Ο Σάμιουελ Παπάρο δεν θέλει να καταγραφεί στην Ιστορία ως ο Αμερικανός ναύαρχος που κέρδισε έναν πόλεμο με την Κίνα. Η φιλοδοξία του είναι ακριβώς η αντίθετη: να καταφέρει να αποτρέψει μια τέτοια σύγκρουση. "Αν κάνω σωστά τη δουλειά μου, η Ιστορία δεν θα μάθει ποτέ το όνομά μου", λέει ο 61χρονος ναύαρχος σε εκτενές προφίλ του TIME από το αρχηγείο της αμερικανικής Διοίκησης Ινδο-Ειρηνικού στη Χαβάη. Από τον Μάιο του 2024 βρίσκεται επικεφαλής της μεγαλύτερης γεωγραφικής στρατιωτικής διοίκησης των ΗΠΑ, με περιοχή ευθύνης που καλύπτει 36 χώρες και περίπου το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ υπό τη διοίκηση υπάγονται περισσότεροι από 400.000 στρατιωτικοί, στελέχη της Ακτοφυλακής και πολιτικοί υπάλληλοι του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας. 

Διαβάστε: Σι Τζινπίνγκ: Στον Λευκό Οίκο ύστερα από 11 χρόνια - Η κατά Τραμπ "υπερνοημοσύνη" το κύριο θέμα συζήτησης (Βίντεο)

Σάμιουελ Παπάρο: "Να νικάς χωρίς να πολεμάς"

Στο κέντρο της αποστολής του βρίσκεται η αποτροπή. "Σχεδόν παραφράζω τον Σουν Τσου όταν λέω ότι το να νικάς χωρίς να πολεμάς είναι η ύψιστη μορφή ικανότητας", αναφέρει. Και εξηγεί: "Η επιτυχία της αποστολής μου δεν είναι να πολεμήσω και να κερδίσω έναν πόλεμο. Είναι να διαθέτουμε τέτοια αποτρεπτική ικανότητα, ώστε να μη φτάσουμε ποτέ στον πόλεμο". Σε άλλο σημείο συμπληρώνει: "Δεν επιδιώκουμε να γίνουμε μεγάλοι ηγέτες σε καιρό πολέμου. Επιδιώκουμε να είμαστε μεγάλοι αποτρεπτικοί παράγοντες σε καιρό ειρήνης". Την ίδια ώρα, η Κίνα έχει προχωρήσει σε ταχεία επέκταση και εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεών της και έχει αυξήσει την παρουσία της γύρω από την Ταϊβάν και ευρύτερα στον Ινδο-Ειρηνικό.

Η Ταϊβάν αποτελεί το βασικό σενάριο πάνω στο οποίο σχεδιάζει η διοίκησή του. Ο Σι Τζινπίνγκ έχει ζητήσει από τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό να διαθέτει έως το 2027 την ικανότητα να πραγματοποιήσει επιχείρηση κατάληψης της Ταϊβάν, εφόσον υπάρξει σχετική πολιτική εντολή. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι το Πεκίνο έχει αποφασίσει να εισβάλει το 2027. Η αμερικανική κοινότητα πληροφοριών αναφέρει στην αξιολόγηση για το 2026 ότι οι Κινέζοι ηγέτες δεν σχεδιάζουν σήμερα εισβολή για το συγκεκριμένο έτος και δεν έχουν καθορίσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Το σχέδιο "Hellscape" στα Στενά της Ταϊβάν

Το πιο εντυπωσιακό μέρος του σχεδιασμού είναι το "Hellscape", ένα "τοπίο κόλασης". Σε περίπτωση κινεζικής απόπειρας απόβασης, η λογική είναι να κατακλυστούν τα Στενά της Ταϊβάν από μεγάλους αριθμούς μη επανδρωμένων συστημάτων: εναέρια drones, μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και υποβρύχια συστήματα, μαζί με συμβατικούς πυραύλους ακριβείας. Στόχος δεν είναι απαραίτητα ο πλήρης αμερικανικός έλεγχος του αέρα και της θάλασσας, αλλά να στερηθεί από τις κινεζικές δυνάμεις η δυνατότητα αποτελεσματικής αξιοποίησης του χώρου για μια αμφίβια επίθεση.

Η στρατηγική, σύμφωνα με το TIME, έχει επηρεαστεί και από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη μαζική χρήση φθηνών drones. "Έχουμε δει ότι ο επιθετικός πόλεμος, είτε πρόκειται για αμφίβια είτε για αεραποβατική επίθεση, έχει γίνει πολύ πιο δαπανηρή ανθρώπινη υπόθεση", σημειώνει ο Παπάρο. Ακόμη και αμερικανικές προσομοιώσεις στις οποίες αποτυγχάνει μια κινεζική εισβολή προβλέπουν πολύ βαρύ τίμημα. Σε πολεμικά παίγνια του CSIS, ΗΠΑ, Ταϊβάν και Ιαπωνία απέκρουαν στα περισσότερα σενάρια μια συμβατική κινεζική αμφίβια επιχείρηση, αλλά με τεράστιες απώλειες. Ο ίδιος αποφεύγει να προβλέψει την εξέλιξη ενός πραγματικού πολέμου και δηλώνει ότι θέλει να περιορίσει όσο γίνεται το κόστος σε ζωές, χρόνο, μέσα και χρήματα: "Θέλω να κατεβάσω αυτόν τον λογαριασμό στο μηδέν".

Από το "Top Gun" στην κορυφή της διοίκησης

Η πορεία του Παπάρο προς το Πολεμικό Ναυτικό συνδέεται ακόμη και με το "Top Gun". Το 1986, όταν ήταν φοιτητής, είδε την ταινία μαζί με τη μελλοντική σύζυγό του Μορίν. Σε αντίθεση με όσους εντυπωσιάστηκαν από τον Μάβερικ, εκείνος προτίμησε τον Άισμαν. "Ο ήρωας της ταινίας υποτίθεται ότι είναι ο Μάβερικ, αλλά στην πραγματικότητα είναι ο Άισμαν", λέει. "Ο Μάβερικ έχει όλο το προσωπικό χάρισμα, αλλά ο Άισμαν είναι σχολαστικός, ήσυχος. Είναι αυτός που δουλεύει σκληρά, κάνει το σωστό και δεν κάνει θεαματικά, επικίνδυνα πράγματα μόνο και μόνο για να τα κάνει". Έναν χρόνο αργότερα εντάχθηκε στο αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό.

Αποφοίτησε από τη σχολή TOPGUN, έγινε πιλότος μαχητικών, διοικητής μονάδων αεροπορίας του Ναυτικού, τετράστερος ναύαρχος και διοικητής του Στόλου του Ειρηνικού, πριν αναλάβει τη Διοίκηση Ινδο-Ειρηνικού. Έχει περισσότερες από 6.000 ώρες πτήσης με F-14, F-15 και F/A-18 και περισσότερες από 1.100 προσνηώσεις σε αεροπλανοφόρα. Στο γραφείο του έχει ένα παλιό εξώφυλλο του TIME με τον ναύαρχο Τσέστερ Νίμιτς, τον οποίο θεωρεί μεγάλο πρότυπο ηγεσίας για την ικανότητά του να προσαρμόζεται στις τεχνολογικές αλλαγές. Ο Παπάρο βλέπει σήμερα μια αντίστοιχη μετάβαση με τα drones, την τεχνητή νοημοσύνη, τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, τον πόλεμο στο Διάστημα και τις νέες ναυτικές τεχνολογίες. "Η δική μου δεν είναι μια ηρωική ιστορία", λέει. "Ο ηρωισμός είναι η υπηρεσία που απαιτείται όταν φτάνει η αμείλικτη ώρα. Η καλύτερη υπηρεσία είναι αυτή που αποτρέπει αυτή την ώρα από το να έρθει".