Ισραήλ: Ο Νετανιάχου ανακάμπτει σε μια προεκλογική εκστρατεία στην κόψη του ξυραφιού
The Times
Ο Νετανιάχου και ο δεξιός συνασπισμός του έχουν προωθήσει ένα όραμα για το μέλλον του Ισραήλ που είναι εξίσου αδιάλλακτο απέναντι στους φίλους του όσο και απέναντι στους εχθρούς του
Το Ισραήλ είναι εγκλωβισμένο σε έναν φαινομενικά ατελείωτο πόλεμο σε τρία μέτωπα. Η διεθνής του εικόνα βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο όλων των εποχών.
Στο εσωτερικό, έχει διχαστεί βαθιά από διαμαρτυρίες για τα πάντα, από τη δικαστική μεταρρύθμιση έως τη μεταχείριση των ομήρων που κρατούνταν κάποτε στη Γάζα. Οι επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, που συμπληρώνουν αύριο (Τετάρτη) τρία χρόνια, ταπείνωσαν τον υποτιθέμενα απόρθητο μηχανισμό ασφαλείας της χώρας.
Για όλα αυτά, πολλοί Ισραηλινοί –και οι περισσότεροι σύμμαχοι του Ισραήλ ανά τον κόσμο– κατηγορούν έναν μόνο άνθρωπο: τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον πρωθυπουργό και την κυρίαρχη πολιτική φυσιογνωμία της χώρας εδώ και τρεις δεκαετίες.
Ακόμη και στην επίσημη τελετή για την επέτειο χθες (Δευτέρα), ο Νετανιάχου αποδοκιμάστηκε από τον πατέρα ενός θύματος, ο οποίος φώναξε: «Δεν προστατέψατε τον γιο μου».
Κι όμως, παρ' όλα αυτά, η έκβαση των βουλευτικών εκλογών του Ισραήλ αυτόν τον μήνα φαντάζει στους ψηφοφόρους τόσο οικεία όσο και τα γκριζαρισμένα χαρακτηριστικά του ίδιου του Νετανιάχου. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο συνασπισμός του έχει ανακάμψει από μια θέση που πολλοί επικριτές θεωρούσαν ότι τον έφερνε σε σαφές μειονέκτημα και θα μπορούσε επιτέλους να βάλει τέλος στην εποχή του, και πλέον βρίσκεται στήθος με στήθος με την αντιπολίτευση.
Στήθος με στήθος έχει βρεθεί συχνά τις εβδομάδες πριν από την ψηφοφορία στις πολλές εκλογές που έχει αντιμετωπίσει ως επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος Λικούντ. Τις περισσότερες φορές κατάφερε να ανακτήσει ή να διατηρήσει την εξουσία.
Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου έχουν χαρακτηριστεί από πολλούς Ισραηλινούς και δυτικούς παρατηρητές ως οι σημαντικότερες στην ιστορία της χώρας.
Ο Νετανιάχου και ο δεξιός συνασπισμός του έχουν προωθήσει ένα όραμα για το μέλλον του Ισραήλ που είναι εξίσου αδιάλλακτο απέναντι στους φίλους του όσο και απέναντι στους εχθρούς του. Έχουν αρνηθεί να υποχωρήσουν στα περισσότερα βασικά ζητήματα, από τη στρατιωτική κατοχή του μεγαλύτερου μέρους της Γάζας από τη χώρα και τους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη έως το ζήτημα που βρίσκεται στη βάση όλων για τις περισσότερες ξένες κυβερνήσεις: το μέλλον της λεγόμενης λύσης των δύο κρατών.
Όταν η κυβέρνηση των Εργατικών της Βρετανίας ανακοίνωσε κυρώσεις κατά ισραηλινών εταιρειών που δραστηριοποιούνταν σε εποικισμούς της Δυτικής Όχθης, τους οποίους οι περισσότερες χώρες θεωρούν παράνομους, η αντίδραση του Νετανιάχου δεν ήταν να προσπαθήσει να αποκρούσει την κριτική, αλλά να προβεί σε αντίποινα.
Ο Νετανιάχου ισχυρίζεται πλέον ότι η Βρετανία είναι «Ισλαμική Δημοκρατία». Ο υπουργός Εξωτερικών του, Γκίντεον Σάαρ, ανακοίνωσε επισήμως το κλείσιμο του βρετανικού προξενείου στην Ιερουσαλήμ.
Το Λικούντ διατηρείται στην εξουσία χάρη στη μακροχρόνια συμμαχία του με ένα ακροδεξιό υπερορθόδοξο θρησκευτικό κόμμα, το Σας, και σε μια νεότερη συμμαχία με δύο εθνικιστικά κόμματα, το Ότζμα Γεχουντίτ (Εβραϊκή Δύναμη) και το κόμμα Θρησκευτικός Σιωνισμός.
