Η Ελληνική Επανάσταση μαζί με την αμερικανική και τη γαλλική είναι οι εξεγέρσεις που άφησαν το αποτύπωμά τους στην παγκόσμια ιστορία. Υπό διαφορετικές συνθήκες η καθεμία και με τις περισσότερες δυσκολίες η ελληνική. Η οποία πάντως σε σχέση με τη γαλλική, μπορούμε να πούμε ότι έχει το προνόμιο ότι δεν άφησε κάποιο αρνητικό αποτύπωμα. Διότι η γαλλική μάς κληρονόμησε -κακά τα ψέματα- και την έννοια της τρομοκρατίας. Ελευθερία, Αδελφοσύνη, Ισότητα ήταν οι αρχές της Γαλλικής Επανάστασης. Μπορεί μαζί με το αλυτρωτικό πνεύμα οι αρχές αυτές να ενέπνευσαν την εθνική μας εξέγερση, αλλά στο διάβα του χρόνου της ελεύθερης πορείας μας ως Έθνους είναι αναγκαίο να θέτουμε και το εξής ουσιαστικό ερώτημα: Τις θεμελίωσε τις παραπάνω αυτές αρχές η δική μας Επανάσταση ώστε να ισχύουν στην πορεία του Έθνους μας;

Η Ελευθερία σίγουρα υπάρχει αλλά στρεβλή διότι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εγγίζει τα όρια της ασυδοσίας. Και αυτό διότι. διαχρονικά, μέσα σε αυτά τα 200 και πλέον χρόνια, πολύ δε περισσότερο στα τελευταία 100 χρόνια, η έννοια της Ελευθερίας και δη της κοινωνικής όπως τη θέλησε και η Γαλλική Επανάσταση, στα καθ΄ ημάς αναγνωρίζει μόνο δικαιώματα και καμία υποχρέωση. Την αυτονόητη υποχρέωση την ενστερνίζονται οι ολίγοι, ενώ οι πολλοί απαιτούν μόνο δικαιώματα.

Όσον αφορά την έννοια της Αδελφοσύνης, αυτή από την αρχή της Επανάστασης διερράγη καθώς οι εμφύλιοι στο μέσον του Αγώνα για την ανεξαρτησία, παρ΄ ολίγον να υπονομεύσουν την ίδια την Επανάσταση. Αυτήν την εντός εισαγωγικών «αδελφοσύνη» την κληρονομήσαμε και για τα επόμενα χρόνια, μέσα στα οποία είδαμε να εκτυλίσσονται ανελέητες συγκρούσεις που μίαναν το εθνικό έδαφος με το αδελφοκτόνο αίμα με το οποίο το πότισαν. Η Ισότητα (η άλλη περιζήτητη αρχή) υπάρχει στο μέτρο που μεταξύ των ατόμων δεν την ανατρέπουν βιολογικά αίτια. Αλλά και πάλι αυτή η Ισότητα ανατρέπεται από την ελευθερία χωρίς υποχρεώσεις, όπως προαναφέρθηκε και τη συνεχή προβολή δικαιωμάτων η ικανοποίηση των οποίων αφορά τους ισχυρούς και ειδικότερα αυτούς που έχουν τη δυνατότητα εκβιασμών.

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Και η βασική κληρονομιά από την κατά τα άλλα κορυφαία στιγμή του ελληνικού έθνους υπήρξε ο δανεισμός και η προστασία των ξένων. Ποιος αμφιβάλλει ότι με αυτά τα δύο πρωταρχικά στοιχεία που σφράγισαν την κατά τα άλλα μεγάλη υπόθεση της Παλιγγενεσίας πορευθήκαμε μέχρι σήμερα χωρίς να έχουμε κατορθώσει να απαλλαγούμε τελείως. Ίσως διότι δεν το επιδιώξαμε ή οι αρχικές αυτές καταστάσεις υπήρξαν άκρως βολικές. Διότι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αυτοδυναμία και η αυτάρκεια επιβάλλουν ευθύνες τις οποίες αποδιώχνουμε. Για την ακρίβεια ανάληψη ευθυνών μέχρι το ποθητό αποτέλεσμα, που ακριβώς επειδή δεν επιτυγχάνεται, το βόλεμά μας αυτό το πληρώνουμε κατά καιρούς ακριβά.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή