Πανσέληνος Μαΐου: Μαγικές εικόνες από το "Μπλε Φεγγάρι" σε Σούνιο και Ναύπλιο - "Έντυσε" τον Ναό του Ποσειδώνα (Βίντεο)

Ένα καθηλωτικό τοπίο δημιούργησε στον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, η πανσέληνος Μαΐου που ανέτειλε επιβλητικά πάνω από το Αιγαίο, κλείνοντας με τον πιο ατμοσφαιρικό τρόπο την τελευταία ημέρα του μήνα. Η αυλαία συνοδεύεται από ένα ιδιαίτερο αστρονομικό φαινόμενο, καθώς ο ουρανός φιλοξενεί το περίφημο «Blue Moon» (Μπλε Φεγγάρι). Το φεγγάρι ανέτειλε περίπου στις 20:36 και θα παραμείνει ορατό καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας, μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας 1ης Ιουνίου (λίγο μετά τις 04:00), προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα για όσους βρεθούν στο Σούνιο ή στρέψουν το βλέμμα τους στον ουρανό.

Πανσέληνος Μαΐου: Μαγικές εικόνες και βίντεο από το "Μπλε Φεγγάρι" σε Σούνιο και Ναύπλιο

Τι είναι το «Μπλε Φεγγάρι»

​Παρά το όνομά του, το φεγγάρι απόψε δεν έχει μπλε χρώμα. Ο όρος είναι καθαρά αστρονομικός και μεταφορικός. «Μπλε φεγγάρι» αποκαλείται η δεύτερη πανσέληνος που συμπίπτει μέσα στον ίδιο ημερολογιακό μήνα. Καθώς ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο πανσελήνους είναι κατά μέσο όρο 29,53 ημέρες και οι μήνες μας έχουν 30 ή 31 ημέρες, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι κάθε 2 με 3 χρόνια θα έχουμε δύο πανσελήνους στον ίδιο μήνα - μία στην αρχή και μία στο τέλος του, όπως συμβαίνει τώρα.

​Η καθιέρωση αυτού του ορισμού προέκυψε από μια παρερμηνεία του αμερικανικού περιοδικού ερασιτεχνικής αστρονομίας Sky & Telescope τον Μάρτιο του 1946, την οποία επανέλαβε η δημοφιλής ραδιοφωνική εκπομπή Stardate το 1980, αντικαθιστώντας τον παλαιότερο ορισμό που αναφερόταν στην ύπαρξη τεσσάρων πανσελήνων μέσα σε μία μόνο εποχή του έτους. Η σπανιότητα του φαινομένου έχει αποτυπωθεί βαθιά και στη γλώσσα. Στα αγγλικά, η παροιμιώδης έκφραση «once in a blue moon» χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάτι που συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια, «μια στο τόσο».

​Υπάρχει περίπτωση το φεγγάρι να γίνει… πράγματι μπλε;

​Υπάρχει περίπτωση το φεγγάρι να γίνει... πράγματι μπλε; Η απάντηση είναι θετική, αλλά αυτό δεν σχετίζεται με τα αστρονομικά δεδομένα, παρά μόνο με γήινες ατμοσφαιρικές διαταραχές. Πρόκειται για ένα σπάνιο οπτικό φαινόμενο, κατά το οποίο η Σελήνη (όχι απαραίτητα σε φάση πανσελήνου) παίρνει μια γαλαζωπή απόχρωση στα μάτια του παρατηρητή, επειδή στην ατμόσφαιρα αιωρούνται μεγάλα μόρια σκόνης ή καπνού.

​Στην ιστορία έχουν καταγραφεί ελάχιστες τέτοιες περιπτώσεις, όλες συνδεδεμένες με μεγάλες φυσικές καταστροφές:

• ​1883: Μετά την τρομακτική έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα, το φεγγάρι εμφανιζόταν με μπλε απόχρωση για περίπου δύο χρόνια.
• ​1950 - 1951: Το φαινόμενο παρατηρήθηκε ξανά μετά από τεράστιες δασικές πυρκαγιές στη Σουηδία και τον Καναδό.
• ​1980 & 1991: Γαλαζωπές αποχρώσεις στη Σελήνη καταγράφηκαν επίσης μετά τις εκρήξεις των ηφαιστείων στο Όρος της Αγίας Ελένης (ΗΠΑ) και στο Πινατούμπο (Φιλιππίνες) αντίστοιχα.