Το πλάσμα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα συστατικά του αίματος. Αποτελεί την πρώτη ύλη για την παραγωγή φαρμάκων που σώζουν ζωές και χρησιμοποιούνται καθημερινά από ασθενείς με σοβαρές παθήσεις, όπως ανοσοανεπάρκειες, διαταραχές πήξης και άλλα χρόνια νοσήματα.
Για πολλούς ανθρώπους, οι θεραπείες που προέρχονται από το πλάσμα δεν αποτελούν απλώς μια φαρμακευτική επιλογή. Είναι απαραίτητες για να μπορούν να ζουν με ασφάλεια και ποιότητα.
Παρότι η ανάγκη για αυτά τα φάρμακα αυξάνεται συνεχώς, η Ευρώπη σήμερα δεν συλλέγει αρκετό πλάσμα για να καλύψει τις ανάγκες της. Το 40% του πλάσματος που απαιτείται για την παραγωγή αυτών των θεραπειών προέρχεται από εισαγωγές, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εξάρτηση αυτή δημιουργεί μια σημαντική πρόκληση για την ευρωπαϊκή υγειονομική ασφάλεια. Όσο αυξάνεται η ζήτηση για φάρμακα από πλάσμα, τόσο πιο σημαντικό γίνεται να υπάρχει επάρκεια από ευρωπαϊκές πηγές και να μειωθεί η εξάρτηση από άλλες χώρες. 
Η λύση βρίσκεται στην ενίσχυση της συλλογής πλάσματος μέσα στην Ευρώπη. Η πλασμαφαίρεση αποτελεί έναν αποτελεσματικό τρόπο συλλογής, καθώς επιτρέπει την συλλογή του πλάσματος, ενώ τα υπόλοιπα συστατικά του αίματος επιστρέφονται στον δότη. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να συγκεντρωθεί μεγαλύτερη ποσότητα πλάσματος και να καλυφθούν καλύτερα οι αυξανόμενες ανάγκες.
Η ανάγκη αυτή αφορά και την Ελλάδα. Παρότι υπάρχει σημαντική παράδοση στην εθελοντική αιμοδοσία, σήμερα δεν υπάρχουν επαρκείς δομές οργανωμένης συλλογής πλάσματος για παραγωγή φαρμάκων. Το μοναδικό πλάσμα που συλλέγεται προέρχεται από ολικές αιμοδοσίες, μέσω του διαχωρισμού από το ολικό αίμα, και δεν αξιοποιείται στη φαρμακευτική παραγωγή, καθώς τα κρατικά κέντρα αιμοδοσίας δεν είναι πιστοποιημένα με βάση τα αυστηρά πρωτόκολλα ποιότητας και ασφάλειας της βιομηχανίας παραγωγής φαρμάκων από πλάσμα
Σήμερα, σχεδόν το 50% του πλάσματος που συλλέγεται στην Ευρώπη προέρχεται από 190 ιδιωτικά κέντρα πλάσματος σε μόλις 4 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία και την Τσεχία. Αυτό συμβαίνει γιατί οι χώρες αυτές μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες τους σε πλάσμα και να εξάγουν στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ για την στήριξη των δικών τους αναγκών. Ωστόσο, ολόκληρη η αλυσίδα παραγωγής των φαρμάκων αυτών δεν μπορεί να βασίζεται σε μια μικρή ομάδα κρατών. Χρειάζονται μεγαλύτερη λήψη πρωτοβουλιών από περισσότερα κράτη μέλη για να εξασφαλιστεί η στρατηγική ευρωπαϊκή αυτονομία σε πλάσμα.

Η ενίσχυση της συλλογής πλάσματος δεν αφορά μόνο την παραγωγή φαρμάκων. Αφορά την προστασία των ασθενών, την ανθεκτικότητα του συστήματος υγείας και τη δυνατότητα της Ευρώπης να αντιμετωπίζει τις ανάγκες της με μεγαλύτερη αυτονομία. Η δημιουργία περισσότερων κέντρων συλλογής, η ενημέρωση των πολιτών και η ανάπτυξη μιας ισχυρότερης κουλτούρας δωρεάς πλάσματος μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια.
Περισσότερο πλάσμα που συλλέγεται στην Ευρώπη σημαίνει μεγαλύτερη ασφάλεια για τους ασθενείς που εξαρτώνται από αυτές τις θεραπείες.
Η επάρκεια πλάσματος δεν είναι μόνο ένα θέμα παραγωγής φαρμάκων. Είναι θέμα υγείας, ζωής και ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας. Με μια λέξη, είναι θέμα αλληλεγγύης.