Γάζα: Τα μωρά ενός κατώτερου θεού - Η επιστροφή της Μπισάν στην οικογένειά της και η μητέρα του Ιμπραχίμ, που "πέθανε από τον καημό της"
Τα νήπια που επιστρέφουν σε έναν αλλαγμένο κόσμο
Τα μωρά του πολέμου στη Γάζα αποχωρίστηκαν ετσιθελικά τους γονείς τους και τώρα επιστρέφουν σε μια εξίσου ή ακόμα πιο δύσκολη πραγματικότητα
Συμπληρώνονται τρία χρόνια την προσεχή Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου, από τη φερόμενη ως επίθεση της Χαμάς στο φεστιβάλ που άρχισε τον πόλεμο στη Γάζα. Οι ισραηλινές επιθέσεις, που ως στόχο είχαν την εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης, επέφεραν και τον αφανισμό αμάχων. Επίσης, την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις υπογραφές του σχεδίου για την κατάπαυση πυρός. Ούτε αυτό, ωστόσο, σταμάτησε τις επιθέσεις. Αρχής γενομένης του Σαββάτου, 11 Οκτωβρίου 2025, η επιδίωξη της κατάπαυσης έγιναν ένα υπογεγραμμένο ανέκδοτο. Σε αυτόν τον φρικώδη κόσμο των μεγάλων, μωρά μετακινήθηκαν από το φθινόπωρο του 2023 και εντεύθεν. Κάποια από αυτά ήγγικεν η ώρα να επιστρέψουν στη Γάζα. Όπως η Μπισάν, που είναι καθαρό παιδί του πολέμου. Η γέννησή της υπήρξε άγαρμπη και πρόωρη, έξι εβδομάδες νωρίτερα, κυρίως λόγω αεροπορικής επιδρομής.
Διαβάστε: Μακρόν στον ΟΗΕ για Γάζα και Δυτική Όχθη: "Ένα θέαμα που μας ντροπιάζει όλους"
Η Μπισάν μεταφέρθηκε, έπειτα από μερικές εβδομάδες, στην Αίγυπτο με ασθενοφόρο. ήταν σε θερμοκοιτίδα και επρόκειτο για το ένα από τα 29 μωρά πρόωρα γεννημένα που απομακρύνθηκαν μονάδας νεογνών, καθώς η ισραηλινή απειλή πλησίαζε ολοένα και εγγύτερα. Από αυτά τα μωρά, επιβίωσαν τα 22. Η Μπισάν έκανε τα πρώτα βήματά της σε νοσοκομεία της Αιγύπτου ή ένα κέντρο φροντίδας. Η μητέρα της έκανε ό,τι μπορούσε για να είναι δίπλα της. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την ελπίδα της επανασύνδεσης. Όποτε έβρισκε ίντερνετ, καλούσε το μωρό της με βιντεοκλήση. Ωστόσο, το κοριτσάκι δεν την αναγνώρισε κατευθείαν. Αντιθέτως, όποια γυναίκα ήταν καλή μαζί του, την φώναζε «μαμά». Το νήπιο δεν επέστρεψε, ωστόσο, σε έναν κόσμο που βασιλεύει η ειρήνη. Η Σουντούς λέει ότι ο φόβος την παγώνει, σε κάθε επίθεση. Στην πρώτη έμεινε στήλη άλατος για αρκετά λεπτά. Επίσης, ότι τρομάζει πια με το παραμικρό, ακόμα κι αν σκάει μπαλόνι δίπλα της. «Η ζωή της άλλαξε. Η ζωή της είναι πλέον το να κοιμάται και να ξυπνά με τον ήχο των εκρήξεων, με τον ήχο των πολυάριθμων επιθέσεων και πυραύλων», λέει η μητέρα της.
Ο Ιμπραχίμ βρίσκεται με τον πατέρα του, ο οποίος, όμως, αντιμετωπίζει ζητήματα με τη σχέση του με το 2,5 ετών αγόρι: «Υποτίθεται ότι θα με φώναζε μπαμπά. Σήμερα, δεν λέει καν μπαμπά, ή κάτι άλλο. Του λέω να έρθει και με αγνοεί».
Χρειάζεται, λοιπόν, χρόνος. Κάποιες ημέρες, η Μπισάν και η Σούντους πηγαίνουν βόλτα στην παραλία της Γάζας. Πρόσφατα, κρατιόντουσαν χέρι-χέρι ενώ περπατούσαν εκεί που έσκαγε το κύμα. Η Μπισάν είχε ένα πλατύ χαμόγελο ενώ κοιτούσε τον ορίζοντα. Τα βράδια είναι δυσκολότερα, αλλά τις φέρνουν ακόμα πιο κοντά, λέει η Σούντους. Όταν ακούγονται εκρήξεις στο μέσο της νύχτας, η Μπισάν ξυπνά και αναζητά τη φροντίδα της μητέρας της.
«Η Μπισάν άρχισε να καταλαβαίνει ποια είναι πραγματικά η μαμά, ποια είναι πραγματικά η δική της μαμά», δήλωσε η Σούντους: «Είμαι το μοναδικό πρόσωπο που είναι παρόν στη ζωή της. Είμαι αυτή που την ταΐζει, της αλλάζει ρούχα, της χτενίζει τα μαλλιά και παίζει μαζί της».
Πηγή φωτογραφίας: Unicef
Διαβάστε: Μακρόν στον ΟΗΕ για Γάζα και Δυτική Όχθη: "Ένα θέαμα που μας ντροπιάζει όλους"
Γάζα: Η επιστροφή έπειτα από μια Οδύσσεια
Η Μπισάν επέστρεψε στη Γάζα τον Μάρτιο του 2026, ως ένα από τα 10 νήπια αποστολής που βοήθησε ο ΟΗΕ, σε διάστημα εκεχειρίας, χωρίς να ξέρει ότι η παραμικρή ανάσα της σε αυτόν τον κόσμο είναι ένα μικρό θαύμα. Η μητέρα της, Σουντούς αλ-Κουρντ, που την γέννησε νωρίτερα, θρήνησε το χαμό της αδελφής της όταν ισραηλινή επίθεση διέλυσε το σπίτι της οικογένειας στην Μπέιτ Λάχια. Η μητέρα τραυματίστηκε και ο μόνος τρόπος να σωθεί ήταν να γεννήσει το παιδί ενάμιση μήνα νωρίτερα.Η Μπισάν μεταφέρθηκε, έπειτα από μερικές εβδομάδες, στην Αίγυπτο με ασθενοφόρο. ήταν σε θερμοκοιτίδα και επρόκειτο για το ένα από τα 29 μωρά πρόωρα γεννημένα που απομακρύνθηκαν μονάδας νεογνών, καθώς η ισραηλινή απειλή πλησίαζε ολοένα και εγγύτερα. Από αυτά τα μωρά, επιβίωσαν τα 22. Η Μπισάν έκανε τα πρώτα βήματά της σε νοσοκομεία της Αιγύπτου ή ένα κέντρο φροντίδας. Η μητέρα της έκανε ό,τι μπορούσε για να είναι δίπλα της. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την ελπίδα της επανασύνδεσης. Όποτε έβρισκε ίντερνετ, καλούσε το μωρό της με βιντεοκλήση. Ωστόσο, το κοριτσάκι δεν την αναγνώρισε κατευθείαν. Αντιθέτως, όποια γυναίκα ήταν καλή μαζί του, την φώναζε «μαμά». Το νήπιο δεν επέστρεψε, ωστόσο, σε έναν κόσμο που βασιλεύει η ειρήνη. Η Σουντούς λέει ότι ο φόβος την παγώνει, σε κάθε επίθεση. Στην πρώτη έμεινε στήλη άλατος για αρκετά λεπτά. Επίσης, ότι τρομάζει πια με το παραμικρό, ακόμα κι αν σκάει μπαλόνι δίπλα της. «Η ζωή της άλλαξε. Η ζωή της είναι πλέον το να κοιμάται και να ξυπνά με τον ήχο των εκρήξεων, με τον ήχο των πολυάριθμων επιθέσεων και πυραύλων», λέει η μητέρα της.
Πέθανε χωρίς να τον ξαναδεί
Δεν επέστρεψαν όλα τα μωρά, ωστόσο, στις μητέρες τους στη Γάζα. Ο μικρός Ιμπραχίμ, ένα από τα 11 πρόωρα γεννημένα που τα πήραν στην Αίγυπτο τον Νοέμβριο του 2023, επίσης επέστρεψε φέτος, ωστόσο, δεν βρήκε τη μητέρα του. Η Ισραά Μπαντρ δεν άντεξε τη φυγή του γιου της, που γέννησε στον όγδοο μήνα. Από το έρεβος της κατάθλιψης που βυθίστηκε, δεν βγήκε ποτέ. Παρέδωσε ψυχή και πνεύμα τον Δεκέμβριο του 2023. Ο σύζυγός της, Τζάμπρι Μπαντρ, δήλωσε ότι οι γιατροί «μας είπαν ότι πέθανε από τον καημό της και τη στεναχώρια της». «Από τότε που το μωρό ήταν στην κοιλιά της, εκείνη τον σκεφτόταν, ονειρευόταν ότι τον κρατούσε στην αγκαλιά της, ότι έπαιζε μαζί του, και φανταζόταν πώς θα είναι να είναι μητέρα», δήλωσε.Ο Ιμπραχίμ βρίσκεται με τον πατέρα του, ο οποίος, όμως, αντιμετωπίζει ζητήματα με τη σχέση του με το 2,5 ετών αγόρι: «Υποτίθεται ότι θα με φώναζε μπαμπά. Σήμερα, δεν λέει καν μπαμπά, ή κάτι άλλο. Του λέω να έρθει και με αγνοεί».
Βόλτα στην παραλία
Για τον Ιμπραχίμ, ο Αραφάτ Αμπού Μασαγίκ, ειδικός σε θέματα ψυχικής υγείας από τη Γάζα, δήλωσε ότι, έπειτα από δύο χρόνια χωρισμού, είναι πολύ λογικό ότι θα χρειαστεί χρόνος να δημιουργηθεί δεσμός μεταξύ των γονέων και των παιδιών. Η Μπισάν, ο Ιμπραχίμ και τα άλλα μωρά «όχι μόνο στερήθηκαν το μητρικό γάλα, αλλά και την αγκαλιά της μητέρας τους και την συναισθηματική ανάπτυξη που έρχεται μαζί με αυτή», δήλωσε ο Αμπού Μασαγίκ.Χρειάζεται, λοιπόν, χρόνος. Κάποιες ημέρες, η Μπισάν και η Σούντους πηγαίνουν βόλτα στην παραλία της Γάζας. Πρόσφατα, κρατιόντουσαν χέρι-χέρι ενώ περπατούσαν εκεί που έσκαγε το κύμα. Η Μπισάν είχε ένα πλατύ χαμόγελο ενώ κοιτούσε τον ορίζοντα. Τα βράδια είναι δυσκολότερα, αλλά τις φέρνουν ακόμα πιο κοντά, λέει η Σούντους. Όταν ακούγονται εκρήξεις στο μέσο της νύχτας, η Μπισάν ξυπνά και αναζητά τη φροντίδα της μητέρας της.
«Η Μπισάν άρχισε να καταλαβαίνει ποια είναι πραγματικά η μαμά, ποια είναι πραγματικά η δική της μαμά», δήλωσε η Σούντους: «Είμαι το μοναδικό πρόσωπο που είναι παρόν στη ζωή της. Είμαι αυτή που την ταΐζει, της αλλάζει ρούχα, της χτενίζει τα μαλλιά και παίζει μαζί της».
Πηγή φωτογραφίας: Unicef
En