Υπάρχει εκείνη η στιγμή που το λάδι αρχίζει να «τσιτσιρίζει» στο τηγάνι και ξέρεις ήδη τι ακολουθεί: μια μυρωδιά που θα απλωθεί στο σπίτι και θα μείνει σε κουρτίνες και ρούχα για ώρες, αν όχι για μέρες. Κι όμως, το τηγάνισμα χωρίς έντονες οσμές είναι πιο εύκολο απ’ όσο φαίνεται, αρκεί να συνδυάσει κανείς λίγες απλές κινήσεις. Ένα από τα πιο αποτελεσματικά –και λιγότερο γνωστά– κόλπα είναι η προσθήκη μιας ωμής φέτας μήλου στο λάδι όσο αυτό ζεσταίνεται. Το μήλο μειώνει τις βαριές μυρωδιές, ιδιαίτερα στο ψάρι, και ταυτόχρονα λειτουργεί ως ένδειξη σωστής θερμοκρασίας, καθώς αρχίζει να τσιτσιρίζει όταν το λάδι φτάσει στο ιδανικό σημείο. Δεν πρόκειται για μαγεία, αλλά για το γεγονός ότι «παγιδεύει» μέρος των μορίων της οσμής και κρατά το λάδι πιο ήρεμο.

Τι να κάνεις αν δεν έχεις μήλο

Αν δεν υπάρχει μήλο, παρόμοιο αποτέλεσμα μπορεί να δώσει μια φέτα ωμής πατάτας ή λίγα κοτσάνια φρέσκου μαϊντανού, που αφήνουν πιο καθαρό άρωμα στον χώρο. Το λεμόνι είναι επίσης ιδιαίτερα αποτελεσματικό, είτε με λίγες σταγόνες χυμού είτε με τη φλούδα του, ειδικά όταν τηγανίζονται ψάρια ή καλαμάρια. Μια λύση που συχνά υποτιμάται είναι και το μικρό κατσαρολάκι που σιγοβράζει δίπλα στο τηγάνι. Νερό με λευκό ξίδι σε αναλογία ένα προς ένα, για περίπου μισή ώρα, βοηθά να εξουδετερωθούν οι οσμές την ώρα που δημιουργούνται. Όσοι ενοχλούνται από το ξίδι μπορούν να προτιμήσουν πιο αρωματικούς συνδυασμούς, όπως λεμόνι με δάφνη ή γαρίφαλα.

Καθοριστικό ρόλο παίζει και η τεχνική. Ο απορροφητήρας πρέπει να λειτουργεί πριν και μετά το τηγάνισμα, το λάδι να διατηρείται στους 170–180 βαθμούς Κελσίου και το φαγητό να τηγανίζεται σε μικρές ποσότητες. Η επιλογή λαδιού ανθεκτικού στις υψηλές θερμοκρασίες βοηθά επίσης σε πιο «καθαρό» αποτέλεσμα, ενώ η βιασύνη είναι πάντα κακός σύμβουλος. Τέλος, ο άμεσος καθαρισμός της εστίας και των κοντινών επιφανειών, η φροντίδα των φίλτρων του απορροφητήρα και ο καλός αερισμός του χώρου είναι αρκετά για να εξαφανιστεί η μυρωδιά μέσα σε λίγη ώρα.