Μπορεί σε επτά ή οκτώ µήνες να έχουµε εκλογές στην Ελλάδα. Αλλά αυτό δεν σηµαίνει ότι η Ιστορία θα σταµατήσει µέχρι να αναλάβει η επόµενη κυβέρνησή µας. Το ίδιο άλλωστε συµβαίνει, για παράδειγµα, στο Ισραήλ. Αυτοί έχουν εκλογές την Τρίτη 27 Οκτωβρίου και µάλιστα µε εκλογικό σύστηµα απλής αναλογικής. Αυτό δεν σηµαίνει ότι την Τετάρτη δεν θα µπορούσε να συµβεί κάτι ανάλογο µε την 11η Σεπτεµβρίου 2001 στις ΗΠΑ. Αυτή τη φορά στο Ισραήλ, µε το αεροπλάνο της Flydubai.

Οι Γάλλοι έχουν προεδρικές εκλογές την άνοιξη του 2027. Η εποχή Μακρόν στα Ηλύσια Πεδία λήγει οριστικά, σύµφωνα µε το συνταγµατικό όριο. Ποια θα είναι η επόµενη ηµέρα για τη στενή µας σύµµαχο στην Ευρώπη, Γαλλία; Ποια θα είναι η επόµενη ηγεσία στον στενό µας σύµµαχο στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Εγγύς Ανατολή και γενικότερα στην επιρροή στον κόσµο, Ισραήλ; Ποιος θα είναι ο συσχετισµός στο Κογκρέσο για τη διοίκηση Τραµπ µετά τις ενδιάµεσες εκλογές στις ΗΠΑ, στις αρχές Νοεµβρίου; Ολα αυτά είναι ερωτήµατα που θα βρουν τις απαντήσεις τους; Οπως τελικά και το ερώτηµα ποια θα είναι η ηγεσία στην Ελλάδα στον χρονικό ορίζοντα µέχρι το 2031.

Ακριβώς επειδή η ισορροπία, στους συγκεκριµένους µάλιστα ταραχώδεις καιρούς, µεταβάλλεται κάθε ηµέρα που έρχεται, κάτι αντίστοιχο µε το κλασικό «Κάθε ηµέρα, µια άλλη ηµέρα», η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει να επενδύει στις διεθνείς και περιφερειακές συµµαχίες της και να τις κεφαλαιοποιεί. Στη συντριπτική τους πλειονότητα, και µάλιστα αυτές που προσδιορίζονται ως του «στενού πυρήνα», είναι στρατηγικού και µόνιµου χαρακτήρα. Και αυτό είναι εξέχουσας σηµασίας, γιατί οι συµµαχίες της Ελλάδας είναι δηµοκρατικές χώρες. Αρα οι ηγεσίες κατά καιρούς και µέσω των συνταγµατικών διαδικασιών θα αλλάζουν. Αλλά τα κοινά συµφέροντα και οι συγκλίσεις θα πρέπει να παραµένουν σταθερές. Να υπηρετούνται και να κεφαλαιοποιούνται σε κάθε φάση της πορείας προς την επόµενη περίοδο.

Για την Ελλάδα, στην παρούσα φάση, αυτό το τόσο οµιχλώδες και βροχερό φθινόπωρο, µε τις µεγάλες κρίσεις και τους χωρίς µεγάλες πιθανότητες αναστολής πολέµους στο άµεσο µέλλον, η εµπέδωση των Συµφωνιών του Αβραάµ, που ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ το 2018, κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρίας του Ντ. Τραµπ, θα πρέπει να προωθηθεί και να αποκτήσει δοµή και επάρκεια. Ηδη τώρα που η απειλή του Ιράν έγινε πραγµατικότητα µέσα από τα κύµατα που άπλωσε για τις οικονοµίες και τις κρίσιµες υποδοµές σωρείας κρατών της περιοχής, µουσουλµανικών στη βάση τους και όχι µόνον εναντίον του Ισραήλ, οι µυστικές συναντήσεις πολλών δρώντων µέσα στο πλαίσιο των επίδοξων Συµφωνιών του Αβραάµ έχουν πυκνώσει. Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Οµάν, Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, Κατάρ, Αίγυπτος και Ιορδανία συζητούν µε το Ισραήλ για την ασφάλειά τους όχι µόνον τώρα, που εξελίσσεται η ένταση µε το Ιράν, αλλά και για την επόµενη ηµέρα στη ∆υτική Ασία, µέχρι το βάθος της Ινδίας. Στις ίδιες διαβουλεύσεις, από το µέτωπο της Αφρικής συµµετέχει το Μαρόκο, ενώ οργανώνεται η σταθεροποίηση του Λιβάνου και η επόµενη ηµέρα του failed state Λιβύη, µε την επικράτηση στην ηγεσία της µέσω εκλογών του Σαντάµ Χαφτάρ. Η απόπειρα πειρατείας στο αεροπλάνο της εταιρείας των Εµιράτων Flydubai, όπως και το µακελειό της «Χαµάς» στο Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023, αυτό είχε ως στόχο: να διαταράξει τις συγκεκριµένες εξελίξεις. Αυτή τη φορά δεν το πέτυχε.

Η Ελλάδα είναι επενδεδυµένη γεωπολιτικά, οικονοµικά, ενεργειακά, ναυτιλιακά σε αυτή την αρχιτεκτονική στην Ανατολή και τον Νότο. Και, από την άλλη, την Τρίτη 6 Οκτωβρίου θα βρίσκεται στην Αθήνα για τον 6ο γύρο του στρατηγικού διαλόγου, διµερώς, ο υπουργός Εξωτερικών και σύµβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Μ. Ρούµπιο.

Οι Συµφωνίες του Αβραάµ αποκτούν δυναµική και συνδέονται για την Ελλάδα µε τη γεωστρατηγική του Κάθετου ∆ιαδρόµου, τα δύο καλώδια ηλεκτρισµού, την επάρκεια και την ισχύ της χώρας, που τελικά αποτελούν και την πλέον πειστική αποτροπή απέναντι στην Τουρκία. Η Ιστορία παρακολουθεί τις εκλογές, αλλά δεν καθορίζεται στην εξέλιξή της από την αναµονή αυτών.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»