πλαίσιο του Ρεπουµπλικανικού Κόµµατος. Τα κριτήρια για την επιλογή τους από τον πρόεδρο Τραµπ ήταν αυστηρώς ιδιωτικά και ελάχιστα αξιολογικά, µε πιο δοµική τυπολογία. Φυσικά, υπήρξαν και εξαιρέσεις, όπως στο υπουργείο Οικονοµικών ή η αξιοποίηση Ρούµπιο ως προς την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών και ταυτόχρονα ως συµβούλου Εθνικής Ασφαλείας. Αλλά οι εξαιρέσεις δεν αλλάζουν το βασικό µοτίβο που ακολούθησε ο Λευκός Οίκος στις επιλογές του. Στην ηγεσία των ΗΠΑ δεσπόζει µια παρέα «εργολάβων της Νέας Υόρκης». Ο Κούσνερ, ο Γουίτκοφ, µεσάζοντες, δικηγόροι και σύµβουλοί τους. Η βασική παρεξήγηση ξεκινά από το ότι ο ίδιος ο Ντ. Τραµπ δεν θεωρεί προφανώς ότι εξελέγη θεσµικά πρόεδρος των ΗΠΑ. Αλλά ότι ο Οµιλος Τραµπ ανέλαβε την «εκκαθάριση» των ΗΠΑ και της ∆ύσης, προκειµένου να τις σώσει από την καταστροφή που δηµιούργησαν οι προεδρίες των Κλίντον, των Οµπάµα και των Μπους, µε τελευταία στη σειρά του «ανίκανου να διοικήσει λόγω προχωρηµένης άνοιας» Μπάιντεν. Ο Οµιλος Τραµπ είναι στην ιστορία του απολύτως προσωποπαγής και βασίζει την εξυπηρέτηση των επιχειρηµατικών του επιδιώξεων στο µάρκετινγκ. Ο ίδιος ο Τραµπ ως επιχειρηµατίας διατήρησε µια µόνιµη στρατηγική επέκτασης και εµπέδωσης της «φίρµας» του οµίλου στο µάρκετινγκ και τα µίντια.

Το ίδιο κάνει και στην παρούσα φάση, ασκώντας σε πολύ σύνθετες και πολυκεντρικές διεθνείς υποθέσεις, όπως αυτές στη Μέση Ανατολή, στη Γάζα, στο Ιράν, αλλά και σχετικά µε το τέλος του πολέµου µεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας, τη «διπλωµατία των µίντια». ∆εν έχει στρατηγική σαφή ούτε τακτική σταθερή. ∆ιαπραγµατεύεται µέσω του ∆ιαδικτύου και των προσωπικών αναρτήσεων και στη λογική αυτή έχουν µπει και πολλοί άλλοι, ειδικά οι Ιρανοί, µε επιτυχία µάλιστα από πλευράς τους. Ο πρόεδρος Τραµπ στέλνει στο πεδίο ή στο παρασκήνιο των διαπραγµατεύσεων τους φίλους και τους συγγενείς του. Τον Γουίτκοφ ή τον Κούσνερ, ενώ ρόλο έχουν ο Μπάρακ, ο Μπούλος κ.λπ.

Οπως έχει γίνει φανερό, αυτοί οι «εργολάβοι της Νέας Υόρκης» αποτυγχάνουν στις διεθνείς τους επιλογές και παρεµβάσεις. Η γεωπολιτική, άλλωστε, εµπεδώνεται πρώτα και ακολουθούν οι µπίζνες. Μία ακόµα ευκαιρία για τις ΗΠΑ και τη ∆ύση, αντισυµβατική αυτή τη φορά, χάνεται.

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά