Οι καλοκαιρινές εκδηλώσεις του ΟΠΑΝΔΑ δεν ήταν μόνο ευκαιρία για να δημιουργήσουν και να πληρωθούν καλλιτέχες, αλλά και για να αναβιώσει ο Καραγκιόζης και να μεταφερθεί η ακαταμάχητη γνωριμία του σε αυτήν τη γενιά. Ο θίασος του Σωτήρη Χαρίδημου, ωσάν άλλος Αυλωνίτης με τη λατέρνα του, αλλά και με ένα συνεχή, αέναο και ανερμάτιστο φόρο μνήμης στον Ευγένιο Σπαθάρη, τον εμβληματικό ερμηνευτή του Καραγκιόζη, με τον μπερντέ του σε χέρια και ώμους περιπλανιόταν στις συνοικίες της Αθήνας και άφηνε τους πιτσιρικάδες με το στόμα ανοιχτό. Είναι για τους ηθοποίους, όπως ο Κωνσταντίνος Κουτσουμπλής, ένας 41χρονος καλλιτέχνης του θεάτρου σκιών, αλλά και διπλωματούχος ναυπηγός-μηχανολόγος μηχανικός του ΕΜΠ, πώς η τεχνολογία δεν αποσπά την προσοχή τους. Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, η σαγήνη που ασκεί αυτός ο λαϊκός ήρωας, που ούτε η χρήση της λέξης στην καθημερινότητα κατάφερε να αναχαιτίσει την αξία του, αφήνει τα παιδιά ενεά. 

Διαβάστε: Ο Νίκος Τζιβελέκης στα Παραπολιτικά: "Ο Καραγκιόζης… by night" επιστρέφει για ενήλικες στο Θέατρο Άβατον - "Δεν είναι πείραμα, είναι πρόταση"

Σύμμαχος του Καραγκιόζη τα... social media 

Ο Καραγκιόζης έχει, κατά τον Κωνσταντίνο Κουτσουμπλή, για σύμμαχο τα social media. Τόνισε στο orangepress: «Όταν πρωτοξεκίνησα, το 1998, που δεν ήταν διαδεδομένα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φαινόταν αρκετά παράξενο στους συμμαθητές και στους συμφοιτητές μου στο Πολυτεχνείο πώς ένα παιδί ασχολείται με το θέατρο σκιών. Πάντα όμως τους έφερνα στις παραστάσεις μου». Εν συνεχεία, τονίζει ότι η τεχνολογία, όχι απλώς δεν επεσκίασε αλλά, επανέφερε ως διαχρονικό στοιχείο τον Καραγκιόζη: «Από την άνοδο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του youtube, βλέπουμε μια τεράστια άνθιση. Είναι μαγικό πώς ένα παιδί, ενώ μπορεί να κρατά ένα τάμπλετ, όταν βρεθεί σε μια πλατεία προσηλώνεται στον μπερντέ. Τα παιδιά πλέον έχουν εύκολη πρόσβαση στις παλιές παραστάσεις, ξέρουν τους ήρωες απ' έξω, τα τραγούδια, τις ατάκες. Ξέρουν από πριν ποιος είναι ο Μπάρμπα Γιώργος, ο Νιόνιος, ο Μορφονιός. Αυτό από τη μία μας ενθουσιάζει και από την άλλη μας βάζει καλλιτεχνικά εμπόδια, γιατί πρέπει να βρίσκουμε καινούργιες ατάκες και ιστορίες για να τα εντυπωσιάσουμε».



Ο... multitasker καραγκιοζοπαίκτης

Η διαχρονική αξία του Καραγκιόζη βασίζεται στην αμεσότητα της ζωντανής επικοινωνίας και την ευελιξία του λόγου: «Ο λόγος γεννιέται και πεθαίνει εκείνη την ώρα, είναι προφορική παράδοση. Υπάρχει η σκαλέτα στο μυαλό μας και ανάλογα με το κοινό πετάμε τις ανάλογες ατάκες. Ένας καραγκιοζοπαίχτης την ώρα της παράστασης είναι ηθοποιός, αλλά παράλληλα είναι σκηνοθέτης, σεναριογράφος, σκηνογράφος και φιγουροποιός».

Παράλληλα, όπως λέει, «κατασκευάζουμε μόνοι μας τις φιγούρες. Είτε είναι από χαρτόνι είτε από δέρμα αγελάδος, που μπορεί να χρειαστεί έως και επτά μήνες για να ολοκληρωθεί μια κατασκευή. Είναι μια συνολική καλλιτεχνική δημιουργία» συμπληρώνει.

Πίσω από αυτή τη διαδρομή βρίσκεται και μια προσωπική, οικογενειακή σύνδεση. «Ο παππούς μου ήταν από ναυτική οικογένεια, είχε τρεχαντήρια δικά του που τα κατασκεύαζε μαζί με τον πατέρα του και τα αδέρφια του. Του άρεσε πάρα πολύ το θέατρο σκιών, ήταν ερασιτέχνης, εραστής της τέχνης. Πήγαινε τη μητέρα μου και τις αδερφές της στον Καραγκιόζη και με τα τραγούδια των ηρώων τις κοίμιζε» περιγράφει. «Εγώ πήρα αυτές τις δύο ιδιότητες, του ναυπηγού και του καραγκιοζοπαίχτη, σε επαγγελματικό επίπεδο. Το παράδοξο όμως είναι ότι είναι ο μοναδικός από την οικογένειά μου που δεν πρόλαβα να γνωρίσω, καθώς πέθανε έξι μήνες πριν γεννηθώ». Ο 41χρονος καλλιτέχνης έδωσε το 1998, στην ηλικία των 13, την πρώτη παράστασή του.