EnΣιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία: Ο λαχειοπώλης που έσωσε δέκα επιβάτες μέσα από τα συντρίμμια - “Τα βαγόνια ήταν ολοσχερώς διαλυμένα”
Συγκλονιστικές ιστορίες από την Ισπανία
Aπεγκλώβισε αρκετούς επιβάτες που είχαν τραυματιστεί ελαφρά και, με το αυτοκίνητό του, τους μετέφερε στο Άδαμουθ ώστε να τους παραλάβουν οι υγειονομικές υπηρεσίες
Ο Γκονθάλο Σάντσεθ, σύμφωνα με την El Mundo, δεν ξέρει ακριβώς γιατί, όμως δεν δίστασε ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Όταν έμαθε την είδηση —μέσα από τις ομάδες WhatsApp των συγχωριανών του στο Άδαμουθ— ότι δύο τρένα στη Νότια Ισπανία είχαν συγκρουστεί μόλις λίγα χιλιόμετρα από το σπίτι του, όπου περνούσε ένα ήσυχο κυριακάτικο απόγευμα, πετάχτηκε όρθιος, άρπαξε τα κλειδιά του αυτοκινήτου και κατευθύνθηκε αμέσως προς το σημείο της σιδηροδρομικής στάσης. Χρειάστηκε μόλις δέκα λεπτά για να φτάσει από το χωριό· όσα αντίκρισε, όπως λέει, «καλύτερα να μην τα φαντάζεται κανείς». Ο Γκονθάλο, γνωστός στο Άδαμουθ ως ο πωλητής λαχείων, περιγράφει ένα σκηνικό από στριμμένα σίδερα: τα τρία βαγόνια που, εξαιτίας της σφοδρότατης σύγκρουσης των δύο τρένων, εκτοξεύθηκαν και κατέληξαν σε πρανές βάθους τεσσάρων μέτρων.
«Όταν έφτασα, υπήρχαν μόνο χωροφύλακες και διασώστες και με ρώτησαν πού πάω», διηγείται ο Γκονθάλο έξω από το Δημοτικό Περίπτερο του Άδαμουθ, που μετατράπηκε την Κυριακή σε πρόχειρο κέντρο επιχειρήσεων των σωστικών συνεργείων. «Τους απάντησα πως πάω να βοηθήσω», προσθέτει. Και τον άφησαν να περάσει. Αρχικά με το αυτοκίνητο και στη συνέχεια —αφού μετέφερε τους πρώτους διασωθέντες στο χωριό— με το quad του, ώστε να μπορεί να προσεγγίσει ευκολότερα μια περιοχή, όπως λέει, «εξαιρετικά δύσκολη», με πολύ περιορισμένη πρόσβαση, «στη μέση της ορεινής ζώνης».
Ο Γκονθάλο, που ζει στο Άδαμουθ αν και γεννήθηκε στο Μοντόρο (επίσης στην Κόρδοβα), επέστρεψε με τη μηχανή του στο πρανές όπου είχαν πέσει τα βαγόνια και απεγκλώβισε κι άλλους επιβάτες. Δεν μετέφερε όμως μόνο εκείνους· μετέφερε επίσης, όπως σημειώνει, υγειονομικό προσωπικό που παρείχε τις πρώτες βοήθειες στους τραυματίες επιτόπου, μαζί με τον εξοπλισμό τους. Θυμάται ότι έφυγε από το σπίτι του γύρω στις 20:30 και, μετά τα μεσάνυχτα, είχε χάσει πια την αίσθηση του χρόνου, έτοιμος να ξαναφύγει ανά πάσα στιγμή με το quad του, το οποίο παραμένει σταθμευμένο έξω από το Δημοτικό Περίπτερο του Άδαμουθ, απ’ όπου μπαινοβγαίνουν δεκάδες διασώστες και όπου καταφθάνουν συγγενείς αναζητώντας επιβάτες του τρένου που ακόμη δεν έχουν εντοπιστεί. Λέει πως δεν είχε ζήσει ποτέ κάτι παρόμοιο, ούτε είχε βρεθεί σε τέτοιας κλίμακας κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ούτε είχε σώσει ποτέ άνθρωπο· όμως, όπως λέει, «βγαίνει αυθόρμητα».
Η περίπτωση του Γκονθάλο, 46 ετών και πωλητή λαχείων, είναι μόνο ένα παράδειγμα της συγκλονιστικής κινητοποίησης των κατοίκων του Άδαμουθ υπέρ των θυμάτων αυτού του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, που συνέβη λίγα μόλις χιλιόμετρα από τον οικιστικό ιστό και κράτησε ξάγρυπνους πολλούς από τους κατοίκους του χωριού. Πολλοί έσπευσαν να τεθούν στη διάθεση των αρχών, άλλοι αυθόρμητα έβγαλαν από τα σπίτια τους κουβέρτες και τις πρόσφεραν στους επιβάτες που βρίσκονταν ακόμη σε κατάσταση σοκ, για να προστατευθούν από το τσουχτερό κρύο (με θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν), ενώ δεν έλειψαν και εκείνοι που προσφέρθηκαν να τους μεταφέρουν. Μάλιστα, όπως και στην περίπτωση του Γκονθάλο, κάποιοι άνοιξαν τα σπίτια τους για να φιλοξενήσουν πληγέντες του δυστυχήματος. Ο ίδιος έδωσε προσωρινό καταφύγιο στον Ούγο, έναν άνδρα από τη Χουέλβα που ταξίδευε με το Alvia από τη Μαδρίτη προς τη Χουέλβα, μέχρι να φτάσουν στο Άδαμουθ οι συγγενείς του για να τον παραλάβουν.
