Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν φτάνει σήμερα στην Κίνα για να συναντήσει τον «καλό φίλο (του) από παλιά» Σι Τζινπίνγκ και να επαναβεβαιώσει τους ισχυρούς σινορωσικούς δεσμούς, μερικές ημέρες μετά τη μεγαλοπρεπή υποδοχή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο. Μόλις που είχε προλάβει ο ένοικος του Λευκού Οίκου να ολοκληρώσει την Παρασκευή την επίσκεψή του, την πρώτη Αμερικανού προέδρου στην Κίνα εδώ και εννέα χρόνια, και επισημοποιήθηκε η έλευση στη χώρα του επικεφαλής του Κρεμλίνου.

Βλαντίμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ θα συζητήσουν τρόπους για να «ενισχύσουν» τη διμερή στρατηγική σύμπραξη

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ θα συζητήσουν τρόπους για να «ενισχύσουν» τη διμερή στρατηγική σύμπραξη και «θα ανταλλάξουν απόψεις για τα μεγάλα διεθνή και περιφερειακά ζητήματα», σύμφωνα με τη ρωσική προεδρία.
Οι δύο ηγέτες, ηλικίας αντίστοιχα 73 και 72 ετών, αναμένεται να υπογράψουν κοινή δήλωση. Θέλοντας να δημιουργήσουν ένα ζεστό κλίμα πριν από την επίσκεψη, την Κυριακή αντήλλαξαν «συγχαρητήριες επιστολές» για τα 30 χρόνια της διμερούς στρατηγικής σύμπραξης. Ο Σι Τζινπίνγκ εξήρε μια συνεργασία που «εμβαθύνεται διαρκώς». Σε βίντεο που απηύθυνε «στον κινεζικό λαό» και μεταδόθηκε σήμερα, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν φτάσει σε «ένα πραγματικά άνευ προηγουμένου επίπεδο» και ότι διαδραματίζουν «μεγάλο σταθεροποιητικό ρόλο σε παγκόσμια κλίμακα». Στην πιο πρόσφατη επίσκεψή του στο Πεκίνο, τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Σι Τζινπίνγκ είχε αποκαλέσει τον Πούτιν «παλιό (του) φίλο» --διατύπωση που δεν χρησιμοποίησε απευθυνόμενος στον Ντόναλντ Τραμπ την περασμένη εβδομάδα. Ο Πούτιν, που είχε με τη σειρά του χαρακτηρίσει τον Σι «αγαπητό φίλο», θα θελήσει να δείξει στον κόσμο ότι οι σχέσεις τους δεν επηρεάστηκαν από την επίσκεψη του Ρεπουμπλικανού δισεκατομμυριούχου.
 

«Πιο γεροί» δεσμοί

Σίγουρα, η επίσκεψη του Πούτιν δεν αναμένεται να είχει την ίδια λαμπρότητα με αυτήν του Τραμπ, αλλά η σινοαμερικανική σχέση «δεν τη χρειάζεται», σημειώνει η Πατρίσια Κιμ, ερευνήτρια στο Brookings Institution. Το Πεκίνο και η Μόσχα θεωρούν τους δεσμούς τους «πιο γερούς και σταθερούς» από τις σινοαμερικανικές σχέσεις, προσθέτει. Η διμερής σχέση έχει εμβαθυνθεί μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Απομονωμένη από τους Δυτικούς, η Ρωσία είδε να βαθαίνει η οικονομική της εξάρτηση από την Κίνα, που έγινε ο κύριος αγοραστής του ρωσικού πετρελαίου που τελούσε υπό κυρώσεις. Όσον αφορά την Ουκρανία, το Πεκίνο ζητεί τον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας των χωρών και μια ειρηνική λύση, αλλά δεν καταδίκασε ποτέ τη Ρωσία για την εισβολή της. Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Σι Τζινπίνγκ αναφέρθηκαν στην Ουκρανία την περασμένη εβδομάδα, και ο Κινέζος πρόεδρος «θα μοιραστεί σίγουρα με τον κ. Πούτιν αυτό που ειπώθηκε», εκτιμά η Πατρίσια Κιμ. Η απουσία σημαντικής σινοαμερικανικής προόδου πάνω στο ζήτημα αυτό «καθησυχάζει μάλλον τη Μόσχα για το ότι ο κ. Σι δεν σύναψε καμία συμφωνία με τον κ. Τραμπ που θα μπορούσε να βλάψει πραγματικά τα ρωσικά συμφέροντα», επισημαίνει η ίδια. Η Ρωσία εξαρτάται από την οικονομική υποστήριξη της Κίνας για να διατηρήσει την πολεμική της προσπάθεια στην Ουκρανία, επομένως «ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν θέλει να χάσει αυτήν την υποστήριξη», τονίζει παράλληλα ο Λάιλ Μόρις, ερευνητής στην Asia Society.
 

Διαφορά απόψεων;

Ο Ρώσος πρόεδρος θα θέλει σίγουρα επίσης «να ενημερωθεί από τον κ. Σι για τις προσεχείς κινεζικές πρωτοβουλίες στη Μέση Ανατολή» αφού ο Τραμπ δήλωσε ότι ελπίζει να δει το Πεκίνο να διαδραματίζει «πρωταγωνιστικό ρόλο» στο ζήτημα αυτό, σημειώνει ο Μόρις. Ωστόσο όσον αφορά τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο στο Ιράν και τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, η ρωσική και η κινεζική οπτική γωνία μπορεί να διαφέρουν. «Η Κίνα εξαρτάται από την ελευθερία της κυκλοφορίας στις παγκόσμιες μεγάλες υδάτινες οδούς για την οικονομική της δραστηριότητα, και θα προτιμούσε ως εκ τούτου ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ» να λάβει τέλος, εξηγεί ο Τζέιμς Σαρ, καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Νανγιάνγκ, στη Σιγκαπούρη. Ωστόσο η Ρωσία «επωφελείται οικονομικά από τις μάχες στο Ιράν χάρη στην χαλάρωση των κυρώσεων στις ρωσικές ενεργειακές προμήθειες, και έχει ως εκ τούτου διαφορετική οπτική», προσθέτει ο ίδιος. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών είχε εξάλλου δηλώσει τον Απρίλιο ότι η Μόσχα θα μπορούσε να «αντισταθμίσει» τις ενδεχόμενες κινεζικές ενεργειακές ελλείψεις που προκαλούνται από τον πόλεμο στο Ιράν. «Η ενίσχυση των δεσμών στην ενέργεια θα μπορούσε να καταλάβει σημαντική θέση κατά τη συνάντηση, με το Πεκίνο να θέλει να εξασφαλίσει περισσότερη ρωσική ενέργεια», κρίνει παράλληλα ο Τζόζεφ Γουέμπστερ, ερευνητής στο Atlantic Council. «Για τη Μόσχα, η εξαγωγή περισσότερου πετρελαίου προς την Ανατολή μπορεί να φαίνεται πιο ελκυστική καθώς αντιμετωπίζει την αδιάκοπη εκστρατεία της Ουκρανίας εναντίον των ρωσικών ενεργειακών υποδομών», καταλήγει.