Το κρίσιµο µέγεθος για σταθερότητα της διακυβέρνησης δεν κρίνεται µόνο την ηµέρα των εκλογών από τον τρόπο που θα ψηφίσουν οι πολίτες. Κατά πόσο δηλαδή θα προκύψει αυτοδύναµη µονοκοµµατική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ή ένα «παζάρι» χωρίς τέλος µεταξύ µειοψηφικών κοινοβουλευτικά κοµµάτων και πολιτικών προσωπικοτήτων, που ενδεχοµένως θα αναλάβουν -προφανώς υπό όρους και συνεχείς κοµµατικούς συσχετισµούς- την ευθύνη της διακυβέρνησης.

Οι πολίτες µπορούν να προκρίνουν τρίτη θητεία για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Μια νέα εντολή δηλαδή µε χρονικό ορίζοντα το 2030. Μπορούν όµως τελικά να προωθήσουν µια πολιτική, πολιτειακή, οικονοµική και γεωπολιτική σύγχυση στη διακυβέρνηση της χώρας. Επειδή οι πολίτες δεν συγκεντρώνονται σε µια ενιαία βάση, συζητούν και απο φασίζουν µε διαβούλευση την επόµενη µέρα στην ηγεσία της χώρας, αλλά ψηφίζουν κατά µόνας, τι θα προκύψει το βλέπουν το βράδυ των εκλογών, ταυτόχρονα µε τις πολιτι κές ηγεσίες των κοµµάτων και τους διεθνείς παρατηρητές όλων των επιπέδων και ειδικοτήτων.

Ακριβώς για τον λόγο αυτόν ο πρωθυπουργός προέκρινε από τη ∆ΕΘ και την αρχή της εκλογικής περιόδου, να παρουσιάσει όχι µόνο µια σειρά από θετικά µέτρα, ως διανοµή µερίσµατος ευηµερίας από τα δηµοσιονοµικά πλεονάσµατα σε επαγγελµατικές κατηγορίες και κοινωνικές οµάδες που είχαν µείνει πίσω στη διαδικασία αναδιανοµής πλούτου, αλλά και να περιγράψει δοµικά τη στρατηγική της διακυβέρνησης για την επόµενη τετραετία 2027-2031.

Ο πρωθυπουργός δεν µίλησε συγκεχυµένα. Ούτε κοµµατι κά ή ιδεολογικά. Μίλησε ως κυβερνήτης προς όλους τους Έλληνες, αφού η επιτυχία µιας στρατηγικής, ενός κυβερνητικού προγράµµατος µε ορίζοντα, η λειτουργικότητα και όχι µόνον η αυτοδυναµία µιας διακυβέρνησης αφορά όλους τους Έλληνες και θα προκύψει από την πλειοψηφία όλων των Ελλήνων.

Ο κ. Μητσοτάκης µίλησε όπως συνηθίζει να µιλά και στο υπουργικό του συµβούλιο. Με στόχους, χρονοδιαγράµµατα, ορίζοντα, µετρήσιµα αποτελέσµατα, εφαρµοσµένη πολιτική και όχι στρατηγική θεωρία. Καθαρές κουβέντες, καθαρές δεσµεύσεις, καθαροί στόχοι, καθαροί χρόνοι, καθαρά όρια. Ουδείς από αυτούς που ακούνε, είτε ψηφίσει υπέρ της διακυβέρνησης Μητσοτάκη είτε όχι, δεν θα µπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν γνωρίζει τι ψηφίζει, τι προγραµµατισµό για τη χώρα προ κρίνει, τι έχει να κερδίσει αυτός και η οικογένειά του από τη συγκεκριµένη στρατηγική για τη χώρα. Ποια Ελλάδα τελικά θα επιχειρήσουµε ως Έλληνες να πετύχουµε µέχρι την αφετηρία της εικοσαετίας 2030-2050 και ποια τα αντικειµενικά όρια, ευρωπαϊκά και δηµοσιονοµικά, µέσα στα οποία µπορεί να κινηθούµε.

Σε έναν θολό, άναρχο και γεµάτο εκρήξεις, ανατροπές και νέους συσχετισµούς κόσµο στη διεθνή διάσταση, ο πρωθυπουργός και η δεσπόζουσα δύναµη διακυβέρνησης καλούν σε επιλογές σταθερές και βάσιµες για την Ελλάδα των επόµενων ετών.

Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη διατηρεί την ευθύνη της χώρας από το 2019. Χωρίς να χάσει την εµπιστοσύνη της πλειοψηφίας των πολιτών ούτε στις εκλογές ούτε στις δηµοσκοπήσεις. Είναι µια διακυβέρνηση λειτουργική και όχι θεαµατική ως προς τους λόγους και τις διακηρύξεις. Κινείται µε την εµπέδωση µετρήσιµων, µη αµφισβητούµενων, θετικών αποτελεσµάτων. Είναι µια απολύτως αξιόπιστη διακυβέρνηση στο µοντέλο «το είπαµε, το κάναµε».

Αυτό που ο πρωθυπουργός είπε από τη ∆ΕΘ προς όλους τους πολίτες είναι κάτι πολύ συγκεκριµένο. «Είµαστε εδώ αποφασισµένοι να προχωρήσουµε µε µια “κοινωνική συµφωνία προόδου και ευηµερίας”, που σας προδιαγράφω». Οι πολίτες µε µία ψήφο έχουν να προκρίνουν σταθερότητα για τη χώρα και τη ζωή τους, µε έναν ηγέτη, ένα κόµµα, µια στρατηγική που θα γνωρίζουν. Χωρίς ρίσκο και ερωτήµατα τι θα συµβεί την επόµενη µέρα, αφού κλείσουν οι κάλπες. 

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή