Ακόμη και σε μεταφυσικές ερμηνείες να βασιστείς σίγουρα δεν μπορείς να βρεις τα αίτια, προφανώς πολύ βαθιά, που οι κοινωνίες έχουν ξεφύγει. Το αστυνομικό δελτίο είναι πλέον γεμάτο και οι ειδήσεις του αφήνουν τον κόσμο με ανατριχιαστικές απορίες. Διαβάζουμε συνεχώς για γυναικοκτονίες, που αποτελούν ασφαλώς τη σίγουρη διέξοδο ψυχικά διαταραγμένων προσώπων που χρόνια ίσως κρύβουν τη σκοτεινή τους πλευρά πίσω από τη μάσκα ενός κανονικού ανθρώπου. Μέχρις ότου ο σκοτεινός κόσμος τους αποφασίσει «να μιλήσει» με τον μόνο τρόπο που γνωρίζει για την αντιμετώπιση των προσωπικών του προβλημάτων, τα οποία σίγουρα δεν αναγνωρίζει ως τέτοια γιατί καμώνεται τον κανονικό. Όσο κανονικός μπορεί να θεωρηθεί αυτός που σκοτώνει τη μάνα των παιδιών του μπροστά στα ίδια τους τα μάτια! Στην άλλη πλευρά μιας ανώμαλης κοινωνίας διαβάζουμε ότι ιερωμένος και μάλιστα Μητροπολίτης έδειχνε τα γεννητικά του όργανα. Άλλη μία περίπτωση ψυχικά διαταραγμένου, σε άλλο επίπεδο, ο οποίος είναι εξίσου επικίνδυνος με τον δράστη πατέρα, διότι διαθέτει και ποίμνιο. Για να το καθοδηγεί, να του διδάσκει –τρομάρα του- τη διαφορά καλού και κακού, την αγάπη, αλλά ενδεχομένως και την ανωμαλία.

Ένα άλλο είδος κόλασης διαμορφώνουν οι άνθρωποι, ίσως οι διπλανοί μας, που κανείς δεν υποπτεύεται τι κουβαλούν μέσα τους και που ασφαλώς δεν μπορούμε να προβλέψουμε πότε το κακό θα φανερωθεί, με τι θανάσιμο τρόπο και με ποια θύματα. Σε άλλο τόπο, πιο μακριά από μας, δύο γκέι τύποι που είχαν υιοθετήσει ένα μωρό, αφού το κακοποίησαν το σκότωσαν!

Σε άλλο τόπο έγιναν αλλά πόσες κακοποιήσεις τέτοιες δεν γίνονται κι εδώ, χωρίς κανείς να τις μαθαίνει επειδή τα στόματα παραμένουν κλειστά, αλλά και όταν τα θύματα μεγαλώνουν προτιμούν να θάβουν στη σιωπή την κόλαση που πέρασαν ωσάν η σιωπή αυτή να σβήνει από τη μνήμη το τραύμα που κουβαλάει η ψυχή τους.

Πόσα δράματα δεν συντελούνται καθημερινά μέσα στις οικογένειες αφήνοντας πληγές που δεν κλείνουν και που ακριβώς επειδή παραμένουν ανοικτές επηρεάζουν συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» αυτών που τις άνοιξαν; Ο άνθρωπος είναι το ζώο με λογική που μπορεί και συμπεριφέρεται παράλογα. Το ζώο με συναισθήματα που το πάθος και η εγωπάθειά του τα στραγγίζουν. Και ο τρόπος πλέον που οργανώνουμε τις ζωές μας, οι επιδράσεις και επιρροές που δεχόμαστε από τα επιτεύγματά μας, κυρίως τα τεχνολογικά και την «τέχνη» που αυτά προβάλουν, είναι το τοξικό περιβάλλον που τελικώς μας κατευθύνει.

Οι γυναίκες που δολοφονήθηκαν δεν θα επιστρέψουν. Και τα παιδιά που κακοποιήθηκαν ασφαλώς και δεν θα συνέλθουν. Και η κοινωνία θα συνεχίζει την πορεία της χωρίς το παρελθόν της να μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε ότι βαδίζει προς το καλύτερο, μιας και η ποιότητά της συνεχώς διολισθαίνει προς το χειρότερο.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή