Το Δαλματίας είναι μια αρχαία φυλή και η προέλευση της παραμένει ένα μυστήριο. Παρόλο που πολλές περιοχές διεκδικούν την εθνικότητά της, δεν υπάρχει καμιά συγκεκριμένη απόδειξη που να οδηγεί σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Υπάρχουν τοιχογραφίες που αναπαριστούν σκύλους τύπου Δαλματίας, να σέρνουν πολεμικά άρματα, αιγυπτιακής ή βαβυλωνιακής προέλευσης. Επίσης, υπάρχουν αρκετοί πίνακες, αγγεία και διάφορα κεραμικά αντικείμενα που προέρχονται από την Αίγυπτο και τη Ρώμη και που αναπαριστούν τέτοιους σκύλους. Απεικονίσεις κηλιδωτού σκύλου που μοιάζει με τον σύγχρονο δαλματικό και χρησιμοποιούνταν στο κυνήγι, υπάρχουν σε αντικείμενα από την αρχαία Ελλάδα και χρονολογούνται στο 1300 π.Χ. Το όνομά του πάντως μάς προτρέπει στη Δαλματία, μια παράκτια περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας κατά μήκος της Αδριατικής. Από πίνακες μεγάλων ζωγράφων του 16ου αιώνα, βλέπουμε ότι το Δαλματίας ήταν εξίσου γνωστό και στη Γαλλία και τη Γερμανία.

Για πρώτη φορά αναφέρεται ως Δαλματίας τον 18ο αιώνα, αν και οι Άγγλοι που υιοθέτησαν και αγάπησαν τη φυλή της έδωσαν και άλλες ονομασίες. Φαίνεται ότι η διασπορά στην Ευρώπη έγινε από τους περιοδεύοντες λαούς των τσιγγάνων και χρησιμοποιήθηκε στις αυτοσχέδιες παραστάσεις του δρόμου, σαν συνοδός των αμαξών του (πάριππος), ως κυνηγός και ως φύλακας. Παραδοσιακά συνόδευε τις πυροσβεστικές άμαξες, ενώ στην αρχαία του πατρίδα ήταν φρουρός των συνόρων. Επίμονος διώκτης τρωκτικών και επιβλαβών ζώων, χρησιμοποιήθηκε επίσης στην έλξη φορτίων, ακόμα και σαν ποιμενικός. Η εξαιρετική του αντοχή να διανύει μεγάλες αποστάσεις και η ικανότητά του να τρέχει ανάμεσα στα άλογα και τις άμαξες με μεγάλη ευελιξία, τον έκαναν ιδανικό πάριππο. Οι αμαξάδες της εποχής έπαιρναν τους σκύλους μαζί τους ακόμα και στα μεγάλα ταξίδια τους. Ήταν και παραμένει ο μοναδικός ειδικευμένος σκύλος συνοδός τροχοφόρων, μασκώτ των απανταχού πυροσβεστών, διότι διέθετε μια μοναδική ικανότητα να οδηγεί τους πυροσβέστες μέσα στην κίνηση των δρόμων, και να τους ανοίγει χώρο για να περάσουν. Πιστεύεται επίσης ότι στην Αγγλία, πολλοί αριστοκράτες «ξεφορτώνονταν» τα νεογέννητα Δαλματίας, διότι πίστευαν ότι η θηλυκιά τους είχε ζευγαρώσει με κάποιο αδέσποτο. Ευτυχώς κάποιοι διαπίστωσαν αργότερα ότι οι κηλίδες του Δαλματίας δημιουργούνταν κατά την ανάπτυξή του, και έτσι η φυλή πήρε το παρατσούκλι «κηλιδωτός σκύλος».

Χαρακτηριστικό του σκύλου Δαλματίας είναι οι βούλες του! Τα κουτάβια γεννιούνται ολόλευκα και εμφανίζουν αργότερα τις μαύρες ή καστανές κηλίδες τους, ομοιόμορφα κατανεμημένες.

Το πότε ακριβώς εισήχθησαν τα Δαλματίας στην Αμερική είναι εντελώς άγνωστο, αλλά το 17987, ο George Washington σε ένα από τα γράμματά του, αναφέρει ότι ήθελε να βρει έναν επιβήτορα Δαλματίας για τις θηλυκές του. Το πρώτο Δαλματίας που καταγράφηκε από τον Αμερικανικό Κυνολογικό Όμιλο ήταν το 1880, ενώ δέκα χρόνια αργότερα, το 1990, ιδρύεται ο Βρετανικός όμιλος για τη φυλή και καθορίζεται το πρώτο επίσημο πρότυπο. Το 1904 ιδρύεται ο Όμι - λος για τα Δαλματίας στην Αμερική και το 1905 αναγνωρίζεται από τον Αμερικανικό Κυνολογικό Όμιλο. Το 1956 εκδίδεται το βιβλίο της Dodie Smith «Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας» και το 1961 ο Walt Disney βγάζει τα «101 σκυλιά της Δαλματίας» στη μεγάλη οθόνη.

Σκύλος Δαλματίας: Εμφάνιση

Καλοσμιλεμένος και ισορροπημένος σκύλος, δυνατός, μυώδης και ενεργητικός. Ευέλικτος, με μεγάλη αντοχή και ικανότητα να αναπτύσσει μεγάλη ταχύτητα. Το χαρακτηριστικό της φυλής είναι οι μεγάλες κηλίδες στο σώμα. Τα κουτάβια γεννιούνται συνήθως ολόλευκα, και αποκτούν τις κηλίδες τους (οι οποίες πρέπει να είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες) αργότερα. Το βασικό χρώμα πρέπει να είναι ολόλευκο και οι «βούλες» μαύρες ή καστανές (όχι και τα δύο). Αρμονικός σκύλος, με ωραίες αναλογίες και ελαστικές, ζωηρές κινήσεις, έχει ιδιαίτερα αθλητική κατασκευή, αλλά δεν πρέπει να είναι ούτε βαρύς, ούτε υπερεκλεπτυσμένος.

Η ουρά του κρατιέται σε απαλή καμπύλη και φτάνει μόλις τους ταρσούς. Το κεφάλι έχει καλή αναλογία με καλά καθορισμένο στοπ. Η μύτη είναι μαύρη στα δείγματα με μαύρες κηλίδες και καφέ στα δείγματα με συκωτί κηλίδες. Το ρύγχος είναι δυνατό και μακρύ. Οι σιαγόνες συναντώνται σε ένα τέλειο ψαλιδόσχημο δάγκωμα και τα δόντια είναι πλήρη και καλά κατανεμημένα. Τα μάτια είναι στρογγυλά, μετρίου μεγέθους, σκούρου καστανού ή ανοιχτού καστανού χρώματος και τα βλέφαρα εφαρμόζουν σφιχτά πάνω από τους βολβούς. Τα αυτιά φέρονται σχετικά ψηλά, κοντά στο κεφάλι, με καλή αναλογία μεγέθους και φαρδαίνουν ελαφρά στο κάτω μέρος τους. Το σώμα έχει επίσης καλές αναλογίες. Η ράχη είναι δυνατή και επίπεδη και το στήθος της όχι πολύ φαρδύ, αλλά βαθύ και ευρύχωρο. Τα πόδια είναι δυνατά και ίσια, με γερά οστά, ενώ τα πέλματα είναι συμπαγούς κατασκευής, στρογγυλεμένα, και με καλές γωνιώσεις δάχτυλα. Τα νύχια είναι μαύρα στα δείγματα με μαύρες κηλίδες και καφέ ή άσπρα στα δείγματα με συκωτί κηλίδες. Το τρίχωμα είναι κοντό, τραχύ και πυκνό, ενώ ταυτόχρονα είναι γυαλιστερό και στιλπνό.

Ο σκύλος Δαλματίας είναι φιλικός, ζωηρός αλλά και ευαίσθητος, καθώς φέρεται με τρυφερότητα σε άλλα ζώα ή σε παιδιά και υπερήλικα άτομα

Χαρακτήρας

Φιλικός και «εύκολος» σκύλος, καθόλου ντροπαλός, χωρίς να είναι νευρικός ή επιθετικός. Σκύλος πιστός, τρυφερός και ευαίσθητος. Το Δαλματίας αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα και τις αδυναμίες των ιδιοκτητών του. Παρόλο που είναι ζωηρός και πολύ ενεργητικός, είναι ιδιαίτερα ευγενικός και μπορεί να φέρεται με τρυφερότητα σε άλλα ζώα ή σε παιδιά και υπερήλικα άτομα, κάνοντας προσεκτικές κινήσεις μήπως και προκαλέσει κάποιο τραυματισμό. Σκύλος χαδιάρης και χαρούμενος, που αγαπά το παιχνίδι. Ξέρει να χειριστεί κάποιον παρείσακτο και δεν εμπιστεύεται εύκολα τους ξένους. Συνήθως είναι σκύλος που «συμπάσχει» με τους οικείους του: θα είναι χαρούμενο όταν χαίρεστε και λυπημένο όταν είστε θλιμμένοι. Μάλιστα όταν είναι χαρούμενο, αποκαλύπτει τα δόντια του σαν να χαμογελά. Όταν ξεκουράζεστε, θα είναι δίπλα σας ή στην αγκαλιά σας αν αυτό του επιτραπεί. Αγαπά την τρυφερότητα και την ανθρώπινη επαφή. Θέλει να βρίσκεται διαρκώς κοντά στους οικείους του, και αν είναι δυνατόν να μην τους αποχωρίζεται στιγμή. Δεν είναι απαραίτητο να ασχολείστε μαζί του, απλώς να είστε δίπλα του.

Προσαρμοστικός σκύλος σε όλα τα κλίματα και σε όλους τους χώρους, δεν αντέχει την εγκατάλειψη και τη μοναξιά της αλυσίδας. Αν νιώσει παραμελημένο θα γίνει καταστροφικό και γκρινιάρικο. Αγαπά την άσκηση και του αρέσει να είναι απασχολημένο. Σκύλος εκπαιδεύσιμος και εύκολος στο χειρισμό. Δεν δένεται μόνο με έναν άνθρωπο και γενικότερα του αρέσει να ευχαριστεί τους οικείους του και να τους ανταμείβει στο μέγιστο όταν του φέρονται με αγάπη και τρυφερότητα. 
Ο σκύλος Δαλματίας χρειάζεται έντονη άσκηση και καθημερινούς περιπάτους. Η αξιαγάπητη εμφάνιση του δεν πρέπει να είναι μοναδικό κριτήριο για να τον αποκτήσετε...

Υγεία

Πολύ αθλητική και υγιής φυλή, με αξιοσημείωτη μακροζωία και γονιμότητα. Έχει δύο κυρίως προβλήματα γενετικής αιτιολογίας (ορισμένα κουτάβια γεννιούνται με κληρονομική κώφωση ή ελαττωματική ακοή και επίσης υπάρχει προδιάθεση για νεφρικά προβλήματα, ουρολιθίαση και υψηλή ουρία) που πρέπει να αντιμετωπίζονται προληπτικά με την επιλογή υγιών προγόνων. Επίσης κάποια άτομα παρουσιάζουν δερματο-αλλεργικές ευαισθησίες.

Φροντίδα

Σκύλος που χρειάζεται έντονη άσκηση (καθημερινό ελεύθερο παιχνίδι σε ασφαλείς, μεγάλες εκτάσεις, παιχνίδια επαναφοράς, καθώς και μακρινοί περίπατοι), ιδιαίτερα ο ενήλικος. Χρειάζεται επίσης υπομονετική ανατροφή, κοινωνικοποίηση και εκπαίδευση βασικής υπακοής, ιδιαίτερα στα κουτάβια. Καθαρός, εκ φύσεως ευγενής και διακριτικός σκύλος, μπορεί να ζήσει παντού και ταιριάζει το ίδιο καλά στο περιβάλλον της εξοχής και της πόλης. Αν ζει σε διαμέρισμα πάντως, απαιτεί συχνές εξόδους για σωματική άσκηση και εκτόνωση. Ιδανικός σκύλος για αθλητικούς και δραστήριους κυνόφιλους.

Για να είναι ανεκτικός με τα παιδιά πρέπει να έχει ανατραφεί μαζί τους. Παρότι είναι μια φυλή που ταιριάζει σε πολύ κόσμο και έχει αξιαγάπητη εμφάνιση, ο σκύλος της Δαλματίας δεν πρέπει να επιλέγεται με αισθητικά κριτήρια μόνο, γιατί είναι ένας αθλητής και συνάμα πολύ συντροφικός σκύλος, που χωρίς άσκηση και παρέα γίνεται δυστυχισμένος και νευρικός. Ο τραχύς χειρισμός μπορεί να τον κάνει πεισματικά αρνητικό ή αδιάφορο. Αναξιόπιστης προέλευσης κουτάβια μπορεί να αποδειχθούν πολύ κακή επιλογή, γιατί πιθανόν έχουν εγγενή προβλήματα υγείας και χαρακτήρα. Ο αγοραστής πρέπει να βεβαιώνεται προκαταβολικά ότι το σκυλί του έχει καλή ακοή. Δείγματα με μονόχρωμα μαύρα ή καστανά αυτιά, διχρωμία ή κακή κατανομή κηλίδων δεν μπορούν να χαρακτηριστούν δείγματα ποιότητας εκθέσεων μορφολογίας, όση και αν είναι η γενεαλογικής τους αξία.


Δημοσιεύτηκε στο Animall των Παραπολιτικών