Η αφήγηση του λαχειοπώλη στην El Mundo
Όπως αφηγείται, ήταν από τους πρώτους που έφτασαν σε εκείνα τα βαγόνια —στο επίκεντρο της τραγωδίας, όπου όλα δείχνουν ότι συγκεντρώνεται ο μεγαλύτερος αριθμός νεκρών και βαριά τραυματιών. Από εκεί απεγκλώβισε αρκετούς επιβάτες που είχαν τραυματιστεί ελαφρά και, με το αυτοκίνητό του, τους μετέφερε στο Άδαμουθ ώστε να τους παραλάβουν οι υγειονομικές υπηρεσίες και να μπορέσουν να ξαναβρεθούν με τους συγγενείς τους, πολλοί από τους οποίους είχαν σπεύσει μέσα στη νύχτα σε αυτό το μικρό χωριό, κοντά στην πόλη της Κόρδοβα.«Όταν έφτασα, υπήρχαν μόνο χωροφύλακες και διασώστες και με ρώτησαν πού πάω», διηγείται ο Γκονθάλο έξω από το Δημοτικό Περίπτερο του Άδαμουθ, που μετατράπηκε την Κυριακή σε πρόχειρο κέντρο επιχειρήσεων των σωστικών συνεργείων. «Τους απάντησα πως πάω να βοηθήσω», προσθέτει. Και τον άφησαν να περάσει. Αρχικά με το αυτοκίνητο και στη συνέχεια —αφού μετέφερε τους πρώτους διασωθέντες στο χωριό— με το quad του, ώστε να μπορεί να προσεγγίσει ευκολότερα μια περιοχή, όπως λέει, «εξαιρετικά δύσκολη», με πολύ περιορισμένη πρόσβαση, «στη μέση της ορεινής ζώνης».
Ο Γκονθάλο, που ζει στο Άδαμουθ αν και γεννήθηκε στο Μοντόρο (επίσης στην Κόρδοβα), επέστρεψε με τη μηχανή του στο πρανές όπου είχαν πέσει τα βαγόνια και απεγκλώβισε κι άλλους επιβάτες. Δεν μετέφερε όμως μόνο εκείνους· μετέφερε επίσης, όπως σημειώνει, υγειονομικό προσωπικό που παρείχε τις πρώτες βοήθειες στους τραυματίες επιτόπου, μαζί με τον εξοπλισμό τους. Θυμάται ότι έφυγε από το σπίτι του γύρω στις 20:30 και, μετά τα μεσάνυχτα, είχε χάσει πια την αίσθηση του χρόνου, έτοιμος να ξαναφύγει ανά πάσα στιγμή με το quad του, το οποίο παραμένει σταθμευμένο έξω από το Δημοτικό Περίπτερο του Άδαμουθ, απ’ όπου μπαινοβγαίνουν δεκάδες διασώστες και όπου καταφθάνουν συγγενείς αναζητώντας επιβάτες του τρένου που ακόμη δεν έχουν εντοπιστεί. Λέει πως δεν είχε ζήσει ποτέ κάτι παρόμοιο, ούτε είχε βρεθεί σε τέτοιας κλίμακας κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ούτε είχε σώσει ποτέ άνθρωπο· όμως, όπως λέει, «βγαίνει αυθόρμητα».
Η περίπτωση του Γκονθάλο, 46 ετών και πωλητή λαχείων, είναι μόνο ένα παράδειγμα της συγκλονιστικής κινητοποίησης των κατοίκων του Άδαμουθ υπέρ των θυμάτων αυτού του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, που συνέβη λίγα μόλις χιλιόμετρα από τον οικιστικό ιστό και κράτησε ξάγρυπνους πολλούς από τους κατοίκους του χωριού. Πολλοί έσπευσαν να τεθούν στη διάθεση των αρχών, άλλοι αυθόρμητα έβγαλαν από τα σπίτια τους κουβέρτες και τις πρόσφεραν στους επιβάτες που βρίσκονταν ακόμη σε κατάσταση σοκ, για να προστατευθούν από το τσουχτερό κρύο (με θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν), ενώ δεν έλειψαν και εκείνοι που προσφέρθηκαν να τους μεταφέρουν. Μάλιστα, όπως και στην περίπτωση του Γκονθάλο, κάποιοι άνοιξαν τα σπίτια τους για να φιλοξενήσουν πληγέντες του δυστυχήματος. Ο ίδιος έδωσε προσωρινό καταφύγιο στον Ούγο, έναν άνδρα από τη Χουέλβα που ταξίδευε με το Alvia από τη Μαδρίτη προς τη Χουέλβα, μέχρι να φτάσουν στο Άδαμουθ οι συγγενείς του για να τον παραλάβουν.
