Ο πολλαπλασιασμός ενός φυτού δεντρολίβανου από ένα φυτό που ήδη υπάρχει στο σπίτι δεν απαιτεί απαραίτητα καινούριες γλάστρες ή ειδικά υλικά. Ακόμη και ένα απλό τελάρο για λαχανικά μπορεί να μετατραπεί σε έναν μικρό χώρο πολλαπλασιασμού, όπου μπορούν να δημιουργηθούν νέα φυτά από μοσχεύματα.

Τη μέθοδο παρουσιάζει ο Martín, βιολόγος με εξειδίκευση στη βοτανική, από το κανάλι MiradasBiologicas στο YouTube. Το βασικό σημείο της διαδικασίας είναι η σωστή επιλογή των κλαδιών, η προετοιμασία των μοσχευμάτων και, κυρίως, ο έλεγχος της υγρασίας τις πρώτες εβδομάδες, όταν ακόμη δεν έχουν αναπτύξει ρίζες.


Ποιο κλαδί δεντρολίβανου είναι κατάλληλο για μόσχευμα

Το πρώτο βήμα είναι η επιλογή του σωστού κλαδιού. Σύμφωνα με τον βιολόγο, δεν είναι όλα τα κλαδιά εξίσου κατάλληλα για τον πολλαπλασιασμό του φυτού και ιδιαίτερη σημασία έχει ο βαθμός ωρίμανσης του βλαστού. «Αν τα βλέπουμε από πάνω, αυτά που είναι πράσινα δεν πρέπει να τα επιλέξουμε», εξηγεί ο Martín.

Αντίθετα, προχωρώντας χαμηλότερα στο κλαδί, θα πρέπει να εντοπιστεί το σημείο όπου αρχίζει να γίνεται ξυλώδες. Αυτό είναι το σημείο που, σύμφωνα με τον ειδικό, προσφέρεται περισσότερο για την προετοιμασία του μοσχεύματος.

Αφού επιλεγεί το κλαδί, η τομή γίνεται διαγώνια και πάνω από δύο βλαστάρια. Όπως εξηγεί ο Martín, με αυτόν τον τρόπο βοηθάται το μητρικό φυτό να ανακάμψει ταχύτερα.

Στη συνέχεια αφαιρούνται τα φύλλα από το κάτω μέρος του κλαδιού, δηλαδή από το τμήμα που θα τοποθετηθεί μέσα στο χώμα.


Κανέλα, ορμόνη ριζοβολίας ή αλόη για το μόσχευμα

Αφού κοπούν και προετοιμαστούν τα κλαδιά, σειρά έχει η επεξεργασία του σημείου της τομής. Ο Martín παρουσιάζει διάφορες επιλογές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αυτό το στάδιο, μεταξύ άλλων την κανέλα, τις ορμόνες ριζοβολίας και την αλόη βέρα.

Στην περίπτωση της αλόης βέρα, κάνει μια σημαντική διευκρίνιση: εάν το κλαδί είναι βρεγμένο, συνιστά πρώτα να στεγνώσει καλά, ώστε ο χυμός της αλόης να κολλήσει σωστά στο σημείο της τομής.

Υπάρχει επίσης ένα μικρό αλλά χρήσιμο βήμα πριν από τη φύτευση. Ο βιολόγος προτείνει να δημιουργείται πρώτα μια τρύπα στο χώμα, πριν τοποθετηθεί κάθε κλαδί. Έτσι αποφεύγεται η απομάκρυνση του υλικού που έχει εφαρμοστεί στην τομή όταν μπαίνει το μόσχευμα στο χώμα.

Μόλις τοποθετηθεί το κλαδί, το χώμα πρέπει να πιεστεί καλά γύρω του, ώστε να παραμείνει σταθερό όσο αρχίζει να αναπτύσσει νέες ρίζες.


Ένα τελάρο λαχανικών μπορεί να γίνει μικρό θερμοκήπιο

Για τη συγκεκριμένη μέθοδο δεν απαιτείται ειδικό δοχείο. Ο Martín προτείνει να αξιοποιηθεί ένα τελάρο για λαχανικά και φρούτα, αν και η ίδια διαδικασία μπορεί να γίνει και σε γλάστρα ή πλαστικό κουβά. Στην περίπτωση του τελάρου, τοποθετεί στο εσωτερικό του ένα διάτρητο πλαστικό. Στόχος είναι να συγκρατείται το υπόστρωμα, ενώ παράλληλα να μπορεί να απομακρύνεται το νερό και να μην παραμένει συγκεντρωμένο.

Αφού φυτευτούν τα μοσχεύματα, ένα από τα σημαντικότερα σημεία της διαδικασίας είναι η διατήρηση της υγρασίας, χωρίς όμως να συσσωρεύεται νερό.

Ο Martín κάνει αρχικά ένα πότισμα και ελέγχει ότι το επιπλέον νερό μπορεί να απομακρυνθεί από το τελάρο. Οι βλαστοί δεν έχουν ακόμη ρίζες και, σε αυτό το πρώτο στάδιο, χρειάζεται να αποφεύγεται η υπερβολική απώλεια υγρασίας.

Για τον λόγο αυτό προτείνει να μετατραπεί το τελάρο σε ένα μικρό αυτοσχέδιο θερμοκήπιο. Τοποθετεί περίπου τέσσερα στηρίγματα στις άκρες και καλύπτει την κατασκευή με διάφανο πλαστικό. Στο πάνω μέρος του πλαστικού υπάρχουν μικρές τρύπες, ώστε να εξασφαλίζεται ο απαραίτητος αερισμός.


Κάθε πότε χρειάζονται έλεγχο και πότισμα τα μοσχεύματα

Τις πρώτες εβδομάδες τα μοσχεύματα χρειάζονται τακτικό έλεγχο. Ο Martín προτείνει να ανοίγει το πλαστικό περίπου κάθε τρεις ή τέσσερις ημέρες, προκειμένου να ελέγχεται η κατάσταση του χώματος.

Εάν το χώμα αρχίζει να στεγνώνει, γίνεται ξανά πότισμα, ώστε να διατηρείται η υγρασία γύρω από την περιοχή όπου αναπτύσσονται οι νέες ρίζες.

Ο στόχος δεν είναι, επομένως, το τελάρο να παραμένει συνεχώς μουσκεμένο. Αυτό που χρειάζεται είναι παρακολούθηση του χώματος και πότισμα όταν αυτό είναι απαραίτητο.


Πότε αφαιρείται το πλαστικό από το αυτοσχέδιο θερμοκήπιο

Η επόμενη φάση ξεκινά όταν τα μοσχεύματα παρουσιάσουν εμφανή σημάδια ανάπτυξης. Στο βίντεό του, ο Martín δείχνει ένα ακόμη τελάρο που είχε προετοιμάσει περίπου ενάμιση μήνα νωρίτερα και εξηγεί ότι, όταν τα νέα φυτά αρχίσουν να βγάζουν καινούρια βλαστάρια και φύλλα, μπορεί να αφαιρεθεί το πλαστικό.

Από εκείνο το σημείο και μετά, συνιστά το τελάρο να τοποθετηθεί σε σημείο που δέχεται ήλιο το πρωί ή το απόγευμα. Με αυτόν τον τρόπο τα νεαρά φυτά αρχίζουν σταδιακά να προσαρμόζονται στις εξωτερικές συνθήκες. Το πότισμα επαναλαμβάνεται όταν το χώμα στεγνώνει.


Πώς γίνεται η μεταφύτευση των νέων φυτών δεντρολίβανου

Πριν από την τελική μεταφύτευση, ο Martín συμβουλεύει να γίνει πότισμα την προηγούμενη ημέρα, ώστε τα φυτά να είναι επαρκώς ενυδατωμένα. Για τη συνέχιση της καλλιέργειας μπορεί να χρησιμοποιηθεί το κοινό χώμα που υπάρχει διαθέσιμο στο σπίτι. Όσον αφορά το δοχείο, μία επιλογή είναι οι πήλινες γλάστρες, οι οποίες βοηθούν στην εξάτμιση μέρους της υγρασίας.

Εάν χρησιμοποιηθεί πλαστική γλάστρα, εκτός από τις τρύπες στη βάση, ο βιολόγος συνιστά να γίνουν και ορισμένες τρύπες στα πλαϊνά, ώστε να βελτιωθεί ο αερισμός και να μην συγκεντρώνεται υπερβολική υγρασία.


Η σπιτική πάστα για την προστασία των τομών

Ως τελευταίο tip, ο Martín παρουσιάζει επίσης μια σπιτική προστατευτική πάστα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετά τις τομές στα φυτά. Η παρασκευή της περιλαμβάνει 40 ml ηλιέλαιο, 5 γραμμάρια κερί μέλισσας ή παραφίνη και μία μεγάλη κουταλιά κανέλα.

Τα υλικά θερμαίνονται σε μπεν μαρί και στη συνέχεια αφήνονται να κρυώσουν. Το μείγμα που προκύπτει μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω στις τομές. Σύμφωνα με τον βιολόγο, καλό είναι να διατηρείται στο ψυγείο, ώστε να διαρκεί περισσότερο.

Έτσι, ένα τελάρο που διαφορετικά θα κατέληγε στα σκουπίδια μπορεί να μετατραπεί σε έναν μικρό χώρο πολλαπλασιασμού, όπου μπορούν να προετοιμαστούν νέα φυτά δεντρολίβανου από μοσχεύματα, ακολουθώντας τη μέθοδο που παρουσιάζει ο Martín.