Παρακολουθώντας τα αιτήματα που εκπρόσωποι των αγροτών αναπτύσσουν σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, γίνονται αναπόφευκτα κάποιες συγκρίσεις, συνειρμικά. Μεταξύ των απαιτήσεών τους είναι, εκτός από το φθηνό πετρέλαιο και το ρεύμα της ΔΕΗ, να μην πληρώνουν ΦΠΑ και να τυγχάνουν αναπλήρωσης εισοδήματος. Δηλαδή το κράτος -και κατ’ ουσίαν εμείς ως φορολογούμενοι- να τους συμπληρώνουμε το εισόδημα που τους λείπει!

Κατ’ αρχάς το να μην πληρώνουν ΦΠΑ σημαίνει ότι το κράτος θα στερηθεί κάποια έσοδα, τα οποία -θεωρητικά τουλάχιστον αλλά όχι και τόσο- θα κατευθύνονταν, κατά ένα μέρος, σε ενίσχυση πληθυσμιακών ομάδων που έχουν ανάγκη. Πέραν του ότι η απαλλαγή μιας επαγγελματικής τάξης από τις φορολογικές της υποχρεώσεις αντίκειται και στο Σύνταγμα, στο μέτρο που όλοι οι πολίτες είναι ίσοι.

Όσον αφορά την αναπλήρωση εισοδήματος σε συνδυασμό με την απαλλαγή από τον ΦΠΑ, βλέπουμε ότι αυτό που ζητείται είναι αφενός το κράτος να εκταμιεύσει ποσά, αφετέρου να στερηθεί άλλα. Και ο συνδυασμός αυτός είναι σε βάρος του δημοσίου ταμείου. Οπότε στο σημείο αυτό αξίζει να γίνονται κάποιες συγκρίσεις που ίσως αποβούν σε βάρος του αγροτικού κόσμου. Λ.χ. γιατί αυτή η αναπλήρωση εισοδήματος καθώς και άλλες παροχές που περιορίζουν το κόστος ζωής να μη δοθούν σε επαγγελματικές τάξεις που είναι εν τη πράξει χρησιμότερες των αγροτών, όπως λ.χ. οι γιατροί και οι νοσηλευτές που σώζουν ζωές, ή για την πρόσληψη και άλλων από αυτή την επαγγελματική τάξη που θα μπορούσαν να στελεχώσουν Κέντρα Υγείας σε ακριτικές περιοχές και νησιά όπου υπάρχει έλλειψη; Γιατί να μην τύχουν ενίσχυσης δάσκαλοι και καθηγητές που από τα χέρια τους βγαίνει η αυριανή κοινωνία και οι οποίοι στην κυριολεξία πένονται με τους μισθούς πείνας που παίρνουν;

Αντιθέτως οι αγρότες προσφέρουν πολύ λιγότερα στην κοινωνία, αν σκεφτεί κανείς πόσα εισαγόμενα προϊόντα είμαστε υποχρεωμένοι να αγοράζουμε επειδή η ελληνική παραγωγή είτε δεν επαρκεί είτε δεν τα παράγει. Και η αγροτική ενασχόληση είναι μία επιχείρηση σαν όλες τις άλλες, με τα ανάλογα ρίσκα της. Δεν είδαμε έναν επιχειρηματία που δεν του πήγανε καλά οι δουλειές να επαιτεί και να απαιτεί από το κράτος να του αναπληρώσει όσα έχει χάσει, ή να του σώσει την επιχείρηση!

Ακούσαμε επίσης εμείς οι υπόλοιποι… πληβείοι ότι οι δρόμοι που δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε επειδή είναι κλεισμένοι από τα τρακτέρ είναι αγροτικό δικαίωμα, επειδή αυτοί τους έχουν φτιάξει με τη φορολογία που πληρώνουν και το αίμα τους! Λες και οι δρόμοι φτιάχτηκαν με τη δική τους μειωμένη φορολογία και το περιορισμένο εισόδημά τους για το οποίο ζητούν κρατική αναπλήρωση και όχι με την πολλαπλάσια δική μας φορολογία και ειδικώς μισθωτών και συνταξιούχων, που κατά την πάγια σχετική ορολογία είναι «τα συνήθη υποζύγια»…