Οι ηγέτες των δύο τελευταίων, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς, υπουργοί Εθνικής Ασφάλειας και Οικονομικών αντίστοιχα, έχουν γίνει για πολλούς τα πιο προβεβλημένα πρόσωπα της κυβέρνησης, λόγω της επιθετικής αντιαραβικής και φιλοεποικιστικής ρητορικής τους. Και οι δύο υπόκεινται σε κυρώσεις και απαγορεύσεις ταξιδιού από τη Βρετανία, την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
Μια επιστροφή στην εξουσία προοιωνίζεται μεγαλύτερη διεθνή απομόνωση. Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο συνασπισμός αυτός θα συγκέντρωνε τουλάχιστον 50 έδρες στην Κνεσέτ των 120 εδρών, το κοινοβούλιο του Ισραήλ.
Το ίδιο και τα κοσμικά, κεντροδεξιά, κεντρώα και αριστερά κόμματα που αντιπαρατάσσονται σε αυτόν. Επί του παρόντος, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν όλα αυτά τα κόμματα, μαζί με τους Δημοκράτες, να συγκεντρώνουν περίπου 50-53 έδρες, όσες και το μπλοκ του Νετανιάχου.
Οι επικριτές του Νετανιάχου υποστηρίζουν ότι διατηρείται στην εξουσία προβάλλοντας μαξιμαλιστικές απαιτήσεις που δεν θα ικανοποιηθούν ποτέ, ως αντάλλαγμα για ειρηνευτικές συμφωνίες που δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ.
Δεν έχει εξηγήσει ποτέ ποια θεωρεί ότι είναι η «τελική κατάσταση» των σχέσεων του Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους. Έχει αντιταχθεί σταθερά στη λύση των δύο κρατών, χωρίς ποτέ να την αποκλείσει επισήμως ως μελλοντική πολιτική.
Ως εκ τούτου, έχει δημιουργήσει μια πολιτική πραγματικότητα, βασισμένη στην αποδυνάμωση των Παλαιστινίων, την οποία λίγοι πιστεύουν ότι οι αντίπαλοί του θα μπορέσουν να αλλάξουν.
Όμως, καθώς η ηγεσία του Ισραήλ αντιμετωπίζεται πλέον αρνητικά από την πλειονότητα ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον μοναδικό σίγουρο σύμμαχό του, δεν είναι μόνο οι πολλοί εχθροί του Ισραήλ αλλά και πολλοί από τους φίλους του στο εξωτερικό που ελπίζουν σε αλλαγή.
ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News
Στο εσωτερικό, έχει διχαστεί βαθιά από διαμαρτυρίες για τα πάντα, από τη δικαστική μεταρρύθμιση έως τη μεταχείριση των ομήρων που κρατούνταν κάποτε στη Γάζα. Οι επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, που συμπληρώνουν αύριο (Τετάρτη) τρία χρόνια, ταπείνωσαν τον υποτιθέμενα απόρθητο μηχανισμό ασφαλείας της χώρας.
Για όλα αυτά, πολλοί Ισραηλινοί –και οι περισσότεροι σύμμαχοι του Ισραήλ ανά τον κόσμο– κατηγορούν έναν μόνο άνθρωπο: τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον πρωθυπουργό και την κυρίαρχη πολιτική φυσιογνωμία της χώρας εδώ και τρεις δεκαετίες.
Ακόμη και στην επίσημη τελετή για την επέτειο χθες (Δευτέρα), ο Νετανιάχου αποδοκιμάστηκε από τον πατέρα ενός θύματος, ο οποίος φώναξε: «Δεν προστατέψατε τον γιο μου».
Κι όμως, παρ' όλα αυτά, η έκβαση των βουλευτικών εκλογών του Ισραήλ αυτόν τον μήνα φαντάζει στους ψηφοφόρους τόσο οικεία όσο και τα γκριζαρισμένα χαρακτηριστικά του ίδιου του Νετανιάχου. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο συνασπισμός του έχει ανακάμψει από μια θέση που πολλοί επικριτές θεωρούσαν ότι τον έφερνε σε σαφές μειονέκτημα και θα μπορούσε επιτέλους να βάλει τέλος στην εποχή του, και πλέον βρίσκεται στήθος με στήθος με την αντιπολίτευση.
Στήθος με στήθος έχει βρεθεί συχνά τις εβδομάδες πριν από την ψηφοφορία στις πολλές εκλογές που έχει αντιμετωπίσει ως επικεφαλής του κυβερνώντος κόμματος Λικούντ. Τις περισσότερες φορές κατάφερε να ανακτήσει ή να διατηρήσει την εξουσία.
Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου έχουν χαρακτηριστεί από πολλούς Ισραηλινούς και δυτικούς παρατηρητές ως οι σημαντικότερες στην ιστορία της χώρας.
Ο Νετανιάχου και ο δεξιός συνασπισμός του έχουν προωθήσει ένα όραμα για το μέλλον του Ισραήλ που είναι εξίσου αδιάλλακτο απέναντι στους φίλους του όσο και απέναντι στους εχθρούς του. Έχουν αρνηθεί να υποχωρήσουν στα περισσότερα βασικά ζητήματα, από τη στρατιωτική κατοχή του μεγαλύτερου μέρους της Γάζας από τη χώρα και τους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη έως το ζήτημα που βρίσκεται στη βάση όλων για τις περισσότερες ξένες κυβερνήσεις: το μέλλον της λεγόμενης λύσης των δύο κρατών.
Όταν η κυβέρνηση των Εργατικών της Βρετανίας ανακοίνωσε κυρώσεις κατά ισραηλινών εταιρειών που δραστηριοποιούνταν σε εποικισμούς της Δυτικής Όχθης, τους οποίους οι περισσότερες χώρες θεωρούν παράνομους, η αντίδραση του Νετανιάχου δεν ήταν να προσπαθήσει να αποκρούσει την κριτική, αλλά να προβεί σε αντίποινα.
Ο Νετανιάχου ισχυρίζεται πλέον ότι η Βρετανία είναι «Ισλαμική Δημοκρατία». Ο υπουργός Εξωτερικών του, Γκίντεον Σάαρ, ανακοίνωσε επισήμως το κλείσιμο του βρετανικού προξενείου στην Ιερουσαλήμ.
Το Λικούντ διατηρείται στην εξουσία χάρη στη μακροχρόνια συμμαχία του με ένα ακροδεξιό υπερορθόδοξο θρησκευτικό κόμμα, το Σας, και σε μια νεότερη συμμαχία με δύο εθνικιστικά κόμματα, το Ότζμα Γεχουντίτ (Εβραϊκή Δύναμη) και το κόμμα Θρησκευτικός Σιωνισμός.
Οι ηγέτες των δύο τελευταίων, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς, υπουργοί Εθνικής Ασφάλειας και Οικονομικών αντίστοιχα, έχουν γίνει για πολλούς τα πιο προβεβλημένα πρόσωπα της κυβέρνησης, λόγω της επιθετικής αντιαραβικής και φιλοεποικιστικής ρητορικής τους. Και οι δύο υπόκεινται σε κυρώσεις και απαγορεύσεις ταξιδιού από τη Βρετανία, την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
Μια επιστροφή στην εξουσία προοιωνίζεται μεγαλύτερη διεθνή απομόνωση. Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο συνασπισμός αυτός θα συγκέντρωνε τουλάχιστον 50 έδρες στην Κνεσέτ των 120 εδρών, το κοινοβούλιο του Ισραήλ.
Το ίδιο και τα κοσμικά, κεντροδεξιά, κεντρώα και αριστερά κόμματα που αντιπαρατάσσονται σε αυτόν. Επί του παρόντος, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν όλα αυτά τα κόμματα, μαζί με τους Δημοκράτες, να συγκεντρώνουν περίπου 50-53 έδρες, όσες και το μπλοκ του Νετανιάχου.
Οι επικριτές του Νετανιάχου υποστηρίζουν ότι διατηρείται στην εξουσία προβάλλοντας μαξιμαλιστικές απαιτήσεις που δεν θα ικανοποιηθούν ποτέ, ως αντάλλαγμα για ειρηνευτικές συμφωνίες που δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ.
Δεν έχει εξηγήσει ποτέ ποια θεωρεί ότι είναι η «τελική κατάσταση» των σχέσεων του Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους. Έχει αντιταχθεί σταθερά στη λύση των δύο κρατών, χωρίς ποτέ να την αποκλείσει επισήμως ως μελλοντική πολιτική.
Ως εκ τούτου, έχει δημιουργήσει μια πολιτική πραγματικότητα, βασισμένη στην αποδυνάμωση των Παλαιστινίων, την οποία λίγοι πιστεύουν ότι οι αντίπαλοί του θα μπορέσουν να αλλάξουν.
Όμως, καθώς η ηγεσία του Ισραήλ αντιμετωπίζεται πλέον αρνητικά από την πλειονότητα ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον μοναδικό σίγουρο σύμμαχό του, δεν είναι μόνο οι πολλοί εχθροί του Ισραήλ αλλά και πολλοί από τους φίλους του στο εξωτερικό που ελπίζουν σε αλλαγή.
ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News
