Η Τουρκία έχει κλιµακώσει την ένταση µε την Ελλάδα µετά και την υπογραφή της συµφωνίας για την διάρθρωση του αµυντικού θόλου «Ασπίδα του Αχιλλέα», επαναλαµβάνοντας και τις ευθείες αµφισβητήσεις της, πέραν κάθε νοµικού πλαισίου, για την εθνική κυριαρχία νησιών του Αιγαίου. Η Τουρκία δείχνει σε ένα πρώτο πλάνο ότι θέλει να επιβάλει µια «φινλανδοποίηση» και σχέση µειωµένης κυριαρχίας της Ελλάδας, είτε πρόκειται για ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ηλεκτρικά καλώδια, είτε για τη χωροταξία νησιών του Αιγαίου, είτε πρόκειται για στρατιωτικούς εξοπλισµούς και συµµαχίες, είτε ακόµη και για εσωτερικούς νόµους χωροταξίας για τον Τουρισµό, τις ΑΠΕ ή τη βιοµηχανία.

Παράλληλα, η Τουρκία προτίθεται να φέρει προς νοµοθέτηση στη δική της εθνοσυνέλευση την αυθαίρετη θεώρηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» εντός του Οκτωβρίου, κάτι σαν casus belli 2, προκείµενου να πιέσει όλες τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και όχι µόνον την Ελλάδα ή την Κύπρο σε αδράνεια ως προς τη χάραξη των ΑΟΖ τους. Ταυτόχρονα η Άγκυρα επιθυµεί να της αναγνωρισθεί µια θαλάσσια ζώνη κυριαρχικών της δικαιωµάτων που θα ξεκινά από τις ηπειρωτικές της ακτές και θα κινείται εγκάρσια στην Ανατολική Μεσόγειο µέχρι τη Λιβύη. Τα όρια, δηλαδή, της ∆υτικής Μεσογείου. Η Τουρκία έχει κηρύξει Ψυχρό Πόλεµο στην τριµερή συµµαχία Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και στις επιλογές περιφερειακής και όχι µόνον εθνικής ασφάλειας που προωθούνται. Μέρος αυτών είναι και η διάταξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα» για την ελληνική επικράτεια ή η προµήθεια αντιπυραυλικών συστηµάτων, ισραηλινής τεχνολογίας από την Κύπρο. Η Τουρκία έχει από τη µια στοχοποιήσει το Ισραήλ ως αντίπαλο και «άξονα του κακού» στη ζώνη της Μέσης Ανατολής και από την άλλη την τριµερή, στην οποία συµµετέχουν και στηρίζουν οι Αµερικάνοι, ως µία αντι-τουρκική ενότητα.

Τα όσα εξελίσσονται στη συµµαχία της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ είναι απολύτως εναρµονισµένα µε τις επιλογές που ενθαρρύνει η Ουάσιγκτον για τους συµµάχους της. Αυξάνουµε τα κονδύλια για την άµυνα, αναβαθµίζουµε τις συνθήκες σταθερότητας και περιφερειακής σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, συγκροτούµε οικοσύστηµα συνεργασίας και ανταλλαγής τεχνολογιών και συγκρότησης δικτύων ενεργειακών και άλλων. Η Τουρκία δηλώνει ότι κινδυνεύει από το Ισραήλ και την τριµερή να περικυκλωθεί. Αναδεικνύει ουσιαστικά τις θεωρίες του εθνικοσοσιαλισµού περί «ζωτικού χώρου». Ούτε όµως µε τέτοιου τύπου, απαράδεκτα θεωρητικά, αλλά και υπό την ιδιότητά της ως µέλος του ΝΑΤΟ, επιχειρήµατα µπορεί να δικαιολογήσει τις επιλογές της.

Το «βάθος» της Τουρκίας και η ασφάλειά της είναι στην Ανατολία και τις διαδροµές του Καυκάσου, πέραν της Μαύρης Θάλασσας. Στην Ανατολική Μεσόγειο το εύρος της είναι πιο περιορισµένο, αλλά και πάλι συνεκτικό µε δεδοµένο ότι ελέγχει το πέρασµα των ∆αρδανελίων. Από τη στιγµή που οι Αµερικανικές πολιτικές και η συγκυρία τη διευκόλυναν, σε σχέση µε την προοπτική ίδρυσης Κουρδικού Ανεξάρτητου κράτους σε εδάφη που συναντιούνται η Τουρκία, η Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, η Άγκυρα θα πρέπει να βάλει στο συρτάρι τις αυθαιρεσίες περί «Γαλάζιας Πατρίδας» και να φροντίσει τα του «οίκου» της. Εντός της ιδιοκτησίας του κράτους της δηλαδή, κινούµενη ταυτόχρονα γεωπολιτικά στις ζώνες που την αφορούν. Αντί γι’ αυτό η Τουρκική στρατηγική επιχειρεί να µεταφέρει την ένταση που επικρατεί στη ∆υτική Ασία στη βάση και του πολέµου µε το Ιράν στην Ανατολική Μεσόγειο και να ανοίξει µέτωπο µε την Ελλάδα ή και την τριµερή. Οι Αµερικανοί είναι σαφείς από την πλευρά τους σχετικά µε την τριµερή που στην ουσία είναι 3+1 µαζί µε αυτούς.

Αρχικά και µε δεδοµένη την κλιµακούµενη ένταση που καλλιεργεί η Τουρκία στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, σχολίασε η Αµερικανίδα πρέσβης στην Αθήνα, Κίµπερλι Γκιλφόιλ: «δεν αφήνουµε τους συµµάχους µας εκτεθειµένους». Στη συνέχεια υπήρξε σχόλιο από τον εκπρόσωπο τύπου του Στέιτ Ντιπάρτµεντ απαντώντας σε σχετικό ερώτηµα του ΑΠΕ-ΜΠΕ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα»: «Οι Ηνωµένες Πολιτείες χαιρετίζουν τη συνεργασία µεταξύ της Ελλάδας και του Ισραήλ, η οποία προωθεί τους κοινούς µας στόχους στον τοµέα της ασφάλειας».

Η Ουάσιγκτον µιλάει. Η Άγκυρα δεν ακούει…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή