Το δρόµο για τη µονιµοποίηση χιλιάδων συµβασιούχων –υπό όρους και προϋποθέσεις- ανοίγει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που ψηφίστηκε την περασµένη εβδοµάδα στη Βουλή. Οι διατάξεις του νοµοθετήµατος του υπουργείου Εσωτερικών δεν επαναφέρουν βέβαια, σε καµία περίπτωση, το καθεστώς περασµένων δεκαετιών, όταν δεκάδες χιλιάδες συµβασιούχοι γίνονταν ανά διαστήµατα µόνιµοι δηµόσιοι υπάλληλοι, ωστόσο διευκολύνουν µε συγκεκριµένο τρόπο να µονιµοποιηθούν εργαζόµενοι που απασχολούνται µε συµβάσεις ορισµένου χρόνου σε δήµους και περιφέρειες -και µόνο εκεί. Να δούµε, ωστόσο, βήµα-βήµα τι αλλάζει και ποια είναι η διαδικασία.

Διαβάστε: "Γαλάζια" ψηφοδέλτια με τη συμμετοχή αυτοδιοικητικών στελεχών - Ποια πρόσωπα βολιδοσκοπεί η Πειραιώς

Προσφυγές συμβασιούχων στα δικαστήρια

Με βάση το Αρθρο 138 του νέου νόµου («Αρµοδιότητες δηµοτικής και περιφερειακής επιτροπής»), προβλέπεται ότι «η δηµοτική και η περιφερειακή επιτροπή, αντίστοιχα, είναι συλλογικά όργανα αρµόδια για τη διοικητική λειτουργία του δήµου και της περιφέρειας, αντίστοιχα». Οι επιτροπές αυτές στους δήµους και στις περιφέρειες «αποφασίζουν για την υποβολή προσφυγών στις διοικητικές Αρχές και για την άσκηση ή µη όλων των ένδικων βοηθηµάτων και των ένδικων µέσων, καθώς και για την παραίτηση από αυτά».

Ωστόσο, η άσκηση ένδικων µέσων στις περιπτώσεις δικών που αφορούν τον προσδιορισµό ή τη µετατροπή της εργασιακής σχέσης µεταξύ εργαζοµένων και του δήµου ή της περιφέρειας και των νοµικών τους προσώπων «είναι υποχρεωτική και ασκείται από τον δήµαρχο, τον περιφερειάρχη ή το αρµόδιο όργανο των νοµικών προσώπων, αντίστοιχα». Πρακτικά, δηλαδή, στις περιπτώσεις, για παράδειγµα, που συµβασιούχοι προσφύγουν στα δικαστήρια ζητώντας να µετατραπεί η σχέση εργασίας τους από ορισµένου σε αορίστου χρόνου και το δικαστήριο τους δικαιώσει, ο δήµαρχος ή ο περιφερειάρχης είναι υποχρεωµένος να ασκήσει έφεση.

Τι προβλέπει το Άρθρο 731

Εδώ όµως έρχεται το Αρθρο 731 του ίδιου νόµου («∆ίκες για προσδιορισµό εργασιακής σχέσης µεταξύ εργαζοµένων δήµων και περιφερειών και των νοµικών τους προσώπων») και αλλάζει αρκετά τα πράγµατα. Συγκεκριµένα, προβλέπει ότι «το δεύτερο εδάφιο της υποπερ. αε) της περ. α) της παρ. 2 του Αρθρου 138 (σ.σ.: δηλαδή αυτό που µόλις προαναφέραµε), καθώς και οι παρ. 1 έως 3 του παρόντος δεν εφαρµόζονται για το προσωπικό που έχει προσληφθεί και απασχολείται σε κοινωνικές, τεχνικές, πολιτιστικές και ανταποδοτικές υπηρεσίες, συµπεριλαµβανοµένων των παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθµών, καθώς και σε υπηρεσίες πρασίνου και αθλητισµού, εφόσον οι εργαζόµενοι αυτοί έχουν απασχοληθεί από 1ης Ιανουαρίου 2023, τουλάχιστον δύο (2) έτη συνολικά κατά τη δηµοσίευση του παρόντος. Εφόσον δεν υποβληθούν ένδικα µέσα σύµφωνα µε το προηγούµενο εδάφιο, οι εργαζόµενοι αυτοί υποχρεούνται να παραµείνουν στην υπηρεσία όπου υπηρετούν για πέντε (5) έτη».

Τι λένε οι παράγραφοι 1 έως 3 του παρόντος (δηλαδή του Αρθρου 731), που επίσης δεν εφαρµόζονται εδώ, όπως είδαµε; Προβλέπουν ότι «σε περιπτώσεις δικών που αφορούν στον προσδιορισµό ή στη µετατροπή της εργασιακής σχέσης των εργαζοµένων δήµου ή περιφέρειας, καθώς και νοµικών τους προσώπων» πρέπει να «προσκοµίζονται υποχρεωτικά από τον επιµελέστερο διάδικο οι απόψεις των αρµόδιων υπηρεσιών του υπουργείου Εσωτερικών και του υπουργείου Εθνικής Οικονοµίας και Οικονοµικών επί της αγωγής περί του αντίκτυπου της δίκης στον προγραµµατισµό του ανθρώπινου δυναµικού και στη δηµοσιονοµική ισορροπία, άλλως η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και αίρονται αυτοδικαίως τυχόν ασφαλιστικά µέτρα ή προσωρινή διαταγή που έχει χορηγηθεί».

Αρα, ούτε έφεση πρέπει να ασκηθεί από τον δήµο ή την περιφέρεια σε τυχόν πρωτόδικη δικαστική απόφαση που δικαιώνει τον συµβασιούχο και τον νοµιµοποιεί, ούτε τα υπουργεία Οικονοµικών και Εσωτερικών πρέπει να κληθούν στη δίκη για να διατυπώσουν τις απόψεις τους. Αυτό προβλέπεται πλέον για τους εργαζοµένους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση σε έξι συγκεκριµένες υπηρεσίες, όπως είδαµε: κοινωνικές, τεχνικές, πολιτιστικές, ανταποδοτικές (συµπεριλαµβανοµένων των παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθµών), πρασίνου και αθλητισµού. Οι κατηγορίες συνεπώς των εργαζοµένων που αφορά η ρύθµιση αυτή είναι ευρύτατες και η προϋπόθεση είναι µία: Να έχουν εργαστεί από την 1η Ιανουαρίου του 2023 και για δύο χρόνια συνολικά τουλάχιστον µέχρι σήµερα.

Παρ’ όλα αυτά, ο Κώδικας επιχειρεί για πρώτη φορά να επιλύσει ένα πρόβληµα που είναι γνωστό εδώ και πάρα πολλά χρόνια και αφορά τους εργαζοµένους µε συµβάσεις ορισµένου χρόνου που απασχολούνται µέσω συγχρηµατοδοτούµενων προγραµµάτων στους βρεφονηπιακούς σταθµούς. Με τα επόµενα άρθρα του νόµου του ΥΠ.ΕΣ. και ειδικότερα µε το 757 καθιερώνεται για πρώτη φορά ένα ενιαίο και αξιοκρατικό σύστηµα, µε τρόπο µόνιµο πλέον.

Σκοπός, όπως γράφει η σχετική διάταξη, «είναι η καθιέρωση ενός ενιαίου και αξιο- κρατικού πλαισίου προσλήψεων του παιδαγωγικού και βοηθητικού προσωπικού των δηµοτικών παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθµών, που διασφαλίζει την αποτελεσµατική στελέχωσή τους µε µόνιµο προσωπικό, την άµεση αντικατάσταση σε περίπτωση κένωσης οργανικών θέσεων και την κάλυψη των έκτακτων λειτουργικών αναγκών τους».

Η εμπειρία

Το πρώτο βήµα για να γίνει αυτό είναι οι δήµοι µέχρι τις 30 Σεπτεµβρίου να υποβάλουν προς έγκριση στις Αποκεντρωµένες ∆ιοικήσεις αποφάσεις τροποποίησης των Οργανισµών Εσωτερικής Υπηρεσίας τους για τη σύσταση θέσεων τακτικού προσωπικού κατηγοριών, κλάδων και ειδικοτήτων των δηµοτικών παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθµών. «Ως προϋπόθεση διορισµού στις συστηνόµενες θέσεις του πρώτου εδαφίου ορίζεται η εµπειρία τουλάχιστον είκοσι τεσσάρων (24) µηνών στο αντικείµενο κάθε θέσης», κάτι που «κλείνει το µάτι» στους συµβασιούχους στους παιδικούς σταθµούς, δίνοντας βέβαια το δικαίωµα και σε όσους εργάζονται σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθµούς να διεκδικήσουν µε τις ίδιες προϋποθέσεις µία θέση στους δηµόσιους.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».