Πυρηνικά... πλήγµατα
Γύρω - γύρω όλοι
Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν ήξερα τι είναι, όταν το άκουσα, "πυρηνική οικογένεια", διότι αυτό που ήταν γνωστόν τοις πάσι ήταν η πυρηνική ενέργεια, το πυρηνικό υποβρύχιο και βεβαίως τα πυρηνικά όπλα για τα οποία κατά καιρούς γίνονται διεθνείς διασκέψεις προκειμένου ή να καταργηθούν ή να μη χρησιμοποιηθούν ποτέ.
Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να αντιληφθώ -και αισιοδοξώ ότι μαζί με εμένα δεν αντιλαμβάνονται και άλλοι- διάφορους νεολογισμούς που ενώ χρησιμοποιούνται με τη δέουσα σοβαροφάνεια δεν αποτελούν παρά σύγχρονες αρλούμπες που σκοπεύουν να καλύψουν κάτι ή να έχουν τόσο ευρεία, υποτίθεται, έννοια ώστε να χωράει σ΄ αυτήν καθετί, επί αιώνες ανορθόδοξο.
Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν ήξερα τι είναι, όταν το άκουσα, «πυρηνική οικογένεια», διότι αυτό που ήταν γνωστόν τοις πάσι ήταν η πυρηνική ενέργεια, το πυρηνικό υποβρύχιο και βεβαίως τα πυρηνικά όπλα για τα οποία κατά καιρούς γίνονται διεθνείς διασκέψεις προκειμένου ή να καταργηθούν ή να μη χρησιμοποιηθούν ποτέ. Πρόκειται για έκφραση που πρωτοειπώθηκε τη δεκαετία του ’50 και βεβαίως, όπως πολλά καινοτόμα πράγματα αλλά περισσότερες ανοησίες που γίνονται του συρμού, προέρχεται από την πέραν του Ατλαντικού όχθη. Την Αμερική ασφαλώς. Τώρα, όπως αντιλαμβάνεται κανείς, η σχετική έννοια του όρου αποβλέπει στο να περιλαμβάνει ως οικογένεια το να υπάρχουν δύο γονείς και τα παιδιά τους, συνήθως. Αυτό το «συνήθως» έχει τη σημασία του, διότι εννοεί ετερόφυλα ζευγάρια να αποτελούν τους γονείς, αλλά, ας είμαστε μεγάθυμοι, μπορεί να είναι και άτομα του ιδίου φύλου. Εκεί βρίσκεται η ουσία.
Εξίσου ουσιαστικό είναι να αξιολογήσουμε αυτές τις σύγχρονες λεξιπλασίες που αποβλέπουν στο να καλύψουν κάτι, να δικαιολογήσουν κάτι ή να ωραιοποιήσουν κάτι. Άσος σε αυτές και πρωτοπόρος στα ελληνικά πράγματα υπήρξε ο Ανδρέας ο αείμνηστος (ένας είναι ο Ανδρέας), ο οποίος για να αποφεύγει να τον πάρουν με τις πέτρες επειδή κάθε λίγο και λιγάκι ανασχημάτιζε την κυβέρνησή του για να είναι όλοι ευχαριστημένοι, είχε επινοήσει τη λέξη «αναδόμηση» αντί «ανασχηματισμός». Χώρια που έλεγε «μη πόλεμος» για να δικαιολογήσει υποχωρητικότητες.
Μιας και λοιπόν προείπαμε ότι η μόδα των λεξιπλασιών, χάριν μιας πολιτικά ορθής κατάστασης, μας έρχεται από την Αμερική να θυμίσουμε ότι μας επιβλήθηκε και το «έγχρωμος» αντί για το «μαύρος». Βεβαίως μπορεί να καταντάει αστείο το να προσπαθείς να μεταφράσεις το παλαιό ωραίο τραγούδι «Black magic woman», σε γυναίκα της έγχρωμης αντί της μαύρης μαγείας. Ή αντί για μαύρη μαγική γυναίκα, ως άλλη εκδοχή μετάφρασης, έγχρωμη μαγική γυναίκα. Και οι δύο εκδοχές μπορεί να ισχύουν μεταφραστικώς, διότι η αγγλική δεν είναι και πολύ σαφής γλώσσα, καθώς πολύ σοφά μάλιστα είχε πει ο μακαρίτης ο Γιάννης ο Διακογιάννης, μεταδίδοντας έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, ότι στα αγγλικά, γράφεις ελαστίκ και προφέρεις καουτσούκ!
Αντιστοίχως στην ελληνική έχει καθιερωθεί το Ρομά, ούτε καν το αθίγγανος, ακόμη και όταν γύφτοι κλέβουν καλώδια της ΔΕΗ για να πάρουν τον χαλκό. Όλα κι όλα. Δεν πρέπει να προσβάλλουμε ανθρώπινες προσωπικότητες. Άλλωστε και αυτοί θα μπορούσαν να αποκαλούνται και «πυρηνική φυλή», αφού ακάματοι στο κλέψιμο και σε πιο σύγχρονες απατεωνιές, όπως λ.χ. υπάλληλοι του ΔΕΔΔΗΕ, κρύβουν τόση ενέργεια μέσα τους που αντιστοιχεί στην πυρηνική...
Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή