Οι γάτες σώζουν την οικονομία της Ιαπωνίας: Κουλτούρα τύχης και ευημερίας μέσα στους αιώνες

Με πληθυσμό σχεδόν ίσο με αυτόν των κατοίκων της Ελλάδας, οι γάτες στην Ιαπωνία, κατέχουν μια εξέχουσα θέση στην καρδιά των Ιαπώνων. Λατρεμένο είδος, συνυφασμένο με την κουλτούρα τους μέσα στους αιώνες. έχουν ταυτιστεί στην χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου, ακόμη και με θεότητες, ενώ θεωρείται δεδομένο πως φέρνουν τύχη στους ανθρώπους τους. Γενικά, αντιμετωπίζονται με σεβασμό και αγάπη. Κι όταν προσφέρεις τα πάντα σε κάποιον με φιλότιμο, τι γίνεται; Μα φυσικά ανταποδίδει! Και καθώς φαίνεται οι γάτες έχουν φιλότιμο και με το παραπάνω, αφού σύμφωνα με στοιχεία είναι αυτές που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σώζουν την οικονομία της Ιαπωνίας!

Οι γάτες σώζουν την οικονομία της Ιαπωνίας

Η τουριστική άνοδος των δύο τελευταίων δεκαετιών με τα υπέρογκα έσοδα που αφήνει πίσω της, έχει να κάνει κυρίως με τις γάτες. Η διάσημη γάτα manekineko, που τη συναντάμε πια πολύ συχνά και στη χώρα μας κυρίως σε καταστήματα, είναι η γνωστή σε όλους μας καθισμένη γάτα με το μπροστινό ποδαράκι υψωμένο, που συχνά μάλιστα ανεβοκατεβαίνει σαν να χαιρετάει. Αν και η πρώτη έκδοση της ήταν μόνο σε λευκό, με το πέρασμα των χρόνων κυκλοφόρησαν αντίτυπα και σε άλλα χρώματα, δίνοντας μια ξεχωριστή σημασία ανάλογα με το χρώμα ή με το ποιο ποδαράκι είναι υψωμένο! Το δεξί ή το αριστερό. Όλες οι ερμηνείες πάντως παραπέμπουν σε καλή τύχη, αποτροπή του κακού και δύναμη ευημερίας.

Η ιστορία της manekineko πάει πίσω στο 17ο αιώνα, όπου ένας ευκατάστατος Σαμουράι κυνηγούσε στο δάσος κοντά στον ναό manekineko, όταν τον έπιασε μια ισχυρή καταιγίδα και βρήκε καταφύγιο κάτω από ένα μεγάλο δέντρο. Τότε είδε τη γάτα που ζούσε στο ναό, να του γνέφει να πάει κοντά της! Μόλις το έκανε, ένας κεραυνός διέλυσε το δέντρο που βρισκόταν και φυσικά θεώρησε πως εκείνη η γάτα του έσωσε τη ζωή! Από ευγνωμοσύνη έκανε δωρεές στο ναό και η γάτα φυσικά πήρε διαστάσεις θεότητας.

Άλλη μια γάτα τώρα η Τάμα, έγινε σταθμάρχης κι επίσης έσωσε ένα μεγάλο σταθμό τρένων, τον Κίσι, στην Κινοκάβα, που κατέρρεε οικονομικά και οδηγούνταν με μαθηματική ακρίβεια σε κλείσιμο. Η υπεύθυνη του σταθμού, υιοθέτησε μια γάτα και διαπίστωσε πως σε σύντομο χρονικό διάστημα η παρουσία της και το ότι κυκλοφορούσε και χαριεντιζόταν με τους επιβάτες, αύξησε εντυπωσιακά την κίνηση. Όταν δε τα έσοδα από τα εισιτήρια έδωσαν και το πράσινο φως για τη διατήρηση του σταθμού, τότε ράφτηκε για την Τάμα ειδική στολή σταθμάρχη! Η παρουσία του γατιού σταθμάρχη εκτόξευσε την προσελευσιμότητα και η Τάμα πήρε διαστάσεις σωτήρα! Το τρένο ονομάστηκε Ταμάντεν (τρένο της Γάτας), μια γιγαντιαία γάτα δεσπόζει στο εσωτερικό του σταθμού, με το στόμα της να είναι η είσοδος του. Μέσα στο σταθμό δημιουργήθηκαν πωλητήρια με αναμνηστικά της, (μπρελόκ, κολιέ, αφίσες) κι ότι μπορεί να φανταστεί κανείς, ακόμη και καφέ με το όνομα της, που έγινε πόλος έλξης για τους τουρίστες και όχι μόνο. Όταν η Τάμα έφυγε από τη ζωή, η καρδιά της, τάφηκε σε ειδικό μνημείο και αντικαταστάθηκε από την Νιτάμα (δηλ την Τάμα, νο 2), η οποία πλέον ξεκουράζεται δυο φορές την εβδομάδα!

Κι επειδή οι ιστορίες για τις γάτες στην Ιαπωνία, δεν έχουν τελειωμό, στο επόμενο τεύχος επανερχόμαστε με νέες! Μέχρι τότε, μπορείτε να δείτε τις γάτες με άλλο μάτι και γιατί όχι να αποκτήσετε μια νέα συγκάτοικο...